รถเข็นผู้ป่วยแบบมีผู้เข็นมักมีล้อหลังเล็ก ล้อหน้าหมุนเป็นอิสระ และมีมือจับด้านหลัง จุดศูนย์ถ่วงอยู่ใกล้ล้อหลัง ถ้าเอียงล้อหน้าขึ้นมากเกินไปหรือผู้นั่งเอนตัวไปด้านหลัง รถอาจหงายหลัง ส่วนเมื่อลงทางลาดชันไปข้างหน้า น้ำหนักจะเทไปที่ล้อหน้า ทำให้รถพุ่งและผู้นั่งเสี่ยงตกจากเบาะ

เพราะเหตุนี้ทางขึ้นและทางลงใช้ท่าต่างกัน และควรฝึกท่าที่ไม่มีผู้นั่งก่อน หรือฝึกกับคนที่ไว้ใจและมีผู้ช่วยคอยอยู่ข้าง ๆ

หยุดรถหน้าขอบให้ตรง บอกผู้นั่งว่าจะเอียงรถ เหยียบแกนกดเอียงที่ด้านหลังของล้อหลังด้วยเท้า พร้อมกดมือจับลงเบา ๆ เพื่อยกล้อหน้า วางล้อหน้าบนขอบหรือพื้นบนขอบ แล้วเข็นไปข้างหน้าจนล้อหลังชิดขอบ แล้วยกมือจับขึ้นเล็กน้อยพร้อมดันให้ล้อหลังขึ้นตามไป

ในกรณีขอบสูงหรือผู้นั่งหนัก ให้ขอคนที่สองช่วยยกด้านหน้า ไม่ควรฝืนด้วยกำลังเดียว เพราะผู้ดูแลที่หลังไม่ดีเสี่ยงบาดเจ็บ ไม่ควรเอียงรถจนล้อหน้าลอยสูงกว่าที่จำเป็น

หมุนรถให้ผู้นั่งหันหลังไปทางทางลง ผู้ดูแลเดินลงก่อน ใช้มือจับรถทั้งสองข้าง ค่อย ๆ ปล่อยล้อหลังลงขอบอย่างช้า แล้วจึงเอียงล้อหน้าลงถึงพื้นเมื่อล้อหลังพ้นขอบแล้ว วิธีนี้ทำให้น้ำหนักตัวผู้นั่งพิงไปทางพนักพิง ไม่ไถลไปข้างหน้า

บอกผู้นั่งว่ากำลังจะถอยหลัง เพื่อให้ท่านไม่ตกใจ และให้วางมือบนตักหรือที่วางแขน ไม่เอื้อมจับล้อ

ขึ้นทางลาด เข็นไปข้างหน้าด้วยก้าวสม่ำเสมอ ไม่เร่ง และหยุดพักเมื่อรู้สึกล้า โดยล็อกเบรกก่อนปล่อยมือ ลงทางลาดชัน ให้ถอยหลังโดยหันหลังลงและควบคุมรถไว้ ถ้ามีเบรกมือที่มือจับ ให้ใช้ช่วยชะลอรถ ไม่ควรให้รถไหลเองแล้วคอยดึง

ความชันที่เข็นได้ปลอดภัยขึ้นกับผู้ดูแล ผู้นั่ง และพื้นผิว เมื่อทางลาดชันเกินกว่าที่จะคุมได้ สั่นเทา หรือผู้นั่งหวาดกลัว ให้หาเส้นทางอื่นหรือให้ผู้อื่นช่วย ในที่สาธารณะบางแห่งมีทางลาดมาตรฐานสำหรับรถเข็น ควรใช้เส้นทางนั้นก่อน

ทางเท้าในเมืองมักมีกระเบื้องเป็นร่อง ฝาท่อ รากไม้ดันพื้น ป้ายและเสาตั้งกลางทาง และขอบที่สูงต่างกันเป็นช่วง ๆ ล้อหน้าขนาดเล็กของรถเข็นติดร่องแล้วหยุดกะทันหันได้ ผู้นั่งจึงโยกไปข้างหน้า ควรเข็นช้า มองพื้นข้างหน้าสามถึงห้าก้าว และเลี่ยงฝาท่อหรือร่องที่กว้างกว่าล้อหน้า

ฝนตกหรือพื้นเปียกทำให้ล้อลื่นและเบรกได้ผลน้อยลง ควรชะลอและเลือกพื้นที่แห้ง ส่วนวันแดดจัดผู้นั่งอาจร้อนจนอ่อนเพลีย ควรเตรียมน้ำดื่ม หมวก และหาที่ร่มพัก เพราะท่านที่ความรู้สึกกระหายลดลงตามวัยอาจไม่บอกว่าเหนื่อย

ผู้นั่งที่ตัวลื่นออกจากเบาะ เอนไปด้านหลังมาก หรือมีภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า อาจเวียนศีรษะเมื่อรถเอียง ควรให้ท่านนั่งชิดพนักพิง เท้าอยู่บนที่พักเท้า และแจ้งอาการทุกครั้งที่ไม่สบาย ผู้ดูแลควรสังเกตสีหน้า ถ้าท่านซีด เหงื่อออก หรือบอกว่าหน้ามืด ให้หยุดและล็อกเบรกก่อน

ภาระของผู้ดูแลเองก็สำคัญ การเข็นรถเป็นกิจวัตรประจำวันของหลายครอบครัว หากหลังปวดหรือไหล่เจ็บซ้ำ ควรปรึกษานักกายภาพบำบัดเรื่องท่าและอุปกรณ์ช่วย เพราะผู้ดูแลที่บาดเจ็บทำให้การดูแลต่อเนื่องไม่ได้