ข้อผิดพลาดแรกคือเปิดไฟหลักสว่างจ้าทั้งคืนเพื่อป้องกันการล้ม ซึ่งฟังดูปลอดภัยแต่จริงๆ แล้วรบกวนฮอร์โมนการนอนหลับ ทำให้ผู้สูงอายุหลับไม่สนิทและตื่นบ่อยขึ้นกว่าเดิม วิธีที่ถูกต้องคือใช้ไฟเซนเซอร์แสงสลัวเฉพาะเส้นทางเดินแทนการเปิดไฟหลักทิ้งไว้

ข้อผิดพลาดที่สองคือปล่อยให้ของใช้ เช่น ไม้เท้า แว่นตา หรือโทรศัพท์ วางไกลจากมือผู้สูงอายุตอนนอน ทำให้ต้องลุกเดินหาของกลางดึกในความมืดโดยไม่จำเป็น การจัดของใช้จำเป็นให้อยู่ในระยะเอื้อมถึงจากเตียงช่วยลดการลุกที่ไม่จำเป็นได้มาก

ข้อผิดพลาดที่สามคือปรับลดหรือหยุดยาเองโดยไม่ปรึกษาแพทย์ เพราะสงสัยว่ายาทำให้ง่วงหรือลุกปัสสาวะบ่อย การทำเช่นนี้เสี่ยงทำให้โรคที่ควบคุมอยู่กำเริบ ทางที่ถูกต้องคือนำข้อสงสัยไปปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรเพื่อพิจารณาปรับเวลาหรือชนิดยาอย่างปลอดภัย

ข้อผิดพลาดที่สี่คือจำกัดน้ำดื่มช่วงเย็นอย่างเข้มงวดเองโดยไม่มีคำแนะนำทางการแพทย์ ซึ่งอาจกระทบสุขภาพไตหรือทำให้ร่างกายขาดน้ำ โดยเฉพาะในผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน (polypharmacy) ซึ่งมีความเสี่ยงผลข้างเคียงซับซ้อนกว่าคนทั่วไปอยู่แล้ว

ข้อผิดพลาดที่ห้าคือมองว่าอาการสับสนหรือพูดจาผิดปกติตอนกลางคืนเป็นเรื่องปกติของวัยโดยไม่แยกว่าเพิ่งเกิดใหม่หรือเรื้อรัง ทั้งที่อาการสับสนเฉียบพลัน (delirium) ที่เกิดขึ้นใหม่มักมีสาเหตุทางการแพทย์ที่รักษาได้ หากปล่อยไว้อาจเสียโอกาสในการรักษาที่ต้นเหตุ

ข้อผิดพลาดที่หกคือโต้เถียงหรือพยายามแก้ไขความเข้าใจผิดของผู้สูงอายุที่กำลังสับสนอย่างจริงจัง แทนที่จะพูดคุยด้วยน้ำเสียงสงบและเบี่ยงเบนความสนใจ การโต้เถียงมักทำให้อาการกระวนกระวายรุนแรงขึ้นแทนที่จะดีขึ้น

ข้อผิดพลาดที่เจ็ดคือผู้ดูแลรับภาระตื่นเฝ้าคนเดียวทุกคืนต่อเนื่องเป็นเดือนโดยไม่ขอความช่วยเหลือจากใคร ด้วยความรู้สึกว่าเป็นหน้าที่ที่ต้องทำเอง ผลลัพธ์คือภาวะหมดไฟของผู้ดูแล (caregiver burnout) ซึ่งไม่เพียงกระทบสุขภาพผู้ดูแล แต่ยังทำให้การตอบสนองต่อเหตุฉุกเฉินช้าลงและตัดสินใจผิดพลาดง่ายขึ้นด้วย

ข้อผิดพลาดเหล่านี้มักไม่ได้เกิดจากความรู้เท่าไม่ถึงการณ์เพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากความเหนื่อยล้าสะสมของผู้ดูแลเองที่ทำให้เลือกวิธีแก้ปัญหาที่ง่ายและเร็วที่สุดในตอนนั้น เช่น เปิดไฟทิ้งไว้แทนการติดเซนเซอร์ที่ต้องใช้เวลาเลือกซื้อ หรือปรับยาเองแทนการรอคิวพบแพทย์ การเข้าใจสาเหตุนี้ช่วยให้ครอบครัวมองข้อผิดพลาดด้วยความเข้าใจมากกว่าการตำหนิผู้ดูแล และหันมาช่วยกันแก้ที่ระบบแทนที่จะโทษกันเอง