การได้ยินที่ลดลงตามวัย หรือ presbycusis มักเกิดขึ้นค่อยเป็นค่อยไปจนผู้สูงอายุเองปรับตัวโดยไม่รู้สึกว่าผิดปกติ จึงเปิดเสียงดังขึ้นทีละน้อยเพื่อชดเชย โดยไม่รู้ว่าเสียงที่เปิดนั้นดังเกินไปสำหรับคนรอบข้าง การตรวจการได้ยินอย่างสม่ำเสมอช่วยจับปัญหานี้ได้เร็วกว่าการรอให้คนในบ้านบ่น

ครอบครัวควรสังเกตด้วยว่าปัญหานี้เกิดกับทุกแหล่งเสียงหรือเฉพาะบางสถานการณ์ เช่น ฟังเพลงเสียงดังปกติแต่ฟังคนพูดคุยชัดเจน อาจบ่งชี้ว่าเป็นปัญหาเฉพาะความถี่เสียงบางช่วง ซึ่งต้องให้ผู้เชี่ยวชาญด้านการได้ยินประเมินเพื่อปรับอุปกรณ์ช่วยฟังให้ตรงจุด

การเปลี่ยนแปลงความสนใจในกิจกรรมที่เคยชอบ ไม่ใช่เฉพาะดนตรี เป็นหนึ่งในสัญญาณที่ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตให้ความสำคัญเมื่อประเมินภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุ หากเกิดร่วมกับการกินน้อยลง นอนไม่หลับ หรือไม่อยากพบผู้คน ควรพาไปปรึกษาผู้เชี่ยวชาญมากกว่าปล่อยผ่านว่าเป็นเรื่องอารมณ์ชั่วคราว

อีกสาเหตุที่พบได้คือการได้ยินที่แย่ลงจนฟังเพลงแล้วรู้สึกเหมือนเสียงแตกพร่าหรือไม่ไพเราะเหมือนเดิม ทำให้ผู้สูงอายุเลือกหลีกเลี่ยงกิจกรรมนี้โดยไม่ได้บอกเหตุผลตรง ๆ เพราะรู้สึกอายหรือไม่อยากเป็นภาระให้คนอื่นต้องปรับอุปกรณ์ให้

เมื่อคนหลายรุ่นอยู่บ้านเดียวกัน ความต้องการเรื่องเสียงมักต่างกัน ผู้สูงอายุอาจต้องการเสียงดังพอที่จะได้ยินชัด ขณะที่คนวัยทำงานในบ้านต้องการความเงียบเพื่อสมาธิทำงาน ความขัดแย้งนี้มักถูกมองว่าเป็นเรื่องนิสัยส่วนตัว ทั้งที่รากของปัญหาคือความสามารถในการได้ยินที่ต่างกัน

การแก้ปัญหาที่ยั่งยืนกว่าคือการปรับสภาพแวดล้อม เช่น จัดพื้นที่ฟังเพลงเฉพาะ ใช้หูฟังในบางช่วงเวลา หรือกำหนดเวลาเปิดเพลงร่วมกัน แทนการห้ามฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งโดยไม่หาทางออกกลาง

ในบางกรณี ผู้สูงอายุที่รู้สึกโดดเดี่ยวอาจใช้เวลาฟังเพลงคนเดียวเป็นเวลานานจนแทบไม่ออกไปพบปะผู้คนเลย แม้ดนตรีจะช่วยผ่อนคลายได้ แต่การใช้แทนการเข้าสังคมทั้งหมดอาจทำให้ความรู้สึกโดดเดี่ยวลึกลงในระยะยาว

จุดสังเกตคือหากผู้สูงอายุปฏิเสธการชวนออกไปพบปะผู้คนโดยอ้างว่าอยากอยู่ฟังเพลงคนเดียวอย่างต่อเนื่อง ควรชวนคุยถึงความรู้สึกที่แท้จริงเบื้องหลัง แทนการปล่อยผ่านเพราะคิดว่าอย่างน้อยก็มีกิจกรรมทำ

ผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน (polypharmacy) เพื่อควบคุมโรคประจำตัวหลายโรค อาจมีอาการง่วงซึม อ่อนเพลีย หรือสมาธิลดลงในบางช่วงเวลาของวัน ซึ่งทำให้ดูเหมือนไม่สนใจฟังเพลงหรือไม่มีแรงร่วมกิจกรรมทั้งที่ใจยังชอบอยู่

หากความไม่สนใจนี้เกิดขึ้นพร้อมกับการเริ่มยาใหม่หรือปรับขนาดยา ควรสอบถามแพทย์หรือเภสัชกรว่าเกี่ยวข้องกับผลข้างเคียงหรือไม่ แทนการสรุปว่าเป็นความเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์เพียงอย่างเดียว และควรสังเกตว่าอาการนี้กระทบกิจวัตรประจำวันด้านอื่นด้วยหรือไม่