ที่บ้าน กิจวัตรประจำวันของผู้สูงอายุมักคงที่ มื้อยาเป็นเวลาเดิม กล่องยาอยู่ตำแหน่งเดิม และมีคนในบ้านช่วยเตือนได้ตลอด แต่เมื่อออกเดินทาง กิจวัตรทั้งหมดนี้เปลี่ยนไปพร้อมกัน ทั้งเวลาอาหาร เวลานอน และสภาพแวดล้อมรอบตัว ความไม่มั่นใจที่ครอบครัวรู้สึกจึงไม่ใช่ความกังวลเกินเหตุ แต่มาจากความเสี่ยงที่มีอยู่จริง

ความเสี่ยงที่แท้จริงคือการลืมกินยา กินซ้ำโดยไม่รู้ตัวเพราะจำไม่ได้ว่ากินไปแล้วหรือยัง หรือกินผิดเวลาจนกระทบกับการควบคุมโรคประจำตัว ยิ่งผู้สูงอายุใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันในภาวะที่เรียกว่าการใช้ยาหลายชนิดร่วมกัน หรือ polypharmacy ความเสี่ยงเหล่านี้ยิ่งเพิ่มขึ้น เพราะยิ่งมีรายการยามาก ยิ่งสับสนง่ายเมื่อกิจวัตรเปลี่ยน

การเดินทางไกลด้วยรถหรือเครื่องบินทำให้ต้องนั่งนิ่งเป็นเวลานาน เมื่อลุกขึ้นกะทันหันเพื่อเข้าห้องน้ำหรือเปลี่ยนที่นั่ง ผู้สูงอายุบางคนอาจมีอาการหน้ามืดจากภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า หรือ orthostatic hypotension ซึ่งพบได้บ่อยขึ้นตามวัยและรุนแรงขึ้นได้หากร่างกายขาดน้ำจากการเดินทางนาน ๆ

อีกสิ่งที่ควรรู้จักไว้คือภาวะสับสนเฉียบพลัน หรือ delirium ซึ่งอาจเกิดขึ้นได้เมื่อผู้สูงอายุเปลี่ยนสภาพแวดล้อมกะทันหัน นอนไม่พอจากการเดินทาง และกินยาไม่ตรงเวลาต่อเนื่องหลายวัน อาการอาจดูคล้ายความเหนื่อยล้าธรรมดา แต่ถ้าสับสนเรื่องเวลาสถานที่มากผิดปกติ ควรแยกออกจากความเหนื่อยล้าทั่วไปและสังเกตอย่างใกล้ชิด

ใบสรุปรายการยาจากแพทย์หรือเภสัชกรที่ระบุชื่อสามัญทางยา ขนาด และความถี่ในการกิน มีประโยชน์มากกว่าการจำเองหรือถ่ายรูปซองยาไว้เฉย ๆ เพราะหากต้องซื้อยาทดแทนที่ร้านยาหรือโรงพยาบาลปลายทาง เภสัชกรจะจ่ายยาตัวที่ถูกต้องได้เร็วกว่ามาก แม้จะเป็นคนละยี่ห้อกับที่ใช้อยู่ประจำ

ยาบางประเภท เช่น ยาที่จัดอยู่ในกลุ่มควบคุมพิเศษ อาจมีข้อกำหนดเรื่องการพกพาข้ามจังหวัดหรือข้ามประเทศที่ต่างกันไป ควรตรวจสอบกับสถานพยาบาลที่จ่ายยาให้ล่วงหน้าว่าจำเป็นต้องมีเอกสารรับรองแพทย์เพิ่มเติมหรือไม่ แทนที่จะเดาเอาเองหรือปล่อยผ่านไปโดยไม่ตรวจสอบ