การตีความว่าผู้สูงอายุ ดื้อ หรือ ไม่ยอมฟัง มักปิดกั้นการหาสาเหตุจริง ในทางปฏิบัติ การปฏิเสธอุปกรณ์ช่วยเหลือมักสะท้อนความกลัวสูญเสียความเป็นอิสระ ความอาย ความเจ็บปวดที่พูดไม่ออก หรือประสบการณ์ไม่ดีที่เคยเกิดขึ้น เช่น เคยนั่งเก้าอี้แล้วเอียงหรือลื่นเกือบล้ม

การถามตรง ๆ ด้วยน้ำเสียงอยากรู้จริง เช่น อึดอัดตรงไหน หรือกลัวเรื่องอะไรเป็นพิเศษ มักเปิดเผยสาเหตุที่คาดไม่ถึง เช่น ท่านไม่ชอบที่เก้าอี้ทำให้รู้สึกเหมือนป่วยหนัก ไม่ใช่ไม่ชอบตัวอุปกรณ์เอง

ผู้สูงอายุบางคนปฏิเสธเก้าอี้อาบน้ำเพราะนั่งแล้วปวดสะโพกหรือหลังจากภาวะข้อเสื่อม หรือรู้สึกวิงเวียนเมื่อลุกนั่งเร็ว ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า หรือ orthostatic hypotension ในกรณีนี้ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เก้าอี้ แต่อยู่ที่ร่างกายที่ต้องได้รับการประเมิน

หากท่านมีภาวะกลั้นปัสสาวะไม่ได้และรู้สึกอายเวลาต้องนั่งอยู่กับที่นานขึ้นระหว่างอาบน้ำ ควรพูดคุยเรื่องนี้แยกต่างหากด้วยความเข้าใจ ไม่ใช่มองว่าเป็นข้ออ้างเพื่อเลี่ยงการอาบน้ำ

ช่วงเวลาที่ผู้สูงอายุเหนื่อยล้า หิว หรือเพิ่งมีเรื่องกังวล มักไม่ใช่ช่วงที่เหมาะจะชวนลองของใหม่ การสังเกตว่าช่วงเวลาใดของวันที่ท่านอารมณ์ดีและกำลังพอ แล้วชวนคุยเรื่องเก้าอี้อาบน้ำในช่วงนั้น มักได้ผลดีกว่าการชวนตอนกำลังจะอาบน้ำทันที

การให้ท่านทดลองนั่งเก้าอี้แบบไม่ต้องอาบน้ำก่อน เช่น นั่งดูโทรทัศน์สั้น ๆ ในห้องนั่งเล่น ช่วยให้คุ้นเคยกับความรู้สึกของเก้าอี้โดยไม่มีความกดดันเรื่องต้องอาบน้ำมาผสมด้วย