คนมักสับสนระหว่างพรมกันลื่นที่วางในห้องน้ำกับพรมเช็ดเท้าที่วางที่ประตู สองอย่างนี้ทำหน้าที่ต่างกัน พรมที่วางตรงหน้าประตูห้องน้ำคือจุดที่คนก้าวออกมาด้วยเท้าที่เปียก พื้นหน้าประตูเป็นจุดเสี่ยงที่พื้นห้องน้ำเปียกต่อกับพื้นห้องแห้ง ลื่นล้มบ่อยที่สุดมักเกิดตรงนี้ เพราะผู้สูงอายุหันตัวและเปลี่ยนจากพื้นลื่นเป็นพื้นผ้าหรือพรมหนา

ดังนั้นเกณฑ์เลือกควรดูสามอย่างพร้อมกัน ได้แก่ ซับน้ำเร็วพอไหม ผิวหน้ากันเท้าลื่นเมื่อเปียกไหม และฐานล่างยึดพื้นไม่ให้เลื่อนไหม ถ้าขาดอย่างใดอย่างหนึ่ง พรมจะกลายเป็นตัวเพิ่มความเสี่ยง

พรมประเภทหินสังเคราะห์หรือวัสดุที่ดูดน้ำได้เร็ว มักแห้งไวและไม่เก็บกลิ่นง่ายเหมือนผ้า ทำความสะอาดโดยเช็ดผิวและตากให้แห้ง ข้อเสียที่ควรประเมินก่อนซื้อคือผิวที่เรียบเมื่อเปียกมากอาจลื่นกว่าพรมผ้า โดยเฉพาะตอนเท้ามีสบู่ติดอยู่ ขอบแข็งและมีความหนา ถ้าสูงเกินไปจะสะดุดปลายไม้เท้าหรือขาวอล์กเกอร์ และอาจแตกหรือบิ่นถ้าตกหล่น ขอบที่บิ่นอาจบาดผิวที่บางของผู้สูงอายุ

คุณสมบัติของวัสดุแต่ละรุ่นต่างกันไปตามผู้ผลิต อย่าเชื่อคำโฆษณาอย่างเดียว ลองสัมผัสและทดสอบก่อนใช้จริง พรมที่หนักตั้งอยู่นิ่งดีแต่ยกยาก ทำให้เวลาเก็บหรือเคลื่อนย้ายระวังหล่นใส่เท้า

พรมผ้านุ่มเท้า ผิวมีแรงเสียดทานเมื่อเท้าเปียกดีกว่าผิวเรียบ ขอบบางมักไม่สะดุดเท่าพรมหินหนา และซักได้ ข้อเสียหลักคือซับน้ำจนอิ่มแล้วก็ไม่ซับต่อ และเปียกอยู่นาน ในประเทศไทยที่อากาศชื้น ผ้าที่เปียกค้างมักมีกลิ่นอับและขึ้นราในไม่ช้า พรมที่เปียกชื้นกลับกลายเป็นพื้นลื่นของตัวมันเอง

พรมผ้าที่ขอบม้วนหรือด้านล่างไม่ยึดพื้นเป็นอันตรายไม่แพ้กัน ตรวจดูที่ฐานว่ามียางหรือพื้นกันลื่นและยังไม่หลุดลอก ถ้าฐานยางเริ่มแข็งหรือแตก ควรเปลี่ยน ดูอาการเสื่อมของฐานพรมได้ในบทความเรื่องสัญญาณที่ต้องเปลี่ยนพรมกันลื่นในอากาศชื้น

ผู้สูงอายุที่เดินลากเท้าเล็กน้อยหรือใช้ไม้เท้ามีโอกาสสะดุดขอบพรมสูง ขอบที่สูงเพียงไม่กี่มิลลิเมตรอาจสะดุดปลายรองเท้าหรือปลายขาวอล์กเกอร์ได้ ลองให้ท่านเดินผ่านพรมด้วยรองเท้าหรือเท้าเปล่าตามที่ใช้จริง และสังเกตว่าท่านยกเท้าสูงขึ้นหรือชะงักหรือเปล่า ถ้าชะงักหรือต้องมองพื้นเพิ่ม แปลว่าขอบสูงไป

รายละเอียดเรื่องขอบพรมกับไม้เท้าและวอล์กเกอร์อยู่ในบทความเรื่องพรมขอบสูงสะดุดปลายไม้เท้า ถ้าท่านใช้วอล์กเกอร์ ควรเลือกพรมบางที่ติดพื้นแนบกับพื้นจริง ๆ หรือพิจารณาไม่ใช้พรมเลย

บางบ้านปัญหาคือพรมเอง ถ้าจัดการน้ำที่ต้นทางได้ พรมก็ไม่จำเป็น เช่น ให้ท่านนั่งเก้าอี้ในห้องน้ำแล้วเช็ดตัวและเท้าให้แห้งก่อนก้าวออก ใช้ที่รีดน้ำปาดพื้นห้องน้ำช่วงหน้าประตูหลังอาบ และแยกส่วนเปียกส่วนแห้งในห้องน้ำให้ชัด เก้าอี้นั่งอาบน้ำช่วยให้เช็ดตัวขณะนั่งได้ง่าย ดูรายละเอียดในคู่มือเก้าอี้อาบน้ำ

ถ้าพื้นหน้าประตูลื่นอยู่แล้ว การแก้ที่พื้นเป็นทางที่ยั่งยืนกว่า เช่นทาน้ำยากันลื่นหรือเปลี่ยนวัสดุพื้นที่เหมาะ ดูตัวเลือกในบทความเรื่องการเลือกวิธีกันลื่นที่พื้น และอย่าลืมว่ารองเท้าแตะที่ดอกยางสึกก็ทำให้เท้าเปียกลื่นได้เช่นกัน

การทดสอบที่ง่ายคือทำให้ผิวพรมเปียกแล้วลองลากฝ่ามือเปียกบนผิว ถ้าไถลลื่นได้ง่ายแปลว่าแรงเสียดทานต่ำ จากนั้นให้ผู้ดูแลลองยืนเท้าเปล่าเปียกที่หน้าห้องน้ำและขยับเท้าเล็กน้อยตามที่ท่านทำ ถ้าเท้ารู้สึกเลื่อน ให้เปลี่ยนแบบ ผู้ดูแลควรอยู่ใกล้ ๆ และไม่ให้ผู้สูงอายุทดสอบคนเดียว

ทดสอบการเลื่อนของพรมด้วย ดันพรมเบา ๆ ด้วยเท้าบนพื้นแห้งและพื้นเปียก ถ้าเลื่อนง่ายให้เสริมแผ่นยึดหรือเปลี่ยนแบบ พรมควรอยู่กับที่ตอนท่านก้าวเหยียบ

การมีพรมสองผืนสลับกันช่วยให้ผืนหนึ่งตากแห้งเต็มที่ในขณะที่อีกผืนถูกใช้ ตากกลางแดดหรือที่ลมผ่านดีทุกวัน ซักตามคู่มือผู้ผลิต เพราะวัสดุแต่ละแบบทนความร้อนและผงซักฟอกต่างกัน ถ้าพรมมีจุดดำหรือกลิ่นอับที่ไม่หายหลังซัก ควรเปลี่ยน เชื้อราที่พื้นลื่นและทำให้ผู้ที่ระบบหายใจไวระคายเคืองได้