ความผิดพลาดแรกคือปล่อยให้กินข้าวในท่ากึ่งนอนบนโซฟานุ่มหรือเตียงที่ยกหัวไม่สูงพอ เพราะครอบครัวมักคิดว่าท่านสบายกว่าถ้าไม่ต้องนั่งตัวตรงนาน แต่ท่านี้ทำให้คางแหงนขึ้นและกล่องเสียงปิดได้ไม่สนิท เพิ่มความเสี่ยงสำลักโดยตรง ความผิดพลาดที่สองคือให้นั่งบนเก้าอี้ที่สูงหรือต่ำเกินไปจนเท้าลอยหรือเข่าสูงกว่าสะโพก ทำให้ลำตัวไม่มั่นคงและต้องเกร็งตัวตลอดมื้ออาหาร

ความผิดพลาดที่สามคือให้เอนตัวหรือนอนทันทีหลังกินเสร็จเพราะรีบพาไปนอนกลางวันหรือรีบเก็บโต๊ะ ทั้งที่ควรให้เวลานั่งตัวตรงต่ออีกอย่างน้อย 20-30 นาทีก่อน เพื่อลดความเสี่ยงอาหารไหลย้อนขึ้นมาที่คอ

ความผิดพลาดที่สี่คือป้อนอาหารจากด้านข้างหรือด้านบนขณะผู้สูงอายุนั่งเก้าอี้ต่ำ ทำให้ต้องเงยหน้าขึ้นรับคำอาหาร ซึ่งเป็นท่าเดียวกับการแหงนหน้าที่เพิ่มความเสี่ยงสำลัก ควรป้อนจากระดับสายตาหรือต่ำกว่าเล็กน้อยแทน ความผิดพลาดที่ห้าคือรีบป้อนคำใหม่ทันทีที่เห็นว่าปากว่าง โดยไม่สังเกตว่าท่านกลืนคำเดิมหมดจริงหรือยัง เพราะบางครั้งอาหารยังค้างอยู่ในคอโดยไม่มีสัญญาณชัดเจนจากภายนอก

ความผิดพลาดที่หกคือใช้ท่านั่งเดิมทุกมื้อโดยไม่ปรับตามความสามารถที่เปลี่ยนไป เช่น หลังจากป่วยหรือนอนโรงพยาบาลมา กล้ามเนื้อลำตัวอาจอ่อนแรงลงกว่าเดิมจนท่านั่งเดิมไม่มั่นคงพออีกต่อไป ความผิดพลาดที่เจ็ดคือไม่สังเกตอาการหน้ามืดหรือวิงเวียนเมื่อลุกนั่งกินข้าว ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าหรือ orthostatic hypotension และเพิ่มความเสี่ยงหกล้มขณะกำลังจัดท่านั่งกินอาหาร

ท่าทางที่ผิดเพียงเล็กน้อยในแต่ละมื้ออาจไม่ก่อปัญหาทันที แต่เมื่อทำซ้ำวันละสามมื้อต่อเนื่องเป็นเดือน ความเสี่ยงสำลักเงียบหรือการสูดสำลักที่ไม่มีอาการไอชัดเจนจะสะสมมากขึ้น โดยเฉพาะในผู้สูงอายุที่มีภาวะเปราะบางร่วมด้วย ซึ่งอาจนำไปสู่การติดเชื้อทางเดินหายใจซ้ำ ๆ โดยที่ครอบครัวไม่เชื่อมโยงกับท่านั่งกินอาหารเลย การตรวจสอบและแก้ไขท่าทางตั้งแต่เนิ่น ๆ จึงคุ้มค่ากว่าการรอให้เกิดปัญหาสุขภาพซ้ำซาก

อีกประเด็นที่ครอบครัวมักไม่ทันสังเกตคือความสัมพันธ์ระหว่างท่านั่งกับความสามารถทำกิจวัตรประจำวันโดยรวม เมื่อผู้สูงอายุต้องกินในท่าที่ไม่มั่นคงซ้ำ ๆ จนเหนื่อยหรือเจ็บ ท่านอาจเริ่มปฏิเสธมื้ออาหารหรือกินได้น้อยลงโดยไม่บอกเหตุผล ซึ่งกระทบทั้งพลังงานที่ใช้ในกิจวัตรอื่นและอารมณ์ความรู้สึกในแต่ละวัน การแก้ไขท่านั่งจึงไม่ใช่แค่เรื่องความปลอดภัยขณะกิน แต่ส่งผลถึงคุณภาพชีวิตโดยรวมของผู้สูงอายุด้วย