ผู้สูงอายุจำนวนมากต้องกินยาหลายชนิดพร้อมกันเพื่อดูแลโรคประจำตัวหลายโรค ซึ่งเรียกว่าภาวะ polypharmacy สถานการณ์นี้เพิ่มความซับซ้อนในการจดจำว่ายาแต่ละตัวต้องกินเมื่อไร ขนาดเท่าไร และก่อนหรือหลังอาหาร หากไม่มีระบบช่วยจำที่ชัดเจน ความเสี่ยงลืมกินยา กินซ้ำ หรือกินผิดเวลาจะสูงขึ้นมาก โดยเฉพาะในผู้ที่เริ่มมีปัญหาความจำร่วมด้วย

นอกจากความเสี่ยงเรื่องความจำ การกินยาหลายชนิดพร้อมกันยังเพิ่มโอกาสที่ยาบางตัวจะมีปฏิกิริยาต่อกัน การมีตารางยาที่ชัดเจนและทบทวนกับแพทย์หรือเภสัชกรเป็นประจำ ช่วยให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบภาพรวมการใช้ยาทั้งหมดได้ง่ายขึ้น ลดความเสี่ยงที่จะมองข้ามปฏิกิริยาระหว่างยาที่อาจเกิดขึ้น

ตารางยาที่ดีควรระบุชื่อยาให้ชัดเจน ไม่ใช้เพียงสีหรือรูปร่างของเม็ดยาเป็นตัวจำ เพราะยาบางชนิดมีรูปร่างคล้ายกันมาก ควรระบุขนาดที่แพทย์สั่งและเวลาที่ต้องกินอย่างเจาะจง เช่น เช้าหลังอาหาร เที่ยงก่อนอาหาร หรือก่อนนอน แทนการเขียนกว้าง ๆ ว่า 'วันละครั้ง' ซึ่งอาจตีความเวลาต่างกันได้

ควรมีช่องสำหรับทำเครื่องหมายหรือขีดฆ่าเมื่อกินยาแล้ว เพื่อให้ทั้งผู้ป่วยและผู้ดูแลรู้ทันทีว่ากินยามื้อนั้นไปแล้วหรือยัง ลดความเสี่ยงกินซ้ำหรือลืมกิน และควรมีช่องบันทึกอาการผิดปกติที่อาจเกิดขึ้นหลังกินยา เพื่อนำไปแจ้งแพทย์ในการนัดครั้งถัดไป

การกำหนดเวลากินยาให้สอดคล้องกับกิจวัตรประจำวันที่ผู้สูงอายุทำเป็นประจำอยู่แล้ว เช่น หลังแปรงฟันตอนเช้า หรือก่อนดูละครที่ดูเป็นประจำทุกเย็น ช่วยให้จดจำได้ง่ายขึ้นกว่าการกำหนดเวลาตามนาฬิกาล้วน ๆ ที่ไม่มีสิ่งเชื่อมโยงกับกิจกรรมอื่นในชีวิตประจำวัน

หากผู้สูงอายุมีผู้ดูแลหลายคนผลัดเปลี่ยนกัน ควรให้ตารางยานี้เป็นจุดอ้างอิงร่วมกันของทุกคน เพื่อไม่ให้เกิดความสับสนว่าใครให้ยาไปแล้วบ้าง โดยเฉพาะช่วงที่มีการเปลี่ยนกะดูแลระหว่างวัน

ไม่ควรปรับขนาดยา หยุดยา หรือเพิ่มยาเองโดยไม่ปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกร แม้จะรู้สึกว่าอาการดีขึ้นแล้วหรือกังวลเรื่องผลข้างเคียง เพราะยาบางชนิดต้องกินต่อเนื่องตามระยะเวลาที่กำหนดจึงจะได้ผลตามที่ตั้งใจ การหยุดยากะทันหันบางชนิดอาจส่งผลเสียมากกว่าการกินต่อ

หากสังเกตเห็นอาการผิดปกติหลังกินยา เช่น ผื่นขึ้น วิงเวียนผิดปกติ หรืออาการที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ควรบันทึกไว้ในตารางยาและปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรโดยเร็ว แทนการหยุดยาเองทันที