พื้นที่ประตูรถแคบและมีขอบธรณีประตูรถที่ต้องก้าวข้าม ขณะเดียวกันเบาะรถอยู่ต่ำกว่าเก้าอี้ทั่วไป ทำให้ต้องงอเข่าและสะโพกมากกว่าการนั่งเก้าอี้ปกติ ผู้สูงอายุที่มีภาวะข้อเข่าเสื่อมหรือภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยจึงรู้สึกลำบากและเสี่ยงเซล้มมากกว่าการนั่งลงบนเก้าอี้ในบ้าน

อีกปัจจัยคือการลุกขึ้นยืนจากเบาะรถที่นุ่มและต่ำต้องใช้แรงกล้ามเนื้อขามากกว่าการลุกจากเก้าอี้แข็งทั่วไป หากผู้สูงอายุมีอาการความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า การลุกขึ้นยืนแบบนี้อาจทำให้หน้ามืดได้ง่ายกว่าการลุกจากเก้าอี้ปกติด้วย

ให้ผู้สูงอายุยืนหันหลังให้กับที่นั่ง จับขอบประตูหรือมือจับด้านบนของรถหากมี แล้วค่อย ๆ นั่งลงบนเบาะก่อน จากนั้นจึงหมุนขาทั้งสองข้างเข้ามาในรถทีละข้าง แทนการก้าวขาข้างหนึ่งเข้าไปก่อนแล้วบิดสะโพกตามซึ่งเสี่ยงต่อการบาดเจ็บข้อสะโพก

ให้หมุนขาทั้งสองข้างออกมาด้านนอกรถก่อนจนเท้าแตะพื้น จากนั้นใช้มือดันตัวจากเบาะหรือขอบประตูลุกขึ้นยืน โดยให้ผู้ดูแลยืนประกอบด้านหน้าหรือด้านข้างพร้อมพยุงหากจำเป็น ไม่ควรดึงแขนผู้สูงอายุขึ้นมาตรง ๆ เพราะอาจทำให้ไหล่บาดเจ็บได้

ผู้ดูแลควรย่อเข่าแทนการก้มหลังเมื่อต้องช่วยพยุงในพื้นที่แคบของประตูรถ และควรยืนในตำแหน่งที่มั่นคง ไม่บิดลำตัวขณะออกแรงพยุง เพราะเป็นสาเหตุอาการปวดหลังของผู้ดูแลที่พบบ่อยมาก

สำหรับผู้สูงอายุที่ต้องเดินทางบ่อย เช่น ไปพบแพทย์ตามนัดหรือไปทำกิจกรรมทางสังคมเป็นประจำ การขึ้นลงรถกลายเป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตรประจำวันที่ต้องทำซ้ำหลายครั้งต่อสัปดาห์ ผู้ดูแลจึงควรฝึกท่าที่ถูกต้องให้เป็นความเคยชิน ไม่ใช่นึกทบทวนใหม่ทุกครั้ง เพราะความเคยชินที่ถูกต้องช่วยลดความเสี่ยงสะสมในระยะยาวได้มากกว่าการระวังเป็นครั้งคราว

หากผู้สูงอายุมีภาวะใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันที่ส่งผลต่อการทรงตัวหรือความดันโลหิต ควรวางแผนเวลาเดินทางให้เผื่อเวลาสำหรับการเคลื่อนไหวที่ช้าลงกว่าปกติ แทนที่จะรีบเร่งให้ทันเวลานัดหมายจนต้องฝืนท่าทางที่ไม่ปลอดภัย

ควรเลือกรถที่มีเบาะสูงพอเหมาะหรือใช้อุปกรณ์เสริมความสูงเบาะหากรถของครอบครัวเตี้ยเกินไปสำหรับผู้สูงอายุ เพราะความสูงของเบาะมีผลโดยตรงต่อแรงที่ต้องใช้ในการลุกยืน และอาจช่วยลดความเสี่ยงที่ผู้ดูแลต้องออกแรงพยุงมากเกินไปจนปวดหลังตามไปด้วย