ไฟเซ็นเซอร์ที่ขายทั่วไปส่วนใหญ่ใช้ตัวตรวจจับความร้อนจากร่างกายในมุมและระยะที่ผู้ผลิตกำหนดไว้ เมื่อมีการเคลื่อนไหวตัดผ่านมุมตรวจจับ ไฟจะสว่างขึ้นอัตโนมัติ ปัญหาที่พบบ่อยคือครอบครัวติดตั้งตามจุดที่มีปลั๊กไฟใกล้ที่สุด โดยไม่ได้ตรวจว่าเส้นทางเดินจริงของผู้สูงอายุตัดผ่านมุมตรวจจับนั้นหรือไม่

ราคาที่แพงขึ้นมักแลกมาด้วยระยะตรวจจับที่ไกลขึ้นหรือมุมกว้างขึ้น แต่ถ้าเส้นทางเดินจริงแคบและตรง ไฟรุ่นพื้นฐานที่ติดตั้งตรงจุดอาจทำงานได้ดีกว่ารุ่นราคาสูงที่ติดผิดตำแหน่ง การเข้าใจหลักการทำงานจึงสำคัญกว่าการเลือกจากราคาเพียงอย่างเดียว

ก่อนติดตั้งควรเดินตามเส้นทางที่ผู้สูงอายุใช้จริงตอนกลางคืน เช่น จากเตียงถึงประตูห้องน้ำ จากประตูห้องน้ำถึงโถสุขภัณฑ์ หรือจากห้องนอนถึงบันได แล้วจดจุดที่มืดสนิทหรือมีสิ่งกีดขวางไว้ทีละจุด เพราะเส้นทางเดินจริงมักไม่ตรงกับที่ครอบครัวจินตนาการไว้ตอนวางแผน

จุดที่ควรมีไฟเซ็นเซอร์มากที่สุดคือช่วงหัวเตียงถึงพื้น เพราะเป็นจุดแรกที่ร่างกายยังงัวเงียและสายตายังปรับตัวไม่ทัน รองลงมาคือทางเลี้ยวหรือธรณีประตู เพราะเป็นจุดที่มักเกิดการสะดุดมากกว่าทางเดินตรง

ไฟเซ็นเซอร์ส่วนใหญ่ปรับได้สองค่าหลัก คือ ความไวในการตรวจจับ และระยะเวลาที่ไฟสว่างค้างหลังตรวจจับครั้งล่าสุด หากตั้งระยะเวลาสั้นเกินไป ไฟอาจดับกลางทางขณะที่ผู้สูงอายุเดินช้าอยู่ระหว่างเตียงถึงห้องน้ำ ซึ่งอาจทำให้ตกใจหรือสะดุดในความมืดกะทันหัน

ผู้สูงอายุที่เดินช้าลงจากภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัยหรือมีปัญหาข้อเข่า มักต้องใช้เวลาเดินนานกว่าคนทั่วไปหลายเท่า จึงควรตั้งระยะเวลาไฟสว่างค้างให้นานกว่าค่าเริ่มต้นของโรงงาน แล้วทดสอบจริงว่าเพียงพอตลอดเส้นทางหรือไม่

ไฟเซ็นเซอร์มีทั้งแบบเสียบปลั๊กไฟบ้านโดยตรง แบบใช้แบตเตอรี่ และแบบชาร์จไฟในตัว แต่ละแบบมีข้อดีข้อเสียต่างกัน แบบเสียบปลั๊กไม่ต้องกังวลเรื่องแบตหมดแต่ต้องมีปลั๊กอยู่ใกล้จุดติดตั้ง ส่วนแบบใช้แบตเตอรี่ติดตั้งได้ทุกจุดแต่ต้องมีคนตรวจเช็กระดับแบตอย่างสม่ำเสมอ

บ้านที่เลือกแบบใช้แบตเตอรี่ควรกำหนดวันตรวจเช็กแบตให้เป็นกิจวัตรประจำวันของผู้ดูแล เช่น ทุกต้นเดือน เพราะไฟที่ดับกะทันหันโดยไม่มีใครรู้ล่วงหน้าอันตรายกว่าการไม่มีไฟเซ็นเซอร์เลยในบางกรณี เนื่องจากผู้สูงอายุมักคุ้นเคยและวางใจว่าไฟจะติดเสมอ