หลายครอบครัวมักโฟกัสเฉพาะเรื่องดูแลร่างกายประจำวัน แต่ลืมด้านการเงินและเอกสารสิทธิ ซึ่งสำคัญไม่แพ้กัน โดยเฉพาะเมื่อผู้สูงอายุมีความสามารถ IADL ลดลง เช่น จัดการเงินหรือติดต่อราชการเองไม่ได้แล้ว

ต้องระบุชัดว่าใครรับผิดชอบเรื่องยา ใครพาไปพบแพทย์ และใครดูแลกิจวัตรประจำวันอย่างการอาบน้ำและกินอาหาร โดยอิงจากความสามารถ ADL ของผู้สูงอายุ

การเงินและเอกสารสิทธิ เช่น บัตรผู้สูงอายุหรือสิทธิสวัสดิการต่าง ๆ ควรมีผู้รับผิดชอบชัดเจน ส่วนการสื่อสารในครอบครัวควรมีช่องทางกลาง เช่น กลุ่มไลน์ ที่ทุกคนอัปเดตข้อมูลร่วมกันได้

ผู้รับผิดชอบหลักอาจป่วยเอง ติดธุระกะทันหัน หรือย้ายที่อยู่ในบางช่วง หากไม่มีแผนสำรอง ผู้สูงอายุอาจขาดการดูแลในช่วงเวลาสำคัญ เช่น ไม่มีใครให้ยาตามเวลาหรือไม่มีใครพาไปตามนัดแพทย์

แผนสำรองที่ดีไม่จำเป็นต้องซับซ้อน เพียงระบุชื่อผู้รับผิดชอบสำรองในแต่ละด้านไว้ล่วงหน้า และให้ผู้รับผิดชอบสำรองรับทราบรายละเอียดเบื้องต้นอยู่เสมอ เช่น รายชื่อยาที่ใช้อยู่และเบอร์โทรแพทย์ประจำตัว

เช็กลิสต์ที่ดีไม่ควรตายตัว แต่ควรปรับตามความสามารถทำกิจวัตรประจำวันของผู้สูงอายุที่เปลี่ยนไป เช่น หากผู้สูงอายุเริ่มต้องการความช่วยเหลือด้าน IADL มากขึ้น เช่น จัดการเงินหรือใช้โทรศัพท์ไม่ได้ด้วยตัวเอง ควรเพิ่มรายการตรวจสอบในหมวดการเงินและเอกสารให้ละเอียดขึ้นตามไปด้วย

ในทางกลับกัน หากผู้สูงอายุยังทำกิจกรรมหลายอย่างได้เอง เช็กลิสต์ที่ละเอียดเกินความจำเป็นอาจทำให้ท่านรู้สึกถูกจับตามองมากเกินไปจนไม่สบายใจ ควรปรับให้พอดีกับสถานการณ์จริง

หากครอบครัวเริ่มใช้บริการผู้ดูแลมืออาชีพหรือศูนย์ดูแลรายวันร่วมด้วย เช็กลิสต์ควรระบุให้ชัดว่าหน้าที่ใดยังเป็นความรับผิดชอบของสมาชิกครอบครัว และหน้าที่ใดโอนไปให้ผู้ดูแลมืออาชีพแล้ว เพื่อไม่ให้เกิดความซ้ำซ้อนหรือช่องว่างที่ไม่มีใครรับผิดชอบ

ควรระบุด้วยว่าใครในครอบครัวเป็นผู้ประสานงานหลักกับผู้ดูแลมืออาชีพ เพื่อรับรายงานอาการประจำวันและส่งต่อข้อมูลสำคัญให้สมาชิกคนอื่นทราบ ไม่ปล่อยให้ข้อมูลกระจัดกระจายอยู่กับหลายคนโดยไม่มีจุดรวมศูนย์