คนสองคนสูงเท่ากันอาจต้องการด้ามยาวไม่เท่ากัน เพราะความสูงเก้าอี้ที่ใช้ แขนยาวสั้นต่างกัน และท่าที่ยังงอตัวได้ต่างกัน วิธีวัดที่เชื่อถือได้คือให้ผู้ใช้นั่งตรงบนเก้าอี้ที่ใช้ใส่รองเท้าประจำ ยกเท้าข้างหนึ่งเหยียบพื้นข้างหน้าเก้าอี้เล็กน้อย แล้วจับไม้บรรทัดหรือตลับเมตรจากตำแหน่งที่มือจะจับด้านบนของด้ามลงไปถึงจุดหลังส้นรองเท้าบนพื้น

ช้อนรองเท้าต้องยาวกว่าระยะที่วัดได้อีกสักเล็กน้อย เพราะส่วนปลายช้อนต้องสอดลงหลังส้นเท้า ถ้าสั้นเกินไปต้องโน้มตัวลงจนเสียประโยชน์ ถ้ายาวเกินไปจะควบคุมปลายช้อนยาก เสี่ยงที่ด้ามไปเกี่ยวขาเก้าอี้หรือชนผนัง

ตัวอย่างการตัดสินใจ ถ้าวัดได้ประมาณ 40 ถึง 45 เซนติเมตร ขนาด 46 พอใช้ ถ้าวัดได้ราว 55 ถึง 60 ขนาด 61 ใกล้ที่สุด และถ้าวัดได้เกิน 65 ควรดู 76 ตัวเลขช่วงเหล่านี้เป็นเพียงแนวทางคร่าว ๆ ให้ยึดผลวัดจริงของแต่ละคน

ด้ามสั้น 46 เซนติเมตรควบคุมง่ายที่สุด เหมาะกับผู้ที่ยังโน้มตัวได้เล็กน้อย ใส่รองเท้าขณะวางเท้าบนม้านั่งเตี้ย หรือผู้ใช้ที่มือสั่นเล็กน้อยและต้องการควบคุมปลายช้อนได้แม่น ข้อเสียคือถ้าก้มไม่ได้จริงจะต้องงอสะโพกเกินกว่าที่ควร

ด้ามยาว 76 เซนติเมตรช่วยคนที่ห้ามงอสะโพกมากหรือหลังไม่ไหว และคนตัวสูง แต่ยาวพอที่ปลายช้อนแกว่งเมื่อมือมีแรงบีบน้อย ผู้ใช้ที่มีข้ออักเสบที่มืออาจยกด้ามยาวไม่ไหว ควรลองถือก่อน

ขนาด 61 เซนติเมตรเป็นจุดกลางที่คนส่วนใหญ่ลองแล้วไม่ผิดหวัง แต่ไม่ใช่คำตอบสำหรับทุกคน คนที่สูงกว่าคนทั่วไปมากหรือเตี้ยกว่ามากควรวัดเอง

ช้อนรองเท้าโลหะ เช่น เหล็กกล้าไร้สนิม มักบางและลื่นกว่า ใส่รองเท้าหนังที่ส้นแข็งได้เรียบกว่า แต่หนักกว่าและขอบอาจคมถ้าขัดไม่ดี ส่วนพลาสติกเบา ราคาไม่สูง แต่ด้ามที่บางเกินไปอาจงอหรือหักเมื่อออกแรง และปลายช้อนอาจติดกับส้นรองเท้าที่หนา ควรเลือกรุ่นที่แข็งพอและไม่หักง่าย

จุดที่ควรเช็กอีกอย่างคือด้ามจับ ผู้ที่มีข้อมืออักเสบหรือข้อนิ้วเสื่อมจะจับด้ามกลมเล็กไม่ถนัด ควรเลือกด้ามที่หนาหรือมีปลอกยางนุ่ม และมีรูห้อยหรือห่วงสำหรับเก็บ ปลายช้อนที่กว้างและโค้งพอดีส้นช่วยให้เท้าไหลเข้าได้ ส่วนปลายแหลมหรือแคบอาจกดเสียดส้นเท้าผู้สูงอายุที่ผิวบาง

ก่อนใช้ทุกครั้งสังเกตว่าช้อนไม่มีรอยแตกร้าวหรือขอบคม เพราะผิวบริเวณส้นเท้าและตาตุ่มของผู้สูงอายุถลอกง่าย โดยเฉพาะผู้ที่เป็นเบาหวานและปลายประสาทรับรู้ลดลง ถลอกแล้วอาจไม่รู้ตัว

ช้อนรองเท้าทำงานได้เมื่อรองเท้ามีส้นหลังที่ยืดหยุ่นพอและเปิดปากกว้าง รองเท้าที่ส้นหลังแข็งและแคบมักต้องใช้แรงดันมากแม้มีช้อนช่วย ลองเปลี่ยนเป็นรองเท้าแบบสวมที่มีปากกว้างและเข็มขัดหรือสายยืดแทนเชือกผูก หรือใช้เชือกผูกแบบยืดที่ผูกครั้งเดียว วิธีนี้ลดจำนวนครั้งที่ต้องก้มลงไปจัดเชือก

ถ้าเท้าบวมช่วงบ่าย ให้ใส่รองเท้าตอนบ่ายเพื่อลองขนาด รองเท้าที่ใส่พอดีตอนเช้าอาจคับตอนเย็น ซึ่งทำให้ใช้ช้อนแล้วยังยัดเท้าไม่เข้า อาการบวมของเท้าสองข้างที่เพิ่มขึ้นต่อเนื่องควรให้แพทย์ตรวจ ไม่ควรแก้ด้วยการซื้อรองเท้าใหญ่ขึ้นอย่างเดียว

ผู้สูงอายุหลายคนใช้ช้อนด้ามยาวขณะยืนเพราะสะดวก แต่ขณะยกเท้าข้างหนึ่งเพื่อสอดเข้ารองเท้า ร่างกายต้องยืนขาเดียว ผู้ที่มีมวลกล้ามเนื้อน้อยลงตามวัยหรือมีภาวะเปราะบางมักควบคุมจุดนี้ไม่ได้ ให้ใช้ท่านั่งบนเก้าอี้ที่มั่นคงเป็นค่าเริ่มต้นเสมอ และถ้าต้องยืน ให้เกาะโต๊ะหรือราวที่ยึดแน่น

หลังเสร็จ ไม่ควรเดินทันที ให้ขยับข้อเท้าสองสามครั้งเพื่อให้เท้าเข้ารูปรองเท้า ตรวจว่าส้นไม่พับ ลิ้นรองเท้าไม่ม้วน และถุงเท้าไม่ย่น เพราะรอยพับเหล่านี้กดผิวจนเกิดแผลได้