คำว่าสะอาดหมายถึงไม่มีสิ่งสกปรกที่เห็นด้วยตา แต่ปลอดเชื้อหมายถึงผ่านกระบวนการที่ฆ่าจุลชีพทั้งหมดบนวัสดุและบรรจุไว้ในซองที่รักษาสภาพนั้นไว้ได้จนกว่าจะเปิด ผ้าที่ซักสะอาดตากแดดมาแล้วจึงยังไม่ปลอดเชื้อ ส่วนก้อนสำลีที่ขายเป็นถุงก็ไม่ปลอดเชื้อเช่นกัน

แผลเปิดที่เนื้อใต้ผิวหนังโผล่ออกมาไวต่อเชื้อ ผ้าที่แตะแผลโดยตรงจึงควรเป็นแบบปลอดเชื้อ ส่วนผิวหนังที่ปกติรอบแผลมีเชื้อประจำถิ่นอยู่แล้ว การใช้ผ้าไม่ปลอดเชื้อเช็ดทำความสะอาดจึงเพียงพอสำหรับงานนั้น สิ่งที่ต้องระวังคือไม่เช็ดจากรอบนอกเข้าหาแผลด้วยผ้าผืนเดียวกัน

ข้อมูลจากหน่วยงานด้านเครื่องมือแพทย์ในไทยแนะนำให้ดูฉลากหน้าซองว่าระบุปลอดเชื้อ และดูวันหมดอายุ เลขล็อต และข้อมูลผู้ผลิตหรือผู้นำเข้า ถ้าฉลากเป็นภาษาต่างประเทศล้วน ควรให้เภสัชกรอ่านให้

ซองปลอดเชื้อมักระบุคำว่า sterile ขนาดผ้า จำนวนแผ่นต่อซอง วันหมดอายุ และสัญลักษณ์ว่าห้ามใช้ซ้ำ ซองต้องปิดสนิทไม่มีรอยฉีก รอยน้ำ หรือรอยยับรุนแรงตรงขอบ ถ้าซองเปียกชื้น มีรอยขาดที่ผนึก หรือกล่องถูกบีบแบน ให้ถือว่าไม่ปลอดเชื้ออีกแล้ว แม้ยังไม่หมดอายุ

ผ้าก๊อซไม่ปลอดเชื้อมักขายเป็นแพ็กใหญ่ เป็นม้วน หรือเป็นพับ มีจำนวนชั้นต่างกัน ความหนาของผ้าบอกความสามารถในการซับ ไม่ได้บอกความปลอดภัย ผ้าที่เส้นใยหลุดง่ายเมื่อดึงควรระวังเพราะเศษเส้นใยอาจติดค้างในแผล

ผ้าทอ (woven) กับผ้าไม่ทอ (non-woven) ต่างกันที่เส้นใย แบบทอเป็นผ้าก๊อซคลาสสิก ซับดีแต่หลุดเศษได้ แบบไม่ทอเนื้อแน่นกว่า หลุดเศษน้อย นุ่มกว่าสำหรับผิวบาง อย่างไรก็ตามชนิดไหนเหมาะกับแผลของท่าน ให้ปรึกษาพยาบาลทำแผลเพราะแผลบางแบบต้องใช้แผ่นปิดชนิดไม่ติดแผล

ผ้าปลอดเชื้อใช้วางบนแผลเปิด เช็ดแผลเมื่อแพทย์หรือพยาบาลสอนให้เช็ดด้วยน้ำเกลือหรือสารละลายที่กำหนด และใช้เป็นชั้นแรกของการปิดแผลผ่าตัดเล็ก ส่วนผ้าไม่ปลอดเชื้อใช้ซับน้ำรอบแผล รองชั้นนอกให้หนาขึ้นเพื่อซับน้ำเหลือง ห่อหุ้มแขนขาก่อนพันผ้ายืด และใช้เช็ดผิวหนังรอบ ๆ ด้วยน้ำสะอาดตามคำแนะนำ

ไม่ควรเอาก้อนสำลีวางบนแผลเปิดโดยตรง เพราะเส้นใยฝ้ายติดแผลและดึงออกทำให้เนื้อเยื่อบาดเจ็บซ้ำ ผู้สูงอายุที่ผิวบางบอบช้ำง่ายยิ่งเสี่ยง หากต้องใช้ผ้าที่ติดแผลง่าย ให้ชุบน้ำเกลือให้ชุ่มก่อนค่อยดึง หรือใช้แผ่นปิดชนิดไม่ติดแผลตามที่พยาบาลแนะนำ

การตัดผ้าปลอดเชื้อให้เล็กลงมักไม่คุ้มและเสี่ยงปนเปื้อน ถ้าต้องการขนาดเล็ก ให้ซื้อซองขนาดเล็กไว้ ไม่ตัดจากซองใหญ่ด้วยกรรไกรที่ไม่ได้ฆ่าเชื้อ

ผิวผู้สูงอายุบางและเปราะ เทปที่แรงติดมากอาจลอกผิวออกพร้อมเทปเมื่อดึง ทำให้เกิดแผลใหม่ที่เรียกว่าแผลฉีกขาดจากเทป ผู้ที่กินสเตียรอยด์ระยะยาว มีเบาหวาน หรืออยู่ในภาวะเปราะบางและใช้ยาหลายชนิดเสี่ยงมากขึ้น ควรเลือกเทปชนิดอ่อนโยนต่อผิว หรือใช้ผ้ายืดพันแทนการแปะเทปตรงผิว และดึงเทปออกอย่างช้า ๆ ขนานกับผิว

ห้ามพันผ้ายืดแน่นจนปลายนิ้วมือนิ้วเท้าเย็น ซีด ชา หรือบวม ถ้าเป็นแผลที่ขาของผู้ที่มีเส้นเลือดดำขอดหรือโรคหลอดเลือด ควรให้พยาบาลสอนวิธีพันที่เหมาะ ไม่พันเอง

เก็บในกล่องปิดมิดชิด ที่แห้งและเย็น ห่างจากห้องน้ำ ซิงก์ล้างจาน และกระเป๋าที่ร้อนจัด ความชื้นทำให้ซองอ่อนตัวหรือขึ้นรา และทำให้ผ้าไม่ปลอดเชื้อ เขียนวันที่เปิดกล่องผ้าก๊อซไม่ปลอดเชื้อไว้ด้านข้าง และตรวจกลิ่นอับก่อนใช้

ปริมาณที่ควรมีสำหรับบ้านผู้สูงอายุขึ้นกับความถี่ของแผล บ้านที่มีเบาหวานหรือผิวบางควรมีซองเล็กหลายซองมากกว่าซองใหญ่ซองเดียว เพื่อไม่ให้เหลือแผ่นที่เปิดแล้วทิ้ง