ข้อผิดพลาดแรกคือปล่อยให้ทำแปลงปลูกขนาดใหญ่คนเดียวตั้งแต่แรก โดยไม่ประเมินว่าข้อเข่าและหลังของผู้สูงอายุรับไหวหรือไม่ ทำให้ปวดเมื่อยจนท้อตั้งแต่ครั้งแรก

ข้อผิดพลาดที่สองคือไม่จัดแปลงให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม ปล่อยให้เป็นแปลงดินระดับพื้นที่ต้องก้มตลอดเวลา ทั้งที่แปลงยกสูงหรือกระถางบนโต๊ะช่วยลดภาระข้อเข่าได้มาก

ข้อผิดพลาดที่สามคือไม่ตรวจสอบพื้นที่ให้เรียบและไม่ลื่นก่อนเริ่ม โดยเฉพาะบริเวณที่รดน้ำแล้วอาจแฉะจนลื่นได้ง่าย

ข้อผิดพลาดที่สี่คือจัดแปลงปลูกให้แล้วปล่อยให้ทำคนเดียวตลอด ไม่เคยถามถึงความคืบหน้าหรือชื่นชมต้นไม้ที่โตขึ้นเลย ทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกว่าครอบครัวไม่ได้สนใจจริง

ข้อผิดพลาดที่ห้าคือไม่หาโอกาสให้ทำร่วมกับเพื่อนบ้านเลย ทั้งที่มิติทางสังคมคือประโยชน์หลักของงานสวนในผู้สูงอายุ การปล่อยให้ทำคนเดียวตลอดจึงเสียโอกาสสำคัญไปอย่างน่าเสียดาย

ข้อผิดพลาดที่หกคือปล่อยให้ทำสวนกลางแดดจัดช่วงเที่ยงโดยไม่มีใครแวะดูหรือเตือนให้พักดื่มน้ำ ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงภาวะขาดน้ำและลมแดดในผู้สูงอายุมากกว่าคนวัยหนุ่มสาว

ข้อผิดพลาดที่เจ็ดคือฝืนให้ทำต่อเมื่อผู้สูงอายุบ่นปวดหลังหรือเจ็บเข่าแล้ว เพียงเพราะอยากให้สวนสวยหรือได้ผลผลิตตามเวลา ทั้งที่ควรปรับวิธีทำหรือพบแพทย์ตั้งแต่เริ่มมีอาการ

ข้อผิดพลาดที่แปดคือครอบครัวไม่สังเกตว่าผู้สูงอายุเริ่มมีภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัยหรือไม่ ทำให้ยังคาดหวังให้ทำงานสวนหนักเท่าเดิมทั้งที่ร่างกายเปลี่ยนไปแล้ว การยกกระถางหรือถุงดินที่เคยยกไหวอาจกลายเป็นงานหนักเกินไปโดยไม่มีใครในบ้านทันสังเกต

ข้อผิดพลาดที่เก้าคือไม่เช็กว่าการทำสวนกระทบกิจวัตรประจำวันอื่นหรือไม่ เช่น หลังทำสวนแล้วเหนื่อยจนไม่มีแรงทำกับข้าวหรืออาบน้ำเองตามปกติ ครอบครัวควรถามตรง ๆ เป็นระยะแทนที่จะรอให้ผู้สูงอายุบ่นเองก่อน