ข้อสะโพกหลังผ่าตัดเปลี่ยนข้อเทียมบางแบบ โดยเฉพาะที่ผ่าตัดทางด้านหลัง มีโอกาสเคลื่อนหลุดถ้างอสะโพกเกินราวมุมฉากหรือบิดขาเข้าใน การก้มลงใส่รองเท้าทำให้สะโพกงอลึกโดยไม่รู้ตัว ศัลยแพทย์หรือนักกายภาพบำบัดจึงสอนให้ใช้อุปกรณ์แทนการก้ม

ข้อห้ามไม่เหมือนกันทุกคน ผู้ป่วยบางรายผ่าตัดทางด้านหน้าและมีข้อห้ามน้อยกว่า ผู้ที่ผ่าตัดซ่อมกระดูกหักอาจมีข้อห้ามเรื่องลงน้ำหนักด้วย ให้ถามทีมผ่าตัดว่าห้ามอะไร นานกี่สัปดาห์ แล้วจดไว้ติดข้างเตียง

วัดความยาวที่เหมาะด้วยวิธีง่าย ๆ นั่งเก้าอี้ที่ผู้ป่วยใช้จริง วางเท้าอีกข้างบนพื้น แล้วให้ผู้ดูแลวัดจากมือที่ถือลงถึงพื้นหน้าเท้าโดยผู้ป่วยไม่โน้มตัว ความยาวที่ได้คือความยาวขั้นต่ำของช้อน ถ้าต้องโน้มลำตัวไปข้างหน้าเพื่อให้ถึงแสดงว่าสั้นไป

ความยาวที่ขายทั่วไปมีหลายขนาด ตั้งแต่ครึ่งเมตรขึ้นไป ผู้ที่ตัวสูงหรือเก้าอี้เตี้ยต้องใช้ยาวกว่า ด้ามที่ยาวเกินจะควบคุมปลายช้อนยาก ลองถือจริงก่อนซื้อถ้าได้

นั่งบนเก้าอี้ที่มีพนักและที่วางแขน ความสูงพอให้เข่าสูงกว่าสะโพกไม่มากเกินไป ถ้าเก้าอี้เตี้ยจนเข่าสูงกว่าสะโพก ให้เสริมเบาะตามคำแนะนำ เพราะท่านั่งต่ำเป็นท่างอสะโพกลึก ยื่นขาข้างที่จะใส่ไปข้างหน้า วางปลายช้อนที่ขอบส้นรองเท้าด้านใน แล้วสอดเท้าลงตามความโค้งของช้อน

ถ้ามีอุปกรณ์ช่วยสวมถุงเท้าและที่คีบของ ใช้ร่วมกัน ไม่จำเป็นต้องซื้อครบชุด ให้เลือกอุปกรณ์ที่ตรงกับสิ่งที่ผู้ป่วยทำไม่ได้ก่อน

รองเท้าที่มีส้นปิด พื้นกันลื่น ปากรองเท้ากว้าง และเปิดได้ถึงหน้าเท้าสอดเท้าง่ายกว่าแบบแคบ รองเท้าผูกเชือกใช้เชือกยางยืดแบบไม่ต้องผูกแทนเชือกเดิมได้ หลีกเลี่ยงรองเท้าแตะหลวมที่หลุดง่ายและรองเท้าส้นสูง

หลังผ่าตัดเท้าอาจบวมช่วงบ่าย ให้ลองรองเท้าตอนบ่ายและเลือกขนาดที่เผื่อพื้นที่ ถ้าเท้าบวมหนักจนรองเท้าคับมาก ให้แจ้งทีมแพทย์ เพราะอาจเกี่ยวกับการไหลเวียนเลือด

