ความเข้าใจผิดที่ทำให้การช่วยเหลือไม่ตรงจุด

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยเมื่อพยายามช่วยคลายเหงา

• •คิดว่าการมีคนในบ้านอยู่ด้วยเท่ากับผู้สูงอายุจะไม่รู้สึกเหงา
• •พึ่งพาการเยี่ยมเยียนนาน ๆ ครั้งเพียงอย่างเดียว โดยไม่มีการติดต่อสม่ำเสมอในระหว่างนั้น
• •ใช้โทรทัศน์หรือโทรศัพท์เป็นทางออกหลักแทนการพูดคุยจริงจังกับคน
• •บังคับให้เข้าร่วมกิจกรรมสังคมที่คนอื่นคิดว่าดี โดยไม่ถามความสนใจของผู้สูงอายุก่อน
• •ไม่สังเกตสัญญาณการถอนตัวจากสังคมจนกลายเป็นเรื่องต่อเนื่องยาวนาน
• •มองว่าการซึมเศร้าหรือเงียบเหงาเป็นเรื่องปกติของวัยชราที่ไม่ต้องทำอะไร
• •ไม่รักษาความสัมพันธ์กับกลุ่มสังคมเดิมของผู้สูงอายุ เช่น เพื่อนบ้านหรือกลุ่มที่วัด ปล่อยให้ขาดหายไปเอง

• •จัดเวลาพูดคุยที่ตั้งใจฟังจริง ๆ อย่างสม่ำเสมอ แทนที่จะพึ่งแค่การอยู่ในบ้านเดียวกัน
• •ถามความสนใจของผู้สูงอายุก่อนชวนเข้าร่วมกิจกรรมสังคมใด ๆ
• •ช่วยรักษาความสัมพันธ์กับกลุ่มสังคมเดิมของท่าน เช่น พาไปพบเพื่อนบ้านหรือกลุ่มที่วัดเป็นครั้งคราว