แกนของกล่องคือยาประจำของผู้สูงอายุในซองหรือขวดเดิมที่มีฉลากโรงพยาบาลติดอยู่ ฉลากบอกชื่อผู้ป่วย ชื่อยา และวิธีใช้ ซึ่งสำคัญกว่าที่คิด เพราะถ้าเทยาออกมาใส่กล่องรวมแล้วต้องไปขอรับยาต่อที่อื่น ไม่มีใครยืนยันได้ว่าเม็ดไหนคือยาอะไร ถ้ามีกล่องจัดยารายสัปดาห์อยู่แล้ว ให้ใส่ทั้งกล่องนั้นและแผงยาสำรองที่ยังไม่ได้แกะ

นอกจากยากินประจำ ให้ใส่สิ่งที่ช่วยให้ยาใช้ได้ต่อ เช่น แว่นตาสำรองสำหรับอ่านฉลาก แบตเตอรี่เครื่องวัดน้ำตาลหรือเครื่องวัดความดันที่ใช้ถ่าน เข็มและอุปกรณ์สำหรับยาฉีดตามที่แพทย์สั่ง ถ้าผู้สูงอายุใช้เครื่องช่วยฟัง แบตเตอรี่สำรองสำหรับเครื่องควรอยู่ในกล่องเดียวกันเพราะในภาวะฉุกเฉินการสื่อสารกับเจ้าหน้าที่สำคัญมาก

สิ่งที่ไม่ควรเอาเข้ากล่อง คือยาหมดอายุ ยาของคนอื่นในบ้านที่ไม่ได้แยกฉลาก และยาที่ผู้สูงอายุเลิกกินแล้วแต่ยังเก็บไว้ ให้สลับยาในกล่องกับยาที่ใช้อยู่ทุกครั้งที่ไปรับยาใหม่ โดยใช้ยาล็อตเก่าก่อน แล้วใส่ล็อตใหม่แทน

หลายคนเข้าใจว่าต้องซื้อยาสำรองเอง ทั้งที่ยาประจำส่วนใหญ่เป็นยาที่ต้องมีใบสั่งแพทย์ การเตรียมที่ถูกคือวางแผนผ่านรอบรับยา ถ้าแพทย์สั่งยาให้ครั้งละหนึ่งเดือน ให้ไปรับยาก่อนยาเดิมหมดสักสัปดาห์ จะได้มียาเหลือติดบ้านเสมอ ไม่ต้องรอวันสุดท้าย เรื่องการรับยาล่วงหน้าหรือรับยาที่อื่นยามฉุกเฉินขึ้นกับสิทธิการรักษาและนโยบายของโรงพยาบาล ให้ถามเภสัชกรโรงพยาบาลเจ้าของไข้ และตรวจสอบเงื่อนไขล่าสุดกับ สปสช. สายด่วน 1330

ถ้าบ้านอยู่ในพื้นที่ที่น้ำท่วมซ้ำทุกปี ให้ถามโรงพยาบาลล่วงหน้าไปเลยว่ามีแนวทางอย่างไรในช่วงน้ำท่วม บางแห่งมีหน่วยเคลื่อนที่หรือช่องทางส่งยา บางแห่งมีแต่ต้องแจ้งก่อน อย่าไปรู้เอาตอนน้ำเข้าบ้านแล้ว

หนึ่งหน้ากระดาษพอ เขียนชื่อ นามสกุล วันเกิด โรคประจำตัว ชื่อยาทุกตัวตามฉลาก ใครเป็นแพทย์ที่สั่ง โรงพยาบาลและเลข HN ประวัติแพ้ยา และเบอร์ติดต่อญาติสองคน ถ่ายรูปเก็บในมือถือของลูกหลานด้วย แล้วใส่สำเนาที่พิมพ์ไว้ในซองกันน้ำในกล่อง เพราะมือถืออาจแบตหมดหรือเปียกน้ำ

รายการยาที่ถูกต้องช่วยเรื่อง polypharmacy ในภาวะฉุกเฉินได้มาก ผู้สูงอายุที่กินยาหลายชนิด ถ้าเจ้าหน้าที่รับเข้าไปรักษาโดยไม่รู้ว่าเคยกินยาละลายลิ่มเลือดหรือยาลดน้ำตาล การเลือกวิธีรักษาจะคลาดเคลื่อนได้ ในบ้านที่มีการ์ดฉุกเฉินแบบพกติดตัวอยู่แล้ว ให้ใส่สำเนาอีกใบไว้ในกล่องด้วย

อินซูลินและยาบางชนิดต้องเก็บในที่เย็น เมื่อไฟดับ อย่าเพิ่งทิ้ง และอย่าแช่แข็ง ข้อมูลที่เชื่อได้คือเอกสารกำกับยาของยาตัวนั้น ซึ่งระบุว่ายาที่เปิดใช้แล้วและยังไม่เปิดเก็บนอกตู้เย็นได้กี่วัน ในอุณหภูมิเท่าไร แต่ละผลิตภัณฑ์ต่างกัน จึงให้ถามเภสัชกรจดไว้หน้ากล่องว่ายาตัวนี้ทนได้กี่วัน

แผนสำรองคือกระติกน้ำแข็งหรือกล่องโฟมที่มีฝา ใส่ยาในถุงซิปก่อน อย่าให้ยาสัมผัสน้ำแข็งโดยตรง เพราะเย็นจัดจนเป็นน้ำแข็งแล้วยาเสียได้ หาแหล่งน้ำแข็งก่อนวันที่พายุหรือน้ำท่วมจะมา ถ้าสงสัยว่ายาเปลี่ยนสี ขุ่น หรือมีตะกอน อย่าใช้ ให้ปรึกษาเภสัชกรหรือสถานพยาบาล

สำหรับผู้ที่ใช้เครื่องที่ต้องใช้ไฟฟ้า เช่น เครื่องผลิตออกซิเจน ต้องมีแผนแยกต่างหากกับผู้จัดหาเครื่องและโรงพยาบาลว่าถ้าไฟดับนานจะทำอย่างไร อย่ารอให้ไฟดับก่อนจึงโทรถาม

ใช้ถุงซิปหนา ถุง dry bag หรือกล่องพลาสติกที่ปิดสนิท ใส่กล่องยาเป็นชั้น ๆ ยาอยู่ในถุงย่อย สำเนารายการยาอยู่ในซองแยก แล้วรวมใส่ถุงใหญ่ วางไว้ที่สูง ห่างจากพื้นที่น้ำเข้า แต่ผู้สูงอายุหยิบเองได้โดยไม่ต้องปีนเก้าอี้ ไม่ใช่ชั้นบนสุดของตู้เสื้อผ้า

สมาชิกทุกคนต้องรู้ว่ากล่องอยู่ที่ไหน รวมถึงเพื่อนบ้านใกล้ชิดหรือญาติที่อาจไปถึงก่อนลูกหลาน ถ้าผู้สูงอายุอยู่คนเดียว ให้ติดกระดาษข้างประตูหน้าบ้านบอกว่ากล่องอยู่ตรงไหน