การลืมปิดเตาแก๊สหรือเตาไฟฟ้าเป็นความเสี่ยงที่พบบ่อยในผู้สูงอายุที่อยู่คนเดียว โดยเฉพาะเมื่อมีสิ่งรบกวนระหว่างทำอาหาร เช่น มีคนโทรมาหรือลุกไปทำธุระอื่นแล้วลืมกลับมาดู ความเสี่ยงนี้ไม่ได้เกี่ยวกับความสามารถทำอาหารโดยตรง แต่เกี่ยวกับสมาธิและความจำระยะสั้นที่อาจลดลงตามวัย

อุปกรณ์ที่ช่วยลดความเสี่ยงนี้ได้จริง เช่น เตาที่มีระบบตัดแก๊สอัตโนมัติเมื่อไฟดับ นาฬิกาจับเวลาที่ตั้งเสียงดังเตือน หรือการเลือกทำอาหารแบบที่ไม่ต้องเฝ้าไฟนานเป็นหลัก การปรับพฤติกรรมเล็ก ๆ เหล่านี้ลดความเสี่ยงได้มากกว่าการหวังพึ่งความจำอย่างเดียว

การจัดตู้เย็นและตู้กับข้าวให้ของเก่าอยู่ด้านหน้าและของใหม่อยู่ด้านหลัง ช่วยให้หยิบของที่ใกล้หมดอายุมาใช้ก่อนโดยอัตโนมัติ ไม่ต้องอาศัยการจำวันหมดอายุของทุกชิ้น ซึ่งเป็นเรื่องยากขึ้นเมื่อสายตายาวตามวัยทำให้อ่านตัวหนังสือเล็กบนฉลากลำบาก

การติดป้ายวันที่เปิดใช้ด้วยตัวหนังสือใหญ่บนอาหารที่เก็บในตู้เย็น เช่น กับข้าวที่ทำเผื่อไว้หลายมื้อ ช่วยลดความเสี่ยงจากการกินอาหารที่เก็บนานเกินไปโดยไม่รู้ตัว ซึ่งเป็นสาเหตุของอาหารเป็นพิษที่ป้องกันได้ง่ายที่สุด

ผู้สูงอายุที่อยู่คนเดียวมักกินน้อยลงโดยไม่รู้ตัว เพราะไม่มีบรรยากาศการกินร่วมกับคนอื่นที่กระตุ้นความอยากอาหาร บางคนเลือกกินง่าย ๆ ซ้ำเดิมทุกวันจนได้สารอาหารไม่ครบ ซึ่งเป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้เกิดภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัยหรือ sarcopenia เร็วขึ้นกว่าที่ควร

สัญญาณที่ควรสังเกตคือปริมาณอาหารที่ทำหรือซื้อลดลงเรื่อย ๆ เสื้อผ้าหลวมขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจลดน้ำหนัก หรือขยะในครัวลดลงผิดปกติเมื่อเทียบกับก่อนหน้า สัญญาณเหล่านี้บอกได้ดีกว่าการถามตรง ๆ ว่ากินข้าวหรือยัง เพราะหลายคนตอบว่ากินแล้วทั้งที่กินน้อยมาก

การวางแผนซื้อของ เก็บรักษา และปรุงอาหารให้ปลอดภัยเป็นตัวอย่างของกิจวัตรที่ซับซ้อนขึ้นกว่ากิจวัตรพื้นฐาน หรือ IADL ซึ่งต้องใช้ทั้งความจำ การวางแผน และการตัดสินใจร่วมกัน หากผู้สูงอายุเริ่มมีปัญหาในขั้นตอนใดขั้นตอนหนึ่งอย่างต่อเนื่อง เช่น ลืมว่าซื้ออะไรมาแล้วซื้อซ้ำ หรือลืมขั้นตอนการทำเมนูที่เคยทำเป็นประจำ ควรสังเกตว่าเป็นสัญญาณของการเปลี่ยนแปลงด้านความจำที่กว้างกว่าเรื่องอาหารหรือไม่