การเตรียมพร้อมล่วงหน้าช่วยลดความเสี่ยงอุบัติเหตุและทำให้กิจกรรมราบรื่น ผู้สูงอายุจะรู้สึกสนุกได้เต็มที่เมื่อไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยหรือความไม่สะดวก

หลายครั้งกิจกรรมที่ตั้งใจดีล้มเหลวเพราะขาดการเตรียมพื้นฐาน เช่น แสงไม่พอสำหรับงานฝีมือละเอียด หรือเสียงดังเกินไปสำหรับผู้ที่มีปัญหาการได้ยิน

ครอบคลุม 3 ด้านหลัก คือ ความปลอดภัยของอุปกรณ์และสถานที่ ความเหมาะสมกับสภาพร่างกายและประสาทสัมผัส และการติดตามผลหลังทำกิจกรรม

ผู้สูงอายุที่มีภาวะกล้ามเนื้อน้อยลงตามวัย (sarcopenia) มักกำอุปกรณ์ไม่แน่นและเหนื่อยเร็วกว่าคนทั่วไป จึงควรเลือกกิจกรรมที่ใช้แรงน้อยและมีช่วงพักบ่อย ๆ แทนการทำต่อเนื่องเป็นเวลานาน

สำหรับผู้ที่มีสายตายาวตามวัย (presbyopia) หรือการได้ยินถดถอย (presbycusis) ควรปรับกิจกรรมให้ไม่ต้องพึ่งพาประสาทสัมผัสที่ถดถอยมากเกินไป เช่น ใช้ตัวอักษรขนาดใหญ่ในกิจกรรมที่ต้องอ่าน หรือลดเสียงรบกวนรอบข้างในกิจกรรมที่ต้องฟัง

หากผู้สูงอายุมีความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า (orthostatic hypotension) ควรหลีกเลี่ยงกิจกรรมที่ต้องลุกนั่งสลับบ่อย ๆ อย่างรวดเร็ว และให้เวลาปรับตัวทุกครั้งที่เปลี่ยนท่าทาง เพื่อลดความเสี่ยงหน้ามืดหรือหกล้มระหว่างทำกิจกรรม

ช่วงเวลาของวันมีผลต่อความสำเร็จของกิจกรรมไม่น้อยไปกว่าตัวกิจกรรมเอง ผู้สูงอายุหลายคนมีพลังงานสูงสุดในช่วงเช้าหลังตื่นนอนไม่นาน จึงควรจัดกิจกรรมที่ต้องใช้สมาธิหรือแรงกายมากในช่วงนี้ ส่วนช่วงบ่ายแก่ ๆ ที่มักรู้สึกอ่อนล้า ควรเป็นกิจกรรมเบา ๆ เช่น ฟังเพลงหรือพักผ่อน

ควรหลีกเลี่ยงการจัดกิจกรรมทันทีหลังมื้ออาหารหนัก เพราะร่างกายต้องการเวลาย่อยอาหาร การทำกิจกรรมที่ต้องออกแรงทันทีหลังกินอิ่มอาจทำให้รู้สึกไม่สบายตัวหรือง่วงเร็วกว่าปกติ

อุณหภูมิและสภาพอากาศก็มีผลต่อความสำเร็จของกิจกรรมเช่นกัน ผู้สูงอายุมักไวต่ออากาศร้อนหรือเย็นจัดมากกว่าคนวัยอื่น หากเป็นกิจกรรมกลางแจ้งควรเลือกช่วงเช้าตรู่หรือเย็นที่อากาศเย็นสบาย และมีร่มเงาหรือที่กำบังเพียงพอ

กิจกรรมที่ทำสำเร็จเพียงครั้งเดียวแต่ไม่มีการทำต่อเนื่องมักให้ผลด้านความสุขในระยะสั้นเท่านั้น การให้สมาชิกในบ้านหลายคนผลัดกันมีส่วนร่วมในการจัดกิจกรรม เช่น หลานช่วยเตรียมอุปกรณ์ ลูกช่วยพาไปสถานที่ ช่วยให้กิจกรรมดำเนินต่อไปได้อย่างยั่งยืนแม้ผู้ดูแลหลักจะไม่ว่างในบางช่วง

หากผู้สูงอายุเคยได้รับการประเมินการทรงตัวด้วยแบบทดสอบลุกยืนแล้วเดิน (Timed Up and Go) หรือมีคะแนนบ่งชี้ภาวะเปราะบางระดับสูงตามเกณฑ์ Clinical Frailty Scale ควรนำผลเหล่านี้มาใช้ปรับเช็กลิสต์กิจกรรมให้เข้มงวดขึ้น เช่น เพิ่มรายการตรวจสอบพื้นที่และอุปกรณ์พยุงตัวให้ละเอียดกว่าเช็กลิสต์มาตรฐาน

ในทำนองเดียวกัน หากเคยประเมินความสามารถทางสมองด้วย MMSE หรือ Mini-Cog แล้วพบว่ามีคะแนนบ่งชี้ความจำถดถอย ควรเลือกกิจกรรมที่มีขั้นตอนไม่ซับซ้อนตามที่ระบุในเช็กลิสต์ และให้ผู้ดูแลอยู่ใกล้ตลอดกิจกรรมเพื่อคอยช่วยทบทวนขั้นตอนหากผู้สูงอายุสับสน การนำผลประเมินที่มีอยู่แล้วมาใช้ประกอบเช็กลิสต์ ช่วยให้การจัดกิจกรรมปลอดภัยและเหมาะสมกับสภาพจริงของแต่ละคนมากกว่าการใช้เช็กลิสต์แบบเดียวกันกับทุกคน