การนั่งนิ่งในท่าเดิมนานหลายชั่วโมงทำให้เลือดไหลเวียนที่ขาช้าลง ประกอบกับผู้สูงอายุหลายคนมีมวลกล้ามเนื้อน้อยกว่าคนหนุ่มสาว หลอดเลือดจึงบีบตัวช่วยดันเลือดกลับสู่หัวใจได้ไม่ดีเท่าเดิม เมื่อลุกออกจากรถกะทันหันจึงเสี่ยงเกิดความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า ทำให้หน้ามืด วูบ หรือทรงตัวไม่อยู่ในช่วงแรกที่ลุกยืน

นอกจากนี้ ความรู้สึกกระหายน้ำของผู้สูงอายุมักลดลงตามวัย ทำให้หลายคนดื่มน้ำน้อยกว่าที่ร่างกายต้องการจริงโดยไม่รู้ตัว โดยเฉพาะเมื่อกังวลเรื่องต้องแวะห้องน้ำบ่อย จึงยิ่งเสี่ยงภาวะขาดน้ำเมื่อเดินทางไกลในสภาพอากาศร้อน

ผู้สูงอายุจำนวนมากใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันเพื่อควบคุมโรคประจำตัว การเดินทางไกลอาจทำให้พลาดเวลากินยาตามปกติ หรือเก็บยาไว้ในที่ที่ร้อนเกินไปในรถจนยาเสื่อมคุณภาพ ควรพกยาไว้ในกระเป๋าที่ติดตัวเสมอ ไม่ใส่ไว้ในกระโปรงท้ายรถที่ร้อนจัด

ก่อนออกเดินทาง ควรตรวจสอบว่ายาที่ต้องกินระหว่างวันมีปริมาณเพียงพอตลอดทริป และมีรายการยาสำรองไว้กรณีฉุกเฉิน เผื่อกรณีต้องแวะโรงพยาบาลระหว่างทาง

หากผู้สูงอายุมีกิจวัตรประจำวันที่ต้องพึ่งพาผู้อื่นในการลุกนั่งหรือเดินอยู่แล้ว การนั่งรถนานอาจทำให้ร่างกายฝืดและปวดเมื่อยมากกว่าปกติ ควรประเมินว่าผู้สูงอายุยังสามารถลุกยืนและเดินสั้น ๆ ได้ด้วยตัวเองระหว่างจุดพักหรือไม่

หากเพิ่งออกจากโรงพยาบาล เพิ่งผ่าตัด หรือมีอาการเวียนศีรษะบ่อยในช่วงนี้ ควรปรึกษาแพทย์ก่อนว่าเหมาะสมที่จะเดินทางไกลหรือควรเลื่อนออกไปก่อน

ที่นั่งที่เหมาะสมควรมีพนักพิงหลังตรง รองรับหลังส่วนล่างได้ดี และไม่นั่งตำแหน่งที่โดนแอร์เป่าตรงตัวตลอดเวลา เพราะผู้สูงอายุมีการควบคุมอุณหภูมิร่างกายที่เปลี่ยนแปลงไปตามวัย ทำให้รู้สึกหนาวง่ายกว่าคนอื่นในรถแม้อุณหภูมิเท่ากัน

ควรเตรียมผ้าห่มบางหรือเสื้อกันหนาวติดรถไว้เสมอ และปรับทิศทางแอร์ไม่ให้เป่าตรงข้อต่อหรือใบหน้าโดยตรง

ความเหนื่อยล้าทั่วไปจากการนั่งรถนานมักดีขึ้นเมื่อได้พักและขยับตัว แต่หากผู้สูงอายุเริ่มพูดจาสับสน จำเส้นทางหรือจุดหมายไม่ได้ทั้งที่ไปมาหลายครั้ง อาจเป็นสัญญาณของภาวะสับสนเฉียบพลันที่ต่างจากความเหนื่อยล้าธรรมดา และควรได้รับการประเมินโดยแพทย์หากเกิดขึ้นกะทันหันระหว่างเดินทาง

การสังเกตกิจวัตรประจำวันของผู้สูงอายุก่อนออกเดินทาง เช่น เดินได้คล่องแค่ไหน กินอาหารและนอนหลับปกติหรือไม่ ช่วยให้ครอบครัวสังเกตความผิดปกติได้ไวขึ้นหากมีการเปลี่ยนแปลงระหว่างทาง