ถ้าวอล์กเกอร์สูงเกินไป ผู้สูงอายุจะต้องยกไหล่และเขย่งแขนตลอดเวลา ทำให้เมื่อยล้าเร็วและก้าวขาได้ไม่เต็มที่ ถ้าต่ำเกินไปจะต้องก้มตัวไปข้างหน้า ซึ่งเปลี่ยนจุดศูนย์ถ่วงของร่างกายและเพิ่มความเสี่ยงเสียการทรงตัวไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว

อีกปัญหาที่พบบ่อยคือจับวอล์กเกอร์ไว้ใกล้ตัวเกินไปหรือไกลเกินไป ทำให้ต้องเอื้อมหรือหดแขนผิดจังหวะ วิธีสังเกตง่ายๆ คือดูว่าขณะก้าวเดิน ลำตัวยังตั้งตรงอยู่หรือไม่ หากลำตัวเอนไปข้างหน้าตลอดเวลาแสดงว่าการจับหรือความสูงอาจไม่ถูกต้อง

ผู้สูงอายุจำนวนมากมีภาวะมวลกล้ามเนื้อลดลงตามวัยหรือ sarcopenia ซึ่งทำให้แรงยกตัวและแรงพยุงน้ำหนักผ่านแขนลดลงกว่าที่คาด โดยเฉพาะผู้ที่เพิ่งฟื้นจากการนอนป่วยเป็นเวลานาน กล้ามเนื้อจะลีบเร็วกว่าคนอายุน้อย ทำให้ต้องใช้เวลาฝึกความแข็งแรงควบคู่ไปกับการฝึกเดิน ไม่ใช่แค่ฝึกเดินอย่างเดียว

หากสังเกตว่าแขนสั่นขณะจับวอล์กเกอร์ หรือต้องพักบ่อยกว่าที่เคย นี่เป็นสัญญาณว่ากำลังกล้ามเนื้อยังไม่พอ ควรปรึกษานักกายภาพบำบัดเพื่อฝึกท่าบริหารกล้ามเนื้อแขนและขาที่เหมาะสมควบคู่กันไป แทนที่จะฝืนเดินต่อจนล้าเกินไป

อาการหน้ามืดหรือความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าเป็นสาเหตุที่มักถูกมองข้าม เพราะครอบครัวเข้าใจว่าเป็นเรื่องของวอล์กเกอร์ ทั้งที่จริงคือร่างกายปรับความดันเลือดไม่ทันเมื่อเปลี่ยนท่าจากนั่งเป็นยืน หากมีอาการนี้ควรแจ้งแพทย์แยกต่างหากจากการปรับอุปกรณ์

การใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันในผู้สูงอายุก็เป็นอีกปัจจัยที่พบบ่อย ยาบางกลุ่มทำให้ง่วง เวียนหัว หรือกล้ามเนื้ออ่อนแรงโดยที่ครอบครัวไม่ทันเชื่อมโยงกับปัญหาการเดิน การนำรายการยาทั้งหมดไปให้แพทย์หรือเภสัชกรทบทวนพร้อมกันช่วยหาสาเหตุได้ตรงกว่าการสงสัยยาทีละตัวเอง

พื้นที่ไม่เรียบเสมอกัน พรมหนา หรือธรณีประตูสูง ทำให้ขาวอล์กเกอร์สะดุดหรือเลื่อนไม่สม่ำเสมอ ผู้สูงอายุจึงต้องออกแรงเพิ่มเพื่อยกหรือดันวอล์กเกอร์ผ่านจุดเหล่านี้ ซึ่งทำให้ดูเหมือนเดินลำบากทั้งที่ต้นเหตุจริงคือสภาพพื้น

แสงสว่างไม่เพียงพอก็ทำให้ผู้สูงอายุเดินช้าลงและระมัดระวังมากขึ้นโดยไม่รู้ตัว เพราะมองเห็นขอบพื้นต่างระดับได้ไม่ชัดเจน การเพิ่มแสงในเส้นทางเดินหลักจึงเป็นวิธีแก้ปัญหาที่ไม่เกี่ยวกับอุปกรณ์เลยแต่ช่วยได้มาก

หากผู้สูงอายุเดินลำบากร่วมกับพูดจาสับสน จำเหตุการณ์ล่าสุดไม่ได้ หรือดูงงงวยผิดปกติภายในเวลาสั้นๆ ควรสงสัยภาวะสับสนเฉียบพลันหรือ delirium ซึ่งเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์ที่ต้องแยกออกจากปัญหาการเดินลำบากธรรมดา และไม่ควรรอดูอาการต่อไปโดยคิดว่าเป็นเรื่องเดียวกับความเหนื่อยล้าทั่วไป

การแยกสองภาวะนี้สำคัญ เพราะการเดินลำบากทั่วไปแก้ไขได้ด้วยการปรับอุปกรณ์และสภาพบ้านตามที่กล่าวมา แต่ภาวะสับสนเฉียบพลันต้องได้รับการประเมินทางการแพทย์โดยเร็วเพื่อหาสาเหตุ เช่น การติดเชื้อหรือผลข้างเคียงของยา ก่อนที่จะกลับมาแก้ปัญหาเรื่องการเดินต่อไป