การกลืนที่ปลอดภัยต้องอาศัยการทำงานร่วมกันของกล้ามเนื้อคอ ลิ้น และกล่องเสียงที่ปิดสนิทชั่วขณะเพื่อกันไม่ให้อาหารหรือน้ำลงหลอดลม เมื่อศีรษะแหงนขึ้นหรือคอเอียงผิดตำแหน่ง ทางเดินหายใจจะเปิดกว้างขึ้นและกล่องเสียงปิดได้ไม่สนิทเท่าท่านั่งตัวตรงคางเก็บลงเล็กน้อย ซึ่งเป็นเหตุผลที่นักแก้ไขการพูดมักแนะนำท่า 'เก็บคาง' ในผู้ที่มีความเสี่ยงสำลัก

ผู้สูงอายุที่มีภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัยมักมีกล้ามเนื้อคอและลำตัวอ่อนแรงกว่าเดิม ทำให้นั่งตัวตรงได้ไม่นานถ้าไม่มีพนักพิงหรือที่รองรับที่เหมาะสม การจัดสิ่งแวดล้อมให้รองรับท่าทางจึงสำคัญไม่แพ้การเตือนให้นั่งตรง

เก้าอี้ที่เหมาะสมควรมีความสูงที่เท้าวางราบกับพื้นได้พอดี สะโพกและเข่าทำมุมใกล้เคียง 90 องศา หากเก้าอี้สูงเกินไปจนเท้าลอย ควรใช้ที่พักเท้าเสริมเพื่อให้ลำตัวมั่นคง สำหรับผู้ที่นั่งรถเข็น ควรปรับให้หลังพิงพนักเต็มที่ สะโพกชิดเบาะด้านในสุด และถ้ารถเข็นเอนได้ ไม่ควรเอนมากเกินไปขณะกินเพราะจะทำให้คางแหงนขึ้นโดยไม่รู้ตัว

โต๊ะอาหารควรอยู่ในระดับที่ข้อศอกวางได้สบายโดยไม่ต้องยกไหล่หรือก้มคอมากเกินไป เพราะท่าที่ต้องเอื้อมหรือก้มมากจะทำให้เหนื่อยเร็วและเสียสมาธิจากการควบคุมการกลืน

ถ้าจำเป็นต้องกินบนเตียงเพราะลุกนั่งเก้าอี้ไม่ได้ ควรยกหัวเตียงขึ้นให้สูงที่สุดเท่าที่ทำได้ อย่างน้อยใกล้เคียงท่านั่ง ไม่ใช่ยกเพียงเล็กน้อยแล้วคิดว่าเพียงพอ และควรมีหมอนรองด้านหลังและด้านข้างช่วยพยุงลำตัวไม่ให้เอียงไปด้านใดด้านหนึ่งระหว่างกิน

การกินในท่านอนราบหรือกึ่งนอนเสี่ยงสำลักสูงมากและไม่ควรทำ หากผู้สูงอายุอยู่ในภาวะที่ยกหัวเตียงไม่ได้มากพอ ควรปรึกษาแพทย์หรือนักกิจกรรมบำบัดถึงวิธีป้อนอาหารที่ปลอดภัยกว่า แทนที่จะฝืนป้อนในท่าที่มีความเสี่ยงสูง

ผู้สูงอายุบางคนมีภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าหรือ orthostatic hypotension ซึ่งทำให้หน้ามืดหรือวิงเวียนเมื่อลุกนั่งเร็วเกินไป หากจับให้ลุกนั่งกินข้าวทันทีหลังนอนพักโดยไม่ให้เวลาปรับตัว อาจเสี่ยงหน้ามืดหรือหกล้มขณะกำลังจัดท่า จึงควรให้เวลานั่งพักสักครู่ก่อนเริ่มป้อนอาหารทุกครั้ง โดยเฉพาะในผู้ที่เพิ่งตื่นนอนหรือเพิ่งลุกจากท่านอนนาน

หากสังเกตว่าผู้สูงอายุบ่นเวียนหัวหรือหน้ามืดทุกครั้งที่เปลี่ยนจากนอนเป็นนั่ง ควรแจ้งแพทย์เพื่อตรวจสอบสาเหตุ เพราะอาจเกี่ยวข้องกับยาบางชนิดหรือภาวะขาดน้ำ ไม่ใช่เพียงเรื่องท่านั่งกินอาหารเท่านั้น