ผู้ป่วยบางคนไม่ควรฝืนทำเอง เช่น ปวดแผลมาก ตัวใหญ่จนเอื้อมไม่ถึง หรือทรงตัวไม่ดี ให้ผู้ดูแลนั่งหรือคุกเข่าลงข้างหน้าผู้ป่วย ใช้ช้อนช่วยสอดเท้า ผู้ป่วยไม่ต้องก้มเลย การให้ผู้อื่นช่วยในช่วงที่ยังเสี่ยงเป็นเรื่องปกติและไม่ใช่การเสียความเป็นอิสระ

ที่คีบของด้ามยาวช่วยหยิบรองเท้าหรือกางเกงจากพื้น อุปกรณ์สวมถุงเท้าเป็นรางครึ่งวงกลมที่ดึงถุงเท้าขึ้นได้โดยไม่ก้ม และเชือกยางยืดแทนเชือกผูกรองเท้า อุปกรณ์เหล่านี้ราคาไม่สูงแต่ควรลองใช้ก่อนกลับบ้าน โดยให้นักกิจกรรมบำบัดสอนวิธีที่เหมาะกับข้อห้ามของแต่ละคน

เมื่อทีมแพทย์ปลดข้อห้ามแล้ว ผู้ป่วยอาจกลับมาก้มใส่รองเท้าเองได้ แต่ควรทำช้า ๆ ในท่านั่ง และหยุดถ้าเจ็บ ผู้ป่วยหลายคนยังชอบใช้ช้อนต่อไปเพราะสะดวกและป้องกันการเสียหลัก ไม่มีเหตุผลต้องเลิก

หลายคนมีรองเท้าหุ้มส้นแบบเดิมที่ปากรองเท้าแคบหรือส้นแข็งจนช้อนสอดไม่เข้า ก่อนซื้อใหม่ให้ลองใส่ช้อนกับรองเท้าคู่ที่มีอยู่ก่อน ถ้าเท้าลงได้ราบรื่นก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน การซื้อรองเท้าใหม่เฉพาะเมื่อเท้ายังบวมและเปลี่ยนขนาดอยู่ มักสิ้นเปลืองเพราะเท้าจะกลับมาขนาดปกติเมื่อเวลาผ่านไป

รองเท้าที่ใส่แล้วต้องออกแรงดันส้นมากอาจทำให้ผู้ป่วยดันตัวไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว ซึ่งเสี่ยงเสียหลักและบิดสะโพก ถ้าต้องออกแรงมาก ให้ผู้ดูแลช่วยแทนหรือเปลี่ยนไปใช้รองเท้าที่ปากกว้างกว่า

ช้อนรองเท้าไม่ได้แก้ปัญหาทุกอย่าง ผู้ที่มือสั่น กำมือไม่แน่น หรือสายตาไม่ดี อาจควบคุมปลายช้อนไม่ได้และทำให้รองเท้าไหลหนี ผู้ที่มีภาวะเปราะบางหรือสมองเสื่อมอาจทำตามขั้นตอนไม่ต่อเนื่อง ในกรณีเหล่านี้ ผู้ดูแลช่วยใส่ให้ง่ายและปลอดภัยกว่า

ด้ามโลหะบางรุ่นเย็นหรือลื่นเมื่อมือชื้น และด้ามพลาสติกบางรุ่นงอเมื่อออกแรงมาก ลองถือและกดเบา ๆ ก่อนตัดสินใจ ถ้ายังไม่แน่ใจว่าจะใช้ได้ ให้ยืมจากโรงพยาบาลหรือศูนย์ฟื้นฟูที่มีให้ยืมอุปกรณ์ก่อนซื้อ

ช้อนด้ามยาวที่วางพิงผนังอาจล้มลงกลางทางเดิน และรองเท้าที่วางกระจายอาจทำให้สะดุด ให้เก็บช้อนไว้ข้างเก้าอี้ที่ใช้ใส่รองเท้าเสมอ ใช้ห่วงแขวนที่ด้ามถ้ามี และวางรองเท้าคู่ที่ใช้ประจำไว้ที่เดียว ไม่วางขวางทางเดินไปห้องน้ำ