การเขียนตารางยาเพียงว่า 'เช้า เที่ยง เย็น' โดยไม่ระบุว่าต้องกินก่อนหรือหลังอาหาร หรือห่างจากมื้ออาหารกี่ชั่วโมง ทำให้ผู้ดูแลแต่ละคนอาจตีความต่างกัน บางคนให้กินทันทีหลังตื่นนอนตอนเช้า บางคนรอให้กินอาหารเช้าเสร็จก่อนจึงให้ยา ความไม่สอดคล้องกันนี้อาจส่งผลต่อประสิทธิภาพของยาบางชนิดที่ต้องกินในช่วงเวลาสัมพันธ์กับอาหารอย่างเฉพาะเจาะจง

แก้พลาด: ระบุความสัมพันธ์กับมื้ออาหารให้ชัดเจนในตารางยาทุกครั้ง เช่น 'เช้าหลังอาหารทันที' หรือ 'เย็นก่อนอาหารครึ่งชั่วโมง' ตามที่แพทย์หรือฉลากยาระบุไว้ ไม่ใช้คำกว้าง ๆ ที่ตีความได้หลายแบบ

ตารางยาที่มีแค่รายชื่อยาและเวลา แต่ไม่มีช่องให้ทำเครื่องหมายหรือขีดฆ่าเมื่อกินยาแล้ว ทำให้เมื่อมีผู้ดูแลหลายคนผลัดเปลี่ยนกัน แต่ละคนไม่แน่ใจว่ามื้อล่าสุดมีใครให้ยาไปแล้วหรือยัง บางครั้งจึงเกิดการให้ยาซ้ำโดยไม่ตั้งใจ หรือในทางกลับกันต่างคนต่างคิดว่าอีกคนให้ไปแล้วจนไม่มีใครให้ยาเลย

แก้พลาด: เพิ่มช่องทำเครื่องหมายหรือลงชื่อผู้ให้ยาในตารางทุกมื้อ เพื่อให้ทุกคนที่เกี่ยวข้องเห็นสถานะล่าสุดได้ทันทีว่ากินยามื้อนั้นไปแล้วหรือยัง และใครเป็นผู้ให้

หลายครอบครัวทำตารางยาไว้ครั้งแรกอย่างละเอียด แต่เมื่อไปพบแพทย์ตามนัดและมีการปรับขนาดยา เพิ่มยาใหม่ หรือหยุดยาบางตัว กลับลืมนำมาอัปเดตในตารางที่ใช้อยู่จริงที่บ้าน ทำให้ตารางเก่าที่ยังใช้อยู่ไม่ตรงกับใบสั่งยาปัจจุบัน อาจนำไปสู่การกินยาที่แพทย์สั่งหยุดไปแล้วต่อโดยไม่รู้ตัว หรือไม่ได้กินยาตัวใหม่ที่เพิ่งเพิ่มเข้ามาในการรักษา

แก้พลาด: อัปเดตตารางยาทันทีทุกครั้งหลังพบแพทย์และมีการเปลี่ยนแปลงยา อาจกำหนดเป็นขั้นตอนมาตรฐานว่าหลังกลับจากพบแพทย์ทุกครั้งต้องทบทวนและแก้ไขตารางยาก่อนใช้งานต่อ

เมื่อผู้สูงอายุมีอาการผิดปกติหลังกินยา เช่น วิงเวียน คลื่นไส้ หรือผื่นขึ้นเล็กน้อย หลายครอบครัวเลือกที่จะรอดูอาการโดยไม่บันทึกไว้ ทำให้เมื่อถึงเวลาพบแพทย์ตามนัดครั้งถัดไป ไม่มีข้อมูลที่ชัดเจนให้แพทย์ใช้ประกอบการพิจารณาปรับยา ต้องอาศัยความจำที่อาจคลาดเคลื่อนของผู้ป่วยหรือผู้ดูแลแทน ซึ่งอาจทำให้แพทย์ประเมินสถานการณ์ได้ไม่ครบถ้วน

แก้พลาด: บันทึกอาการผิดปกติที่เกิดขึ้นหลังกินยาไว้ในตารางยาทันทีที่สังเกตเห็น พร้อมระบุวันเวลาและยาที่กินก่อนเกิดอาการ เพื่อให้ข้อมูลนี้เป็นประโยชน์ต่อแพทย์ในการวินิจฉัยและปรับยาในการพบครั้งถัดไป

หลายครอบครัวเข้าใจว่าตราบใดที่แพทย์เป็นผู้สั่งยาแต่ละตัวเองแล้ว ก็ไม่มีความเสี่ยงใดที่ต้องกังวลเพิ่มเติม แต่ในความเป็นจริง ผู้สูงอายุที่ต้องใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน หรือที่เรียกว่าภาวะ polypharmacy มีความเสี่ยงที่ยาบางตัวจะเสริมฤทธิ์กันจนเกิดผลข้างเคียงที่ไม่คาดคิด โดยเฉพาะหากยาบางส่วนมาจากแพทย์คนละท่านที่ไม่ได้เห็นรายการยาทั้งหมดของผู้ป่วยพร้อมกัน การมีตารางยาที่ครบถ้วนช่วยให้แพทย์แต่ละท่านเห็นภาพรวมการใช้ยาหลายชนิดของผู้ป่วยได้ชัดเจนขึ้น

แก้พลาด: นำตารางยาที่ระบุยาทั้งหมดไปแสดงให้แพทย์ทุกท่านที่ดูแลผู้ป่วยเห็นในทุกครั้งที่พบแพทย์ ไม่ว่าจะเป็นแพทย์เฉพาะทางด้านใด เพื่อให้ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องกับการรักษาตระหนักถึงความเสี่ยงจากภาวะ polypharmacy และช่วยกันตรวจสอบว่ายาที่ใช้อยู่ทั้งหมดเข้ากันได้ดีหรือไม่