ช่วงเวลาที่ผู้สูงอายุลุกจากท่านอนมาเป็นท่ายืนคือช่วงที่เสี่ยงที่สุดช่วงหนึ่งในกิจวัตรประจำวัน เพราะระบบไหลเวียนเลือดต้องปรับความดันให้ทันการเปลี่ยนท่าอย่างรวดเร็ว ผู้สูงอายุจำนวนไม่น้อยมีภาวะความดันโลหิตตกเมื่อเปลี่ยนท่า (orthostatic hypotension) ซึ่งทำให้หน้ามืดหรือวูบได้ในช่วงไม่กี่วินาทีแรกหลังยืนขึ้น

นอกจากปัจจัยจากร่างกายแล้ว ยาบางกลุ่มที่ผู้สูงอายุใช้ประจำ เช่น ยาลดความดันหรือยาที่ทำให้ง่วง อาจเพิ่มความเสี่ยงวิงเวียนตอนลุกยืนได้เช่นกัน ครอบครัวไม่จำเป็นต้องรู้ชื่อยาทุกตัว แต่ควรรู้ว่าเป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้ต้องระวังเป็นพิเศษหลังมื้อยาบางช่วง และไม่ควรรีบเร่งการย้ายตัวทันทีหลังผู้สูงอายุเพิ่งตื่นหรือเพิ่งกินยา

ก่อนแตะตัวผู้สูงอายุ ควรมองรอบห้องก่อนว่ามีอะไรกีดขวางเส้นทางหรือไม่ พื้นแห้งหรือเปียก มีสายไฟหรือพรมที่สะดุดง่ายหรือไม่ และรถเข็นหรือเก้าอี้ที่จะใช้อยู่ในตำแหน่งที่เอื้อมถึงง่ายและมั่นคงหรือไม่

ต้องมองผู้สูงอายุด้วยว่าตื่นดีพอจะย้ายตัวหรือยัง สีหน้าปกติหรือดูซึมง่วงผิดปกติ เพราะถ้าเพิ่งตื่นหรือดูงัวเงียมาก ควรให้เวลานั่งขอบเตียงสักครู่ก่อนลุกยืนเต็มที่ เพื่อลดความเสี่ยงหน้ามืดจากความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า

ระหว่างย้ายตัว ผู้ดูแลควรมองหน้าผู้สูงอายุตลอดเวลา ไม่ใช่มองแค่เท้าหรือมือที่กำลังจับ เพราะสีหน้าบอกสัญญาณเตือนได้เร็วกว่าคำพูด หากเห็นหน้าซีด เหงื่อแตกกะทันหัน หรือตาลอย ควรหยุดและประคองให้นั่งลงทันทีแทนการฝืนพยุงต่อ

หากเข่าเริ่มทรุดหรือขาไม่รับน้ำหนักกะทันหันทั้งที่ก่อนหน้านี้ยืนได้ปกติ อย่าฝืนพยุงให้ยืนต่อ ให้ค่อย ๆ ประคองลดตัวลงกับพื้นหรือกลับไปนั่งบนเตียงอย่างระมัดระวังที่สุดเท่าที่ทำได้ แล้วประเมินอาการก่อนตัดสินใจขั้นต่อไป

หลังผู้สูงอายุนั่งลงบนเก้าอี้หรือรถเข็นแล้ว อย่าเพิ่งปล่อยมือทันที ให้รอสังเกตสักครู่ว่านั่งนิ่งมั่นคงหรือยังโยกเยกอยู่ และถามความรู้สึกก่อนเดินออกจากห้องหรือปล่อยให้อยู่คนเดียว

ตรวจตำแหน่งเท้าว่าวางบนที่พักเท้าเรียบร้อย สายรัดเข็มขัดนิรภัยของรถเข็นถ้ามีถูกล็อกแล้ว และผิวหนังบริเวณที่เพิ่งสัมผัสหรือถูกจับไม่มีรอยแดงหรือรอยกดผิดปกติ