หลายครอบครัวไม่เคยพูดคุยกันตรง ๆ ว่าใครควรทำอะไร แต่ต่างคนต่างสันนิษฐานว่าอีกฝ่ายจะรับผิดชอบ เมื่อสถานการณ์จริงไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง ความไม่พอใจจึงสะสมโดยไม่มีใครพูดออกมาตรง ๆ

คนที่อยู่ใกล้ผู้สูงอายุที่สุดมักกลายเป็นผู้ดูแลหลักโดยปริยาย แม้จะไม่มีการตกลงอย่างเป็นทางการ เมื่อเวลาผ่านไป ภาระที่สะสมอาจนำไปสู่ความเหนื่อยล้าของผู้ดูแล ซึ่งเป็นปัจจัยเสี่ยงต่อสุขภาพกายและใจของผู้ดูแลเองด้วย

เมื่อความสามารถ ADL ของผู้สูงอายุลดลงหรือมีภาวะสุขภาพเปลี่ยนแปลง ภาระงานที่ต้องทำก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย แต่หลายครอบครัวยังใช้การแบ่งหน้าที่แบบเดิมที่ไม่สอดคล้องกับปริมาณงานที่เพิ่มขึ้นแล้ว

ผู้สูงอายุจำนวนมากมีภาวะซับซ้อนจากโรคร่วมหลายโรคพร้อมกัน หรือ multicomplexity ตามกรอบ 5Ms ทางเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ เมื่อแบ่งหน้าที่ตามความสะดวกโดยไม่มีใครรับผิดชอบมองภาพรวมของยาและอาการทั้งหมด อาจพลาดปฏิกิริยาระหว่างยาหรือความเชื่อมโยงของอาการที่ดูเหมือนไม่เกี่ยวข้องกัน

ตัวอย่างเช่น พี่คนหนึ่งดูแลเรื่องยาความดัน อีกคนดูแลเรื่องยาเบาหวาน โดยไม่มีใครตรวจสอบว่ายาทั้งสองชุดมีผลกระทบต่อกันหรือไม่ ซึ่งเป็นความเสี่ยงที่เกิดจากการแบ่งงานแบบแยกส่วนเกินไป

บางครอบครัวมีความขัดแย้งเพราะแต่ละคนมีมาตรฐานการดูแลที่ต่างกัน เช่น บางคนเน้นความสะดวกสบาย บางคนเน้นความปลอดภัยเข้มงวด เมื่อไม่มีการพูดคุยตกลงมาตรฐานร่วมกันตั้งแต่ต้น ความขัดแย้งมักปะทุขึ้นเมื่อคนหนึ่งรู้สึกว่าอีกคนดูแลไม่ดีพอตามมาตรฐานของตน

หลายครอบครัวถกเถียงกันเรื่องแบ่งหน้าที่โดยไม่เคยถามผู้สูงอายุว่าท่านรู้สึกอย่างไรกับการดูแลที่ได้รับอยู่ ทำให้บางครั้งข้อขัดแย้งระหว่างพี่น้องไม่ตรงกับสิ่งที่ผู้สูงอายุต้องการจริง เช่น ท่านอาจรู้สึกสบายใจกับรูปแบบปัจจุบันอยู่แล้ว แต่ลูกหลานยังคงถกเถียงกันเรื่องความเป็นธรรมโดยไม่จำเป็น

การเปิดช่องให้ผู้สูงอายุแสดงความเห็นเป็นระยะ แม้เพียงถามสั้น ๆ ว่าพอใจกับการดูแลแบบไหนมากกว่า ช่วยให้ครอบครัวโฟกัสการแก้ปัญหาไปที่จุดที่ผู้สูงอายุรู้สึกไม่สบายใจจริง แทนการเถียงกันด้วยสมมติฐานของลูกหลานเอง