การนั่งกินข้าวที่โต๊ะให้ท่านั่งที่มั่นคงที่สุด เพราะเก้าอี้มีพนักพิงรองรับหลัง พื้นรองรับเท้าเต็มที่ และโต๊ะอยู่ในระดับที่เหมาะกับการวางแขน ผู้สูงอายุที่ยังลุกนั่งเองได้และทรงตัวนั่งได้มั่นคงควรกินข้าวที่โต๊ะเป็นอันดับแรก แม้จะต้องมีคนช่วยพยุงเดินมาที่โต๊ะก็ตาม

ข้อจำกัดคือต้องมีคนช่วยพาไปมาที่โต๊ะทุกมื้อ ซึ่งอาจไม่สะดวกสำหรับบางบ้านหรือบางช่วงเวลาที่ผู้สูงอายุเหนื่อยล้าจากกิจกรรมอื่นมาก่อน

สำหรับผู้สูงอายุที่ใช้รถเข็นประจำแต่ยังนั่งตัวตรงได้ดี การกินข้าวบนรถเข็นเป็นทางเลือกที่ทำได้ปลอดภัยหากล็อกเบรกทุกครั้งและปรับที่พักเท้าให้เท้าวางราบ ไม่ห้อยลอย ควรใช้โต๊ะเสริมหรือถาดวางอาหารที่มีความสูงเหมาะสมแทนการถือจานบนตัก เพราะการถือจานบนตักมักทำให้ลำตัวเอนไปข้างหน้าผิดท่า

รถเข็นบางรุ่นมีพนักพิงเอนได้ ควรปรับให้ตั้งตรงที่สุดเท่าที่ทำได้ก่อนเริ่มป้อนอาหาร และหลีกเลี่ยงการป้อนขณะพนักพิงเอนมากกว่า 45 องศา

การกินข้าวบนเตียงมีความเสี่ยงสำลักสูงกว่าสองแบบแรก เพราะยากที่จะจัดท่าให้หลังตรงเต็มที่เหมือนนั่งเก้าอี้ ควรใช้เฉพาะเมื่อผู้สูงอายุลุกนั่งไม่ได้จริง ๆ หรือนอนติดเตียง โดยต้องยกหัวเตียงให้สูงที่สุดเท่าที่สภาพร่างกายเอื้ออำนวย ใช้หมอนช่วยพยุงด้านข้างให้มั่นคง และคงท่ายกหัวเตียงไว้ต่ออีก 20-30 นาทีหลังกินเสร็จ

ผู้สูงอายุที่นอนติดเตียงมักมีภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยลงตามวัย (sarcopenia) ร่วมด้วย ซึ่งกระทบทั้งแรงเคี้ยว แรงกลืน และความสามารถช่วยเหลือตัวเองในกิจวัตรประจำวัน (ADL) จึงควรให้แพทย์หรือนักกายภาพบำบัดประเมินท่าที่ปลอดภัยที่สุดเฉพาะราย แทนที่จะกะเองว่ายกหัวเตียงสูงพอหรือยัง