แบบแรกคือผิวหนังอักเสบจากการระคายเคือง พบบ่อยที่สุด เกิดจากเหงื่อที่อับใต้ถุงมือ การล้างมือถี่ และผงแป้งหรือสารเคมีที่ใช้ผลิต ผิวจะแห้ง แตก ลอก แดงตรงบริเวณที่ใส่ถุงมือ มักไม่คันมากนักและดีขึ้นเมื่อหยุดสัมผัส

แบบที่สองคือการแพ้สัมผัสแบบช้า เกิดจากสารเคมีที่ใช้ในกระบวนการผลิตยาง ผื่นขึ้นหลังสัมผัสราว 1 ถึง 3 วัน คันมาก อาจมีตุ่มน้ำใส และลามออกนอกบริเวณที่สัมผัสถุงมือได้ การตรวจสอบต้องให้แพทย์ผิวหนังเป็นผู้ประเมิน

แบบที่สามคือการแพ้โปรตีนในยางธรรมชาติ เกิดอาการเร็วภายในไม่กี่นาที เช่น คัน ลมพิษ น้ำมูกไหล ตาแดง หอบ ตัวบวม รุนแรงจนช็อกได้ พบมากขึ้นในคนที่สัมผัสยางบ่อย ตามข้อมูลของ CDC และ NIOSH เรื่องการป้องกันการแพ้ยางในบุคลากรที่ใช้ถุงมือ

ลองจดสามอย่าง คือผื่นเริ่มภายในกี่นาทีหรือกี่วันหลังใส่ถุงมือ ผื่นอยู่เฉพาะที่มือหรือลามไปที่อื่น และมีอาการอื่นร่วม เช่นจาม หายใจครืดคราด ตาบวม ถ้าอาการมาไวและมีผลต่อระบบอื่น ให้ถือว่าเสี่ยงแพ้แบบเฉียบพลันไว้ก่อน

ผู้ที่เคยแพ้กล้วย อะโวคาโด กีวี หรือเกาลัดบางชนิด อาจมีโปรตีนร่วมกับยางจึงแพ้ข้ามกลุ่มได้ ข้อมูลนี้ควรบอกแพทย์ด้วย ผู้ที่เป็นภูมิแพ้ผิวหนังหรือหอบหืดอยู่เดิมก็เสี่ยงมากกว่าคนทั่วไปเมื่อสัมผัสยางซ้ำ

ถุงมือไนไตรล์ทำจากยางสังเคราะห์ ไม่มีโปรตีนจากยางธรรมชาติ จึงเป็นทางเลือกหลักสำหรับผู้ที่แพ้ยางแบบเฉียบพลัน ส่วนผู้ที่แพ้สารเคมีช้า อาจยังแพ้สารเร่งปฏิกิริยาบางตัวที่ใช้ทั้งในยางธรรมชาติและสังเคราะห์ จึงอาจต้องลองชนิดหรือรุ่นอื่นต่อ

การเปรียบเทียบวัสดุทั้งสองในแง่ความกระชับและราคาเขียนแยกไว้ในอีกบทความ ที่นี่เน้นที่ว่าการเปลี่ยนวัสดุอาจแก้ผื่นได้ แต่ไม่ใช่ทุกกรณี ถ้าเปลี่ยนแล้วยังเป็น ผิวอาจแพ้อย่างอื่นหรือระคายเคืองจากเหงื่อ

ล้างและเช็ดมือให้แห้งสนิทก่อนใส่ ถุงมือที่ใส่ทับมือเปียกจะอับและระคายเคือง ถอดทันทีหลังเสร็จงานและล้างมือเบา ๆ ด้วยสบู่อ่อน ทาครีมบำรุงผิวหลังล้าง ไม่ใส่ถุงมือนานต่อเนื่องเกินจำเป็น งานที่ไม่ต้องสัมผัสสิ่งสกปรกอาจไม่ต้องใส่

เลือกขนาดพอดี ไม่คับจนรัดข้อมือ ถุงมือคับทำให้เหงื่อออกและผิวถูกกดมากขึ้น ถ้าใช้ถุงมือบุผ้าฝ้ายบาง ๆ ด้านในช่วยดูดเหงื่อได้ในงานที่ต้องใส่นาน หลังถอดถุงมือแล้วควรปล่อยให้มืออยู่โล่งสักพักก่อนล้าง เพื่อให้เหงื่อระเหย ผู้ดูแลที่ทำงานกะยาวหลายชั่วโมงมักลืมข้อนี้ และกลับมาใส่คู่ใหม่ทันทีทั้งที่มือยังชื้น

ไม่ได้มีแต่ผู้ดูแลที่เสี่ยง ผู้สูงอายุที่ได้รับความช่วยเหลือใน ADL เกือบทั้งหมด เช่น เช็ดตัว เปลี่ยนผ้าอ้อม ถูกสัมผัสด้วยถุงมือซ้ำทุกวัน และบางรายผ่านการใส่สายสวนหรือผ่าตัดมาหลายครั้งซึ่งเพิ่มโอกาสสัมผัสยาง ถ้าผู้ป่วยมีผื่นแดงคันตรงที่ถูกสัมผัสถุงมือ เช่น รอบสะโพกหรือต้นขา ให้สงสัยถุงมือด้วย ไม่ใช่โทษแต่ผ้าอ้อมอย่างเดียว

ผู้ป่วยที่ภาวะเปราะบางและมีผิวบาง อาจแสดงอาการไม่ตรงแบบ คือไม่คัน ไม่บ่น แต่ผิวแดงเป็นปื้นหรือสะดุ้งเมื่อสัมผัส ผู้ดูแลควรดูผิวผู้ป่วยหลังเปลี่ยนชนิดถุงมือว่าดีขึ้นไหม ไม่ต้องรอให้ผู้ป่วยบอกเอง

ระหว่างทำงานที่ต้องใช้ถุงมือบ่อย เช่นเปลี่ยนผ้าอ้อมทั้งวัน ควรสลับถอดล้างมือและพักผิว ถ้าทำได้ให้วางแผนผลัดเวรกับญาติอีกคน เพื่อไม่ให้มือคนเดียวต้องรับภาระทั้งวัน