พื้นห้องน้ำที่เปียกสบู่เป็นฟิล์มลื่นมาก ปลายขาเก้าอี้ที่เป็นยางแข็งหรือสึกหรอแล้วจะเกาะไม่ติด โดยเฉพาะตอนผู้สูงอายุดันตัวขึ้น แรงจะเฉียงไปด้านหน้า ขาหน้าจึงไถลก่อน แผ่นกันลื่นเพิ่มแรงเสียดทานระหว่างขาเก้าอี้กับพื้นได้ ถ้าเลือกและวางถูก

แผ่นแก้ได้เฉพาะเรื่องเสียดทานที่ขาเก้าอี้ ไม่ได้แก้เรื่องที่นั่งสูงเกินไป ไม่มีที่จับ หรือพื้นลาดไปทางท่อระบายผิดทิศ อุบัติเหตุในห้องน้ำมาจากหลายเหตุปัจจัยพร้อมกัน ตามข้อมูลการป้องกันการหกล้มของ WHO และ CDC ที่ชี้ว่าการจัดสภาพแวดล้อมเป็นส่วนหนึ่ง ไม่ใช่ทั้งหมด

ก่อนซื้ออะไรใหม่ ให้ตรวจก่อนว่ายางปลายขาเก้าอี้ยังดีอยู่ไหม ถ้าสึกจนแข็งหรือแตก การเปลี่ยนปลายขายางอะไหล่ที่ขนาดตรงกับท่อขาอาจได้ผลมากกว่าซื้อแผ่น

ทำตอนไม่มีผู้สูงอายุอยู่ในห้อง เทน้ำผสมสบู่ลงพื้นบริเวณที่ตั้งเก้าอี้ วางเก้าอี้ แล้วให้ผู้ดูแลที่น้ำหนักใกล้เคียงนั่งลงและออกแรงดันตัวขึ้นช้า ๆ ดูว่าขาหน้าไถลไปไหม เก้าอี้โยกซ้ายขวาไหม ทำซ้ำสามครั้ง

จากนั้นตรวจว่าขาเก้าอี้ทั้งสี่สัมผัสพื้นพร้อมกันหรือไม่ เก้าอี้ที่ปรับความสูงขาไม่เท่ากันจะโยกแม้พื้นจะไม่ลื่น ให้ปรับให้เท่ากันก่อน

ถ้าไม่ไถลและไม่โยกอยู่แล้ว ไม่ต้องเพิ่มแผ่น เพราะสิ่งที่เพิ่มเข้าไปอาจสร้างปัญหาใหม่

แผ่นที่เหมาะกับใต้เก้าอี้ควรบางเรียบ แน่น ไม่ยุบตัวมาก ผิวด้านล่างยึดพื้นได้ดี และใหญ่พอให้ปลายขาทั้งสี่วางอยู่ในพื้นที่เดียวกัน แผ่นแบบชิ้นเดียวผืนสี่เหลี่ยมมักเหมาะกว่าแผ่นหลายชิ้นเล็ก ๆ ที่แยกกันเลื่อน

แผ่นที่ควรหลีกเลี่ยงคือแผ่นนุ่มหนาแบบฟองน้ำ แผ่นแบบตุ่มสูงที่ปลายขาเก้าอี้ตกลงไปในร่อง แผ่นที่ขอบม้วนง่าย และแผ่นที่ใช้ปูพื้นห้องน้ำทั้งห้องแล้วเก้าอี้วางคร่อมขอบแผ่น เพราะทำให้ขาสูงต่ำไม่เท่ากัน

ถ้ามีแผ่นที่ดูดติดด้านล่าง ตรวจว่าพื้นเรียบพอให้ดูดติดจริง กระเบื้องที่มีร่องลึกหรือพื้นขัดหยาบมักดูดไม่ติด แผ่นจะลอยและเลื่อนได้

วางแผ่นให้ครอบคลุมขาเก้าอี้ทั้งสี่และเผื่อพื้นที่ด้านหน้าอีกหนึ่งช่วงเท้า เพราะตอนลุก เท้าของผู้สูงอายุจะก้าวไปข้างหน้าด้านที่เก้าอี้ ไม่ใช่แค่ใต้เก้าอี้ ถ้าพื้นที่เท้าเหยียบยังลื่น แผ่นใต้เก้าอี้อย่างเดียวก็ไม่พอ

ในผู้สูงอายุที่ความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า การลุกยืนจากที่นั่งอาบน้ำเป็นช่วงเสี่ยงที่สุด เพราะน้ำร้อนทำให้เลือดไปคั่งที่ผิวหนัง ให้ลุกช้า มีที่จับมั่นคง และรอสักครู่ก่อนก้าว ไม่ให้เกาะแผ่นกันลื่นเป็นหลักแทนราวจับ

ใกล้ท่อระบายน้ำ ให้ตรวจว่าแผ่นไม่ปิดทางน้ำจนน้ำขัง น้ำขังใต้แผ่นทำให้เกิดคราบและลื่นกว่าเดิม

แผ่นที่เปียกบ่อยเก็บคราบสบู่และราได้ ยกขึ้นล้างและตากให้แห้งตามความถี่ที่บ้านทำได้จริง เช่น สัปดาห์ละครั้ง ดูด้านล่างว่ามีคราบดำหรือไม่ เพราะราใต้แผ่นทำให้ผิวลื่นแบบเมือก

เปลี่ยนเมื่อขอบม้วน ผิวเปื่อย แข็งกระด้างจนไม่ยึดพื้น หรือมีกลิ่นอับที่ล้างไม่ออก อย่าใช้ต่อด้วยความเสียดาย

ผูกการตรวจแผ่นไว้กับกิจวัตรประจำวันที่บ้านทำอยู่แล้ว เช่น ตอนล้างห้องน้ำประจำสัปดาห์ จะได้ไม่ลืม ใช้นิ้วลูบขอบแผ่นทุกด้านว่ายังแนบพื้น และลองดึงเบา ๆ ว่าเลื่อนง่ายไหม ถ้าเลื่อนง่ายแม้พื้นแห้ง แปลว่าแผ่นหมดสภาพแล้ว

อีกเรื่องที่ครอบครัวมักลืมคือพื้นที่เปลี่ยนไปตามฤดู หน้าฝนความชื้นสูงทำให้ราขึ้นเร็ว หน้าหนาวน้ำเย็นทำให้ยางแข็งและยึดพื้นน้อยลง ถ้าห้องน้ำเปลี่ยนสภาพ ให้ทดสอบซ้ำด้วยน้ำสบู่อีกครั้ง ไม่ต้องรอให้เกิดเหตุเกือบล้มก่อน

ถ้าในบ้านมีหลายคนใช้ห้องน้ำเดียวกัน อย่าลืมว่าคนอื่นอาจเตะหรือเลื่อนแผ่นตอนเข้าออก ควรให้ทุกคนรู้ว่าแผ่นใต้เก้าอี้ของผู้สูงอายุต้องอยู่ที่เดิม และตรวจตำแหน่งก่อนให้ท่านอาบทุกครั้ง