ยางและพลาสติกในแผ่นกันลื่นมีสารที่ทำให้นุ่มและเกาะพื้นได้ดี เมื่อโดนน้ำสบู่ ความร้อนจากไอน้ำอุ่น และแดดอ่อนที่ส่องเข้าห้องน้ำ สารเหล่านี้ค่อย ๆ หมดไป ยางจึงแข็งขึ้น ผิวลื่นขึ้น และเปราะ ส่วนที่บางหรือใกล้ขอบจะแตกก่อน

ความชื้นเองก็สร้างปัญหา เศษสบู่และไขมันจากผิวสะสมใต้แผ่น เกิดเป็นฟิล์มลื่นระหว่างแผ่นกับพื้น ต่อให้ผิวบนยังดูดี การเกาะพื้นก็ลดลง นี่คือเหตุผลที่บางบ้านมีแผ่นดูใหม่แต่ขยับไปมาเมื่อเหยียบ

ไม่มีตัวเลขอายุกลางที่ใช้ได้กับทุกแผ่น ผู้ผลิตแต่ละรายระบุไว้ต่างกัน และบ้านแต่ละหลังใช้งานไม่เท่ากัน ให้ดูสภาพจริงเป็นหลัก แล้วใช้ช่วงเวลาที่ผู้ผลิตแนะนำเป็นแค่แนวทาง

การตรวจที่ได้ผลที่สุดไม่ต้องใช้อุปกรณ์ ผู้ดูแลทำเองได้ในห้องน้ำจริงขณะผิวแผ่นเปียก

ถ้าปัญหาเป็นแค่ฟิล์มสบู่หรือคราบสกปรก ล้างตามคู่มือของแผ่นแล้วทดสอบใหม่ มักกลับมาเกาะได้ดีขึ้น ถ้าล้างแล้วยังไม่ดี แสดงว่าปัญหาอยู่ที่วัสดุ ไม่ใช่ความสกปรก

ถ้ามีรอยฉีก ถ้วยดูดแตก ขอบงอถาวร หรือพื้นผิวลายสึกเรียบ ให้เปลี่ยนเลยโดยไม่ลองซ่อม เทปและกาวทำให้ผิวลื่นหรือหลุดตอนเปียก และเป็นจุดสะดุดสำหรับคนเดินลากเท้า

สำหรับผู้ที่เดินช้า มีภาวะเปราะบาง หรือใช้ไม้เท้า ควรตั้งเกณฑ์เข้มกว่าคนอื่น เพราะการเสียหลักเพียงครั้งเดียวมีผลมากกว่า สัญญาณเล็ก ๆ ที่คนอายุน้อยมองข้ามจึงควรถือเป็นเหตุให้เปลี่ยน

แผ่นใหม่ไม่ช่วยถ้าพื้นใต้แผ่นเปียกหรือมีคราบ ก่อนวางทุกครั้งให้เช็ดพื้นให้แห้งและสะอาด ดูว่ากระเบื้องผิวเรียบมันหรือผิวหยาบ เพราะถ้วยดูดทำงานได้ดีบนผิวเรียบเท่านั้น ถ้าพื้นขรุขระต้องเลือกแผ่นที่ไม่พึ่งการดูด

ราวจับข้างผนังและการจัดของใช้ให้เอื้อมถึงโดยไม่ก้ม ก็ลดความเสี่ยงได้พอ ๆ กับแผ่น ไม่ควรฝากความปลอดภัยไว้ที่ชิ้นเดียว ดูบทความเกี่ยวกับตรวจพื้นห้องที่เชื่อมไว้ท้ายหน้า ผู้ที่ยังอาบน้ำเองได้ในกิจวัตรประจำวัน (ADL) ควรเป็นคนบอกว่าพื้นรู้สึกอย่างไรด้วย เพราะเท้าของเขาสัมผัสพื้นทุกวัน ส่วนลูกหลานที่มาเยี่ยมเดือนละครั้งอาจไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงทีละน้อย ลองถามตรง ๆ ว่าช่วงนี้ยืนบนแผ่นแล้วมั่นคงเหมือนเดิมไหม และมองหาท่าทางลังเลก่อนก้าวเข้าห้องน้ำ