การแต่งตัวเป็นหนึ่งในความสามารถทำกิจวัตรประจำวันพื้นฐานที่บอกภาพรวมความสามารถของผู้สูงอายุได้ดี การเลือกเสื้อผ้าผิดจุดจึงกระทบมากกว่าที่คิด ความผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดคือการซื้อเสื้อผ้าไซซ์ใหญ่กว่าตัวจริงไว้ล่วงหน้า ด้วยเหตุผลว่าใส่สบายหรือเผื่อน้ำหนักเปลี่ยน ทั้งที่เสื้อผ้าหลวมเกินไปอาจเกี่ยวสิ่งของหรือเกี่ยวเท้าตัวเองขณะเดินจนหกล้มได้ โดยเฉพาะชายกางเกงหรือกระโปรงที่ยาวลากพื้น ควรเลือกขนาดที่พอดีตัวจริงในปัจจุบัน แล้วค่อยปรับเมื่อรูปร่างเปลี่ยนแปลงจริง ไม่ใช่ซื้อเผื่อไว้ก่อน

ความผิดพลาดที่คู่กันคือการไม่สนใจความยาวของชายเสื้อชายกางเกงเมื่อซื้อให้ผู้สูงอายุที่ตัวเตี้ยลงตามวัยจากกระดูกสันหลังโค้งงอเล็กน้อย ทำให้เสื้อผ้าที่เคยพอดีกลายเป็นยาวเกินไป ควรวัดความยาวจริงทุกครั้งที่ซื้อใหม่ ไม่ใช่อ้างอิงจากขนาดเดิมที่เคยใส่เมื่อหลายปีก่อน

หลายครอบครัวเลือกเสื้อผ้าให้ผู้สูงอายุทั้งหมดโดยไม่ถามความเห็นเลย ด้วยเหตุผลว่าอยากให้สะดวกและประหยัดเวลา แต่การตัดสินใจแทนทุกเรื่องแบบนี้อาจทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกสูญเสียการควบคุมชีวิตตัวเอง ทั้งที่ท่านยังมีความสามารถและสิทธิ์ในการเลือกสีหรือแบบที่ถูกใจอยู่ ควรให้มีส่วนร่วมเสมอแม้จะต้องปรับรายละเอียดบางอย่างเพื่อความปลอดภัย

อีกจุดที่มักถูกมองข้ามคือรองเท้าและถุงเท้า ครอบครัวมักให้ความสำคัญกับเสื้อผ้าด้านบนมากกว่า ทั้งที่รองเท้าแตะที่หลุดง่ายหรือถุงเท้าหลวมที่ลื่นในรองเท้า เป็นสาเหตุของการหกล้มที่พบได้บ่อยไม่แพ้กัน ควรตรวจสอบรองเท้าที่ใช้ในบ้านทุกคู่ว่ามีส้นรัดและพื้นกันลื่นหรือไม่

เมื่อพบว่าพ่อแม่เริ่มติดกระดุมลำบาก บางครอบครัวเลือกที่จะเปลี่ยนเสื้อผ้าทั้งตู้เป็นแบบใส่ง่ายทันที ซึ่งอาจทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกว่าถูกตัดสินว่า 'ทำอะไรไม่ได้แล้ว' ทั้งที่ความจริงอาจติดขัดแค่บางจุดเท่านั้น ควรสังเกตและปรับเฉพาะจุดที่จำเป็นจริง เพื่อรักษาความรู้สึกว่ายังทำสิ่งต่าง ๆ ได้ด้วยตัวเองอยู่

อีกความผิดพลาดที่ส่งผลด้านจิตใจคือการพูดถึงเรื่องเสื้อผ้าของท่านต่อหน้าคนอื่นในเชิงตำหนิ เช่น บอกว่าใส่เสื้อผิดหรือดูไม่เรียบร้อยต่อหน้าแขก ซึ่งกระทบความมั่นใจและศักดิ์ศรีของผู้สูงอายุมาก ควรพูดคุยเรื่องนี้เป็นการส่วนตัวด้วยน้ำเสียงปกติเสมอ

ความผิดพลาดที่ร้ายแรงที่สุดคือการมองว่าความสามารถแต่งตัวที่เปลี่ยนไปเป็นเรื่องปกติของวัยเสมอ ทั้งที่ถ้าท่านแต่งตัวเองไม่ได้เลยอย่างฉับพลันภายในไม่กี่วัน หรือแต่งตัวผิดฤดูกาลอย่างต่อเนื่อง อาจเป็นสัญญาณของภาวะสับสนเฉียบพลันหรือปัญหาความจำที่ต้องประเมินโดยแพทย์ ไม่ใช่แค่ปัญหาเสื้อผ้าไม่เหมาะสมเพียงอย่างเดียว

การถามตัวเองว่า 'ความสามารถแต่งตัวของท่านต่างจากเดิมแค่ไหน และเปลี่ยนไปเร็วแค่ไหน' จะช่วยแยกระหว่างการเปลี่ยนแปลงตามวัยที่ค่อยเป็นค่อยไปกับสัญญาณเตือนที่ต้องรีบพบแพทย์ได้ชัดเจนขึ้น