คนที่เปิดกล่องเก็บยาของผู้สูงอายุที่ล้มอยู่คนเดียวมักเป็นเพื่อนบ้านที่ตกใจ เจ้าหน้าที่กู้ชีพที่ไม่รู้ประวัติ หรือญาติที่มาถึงทีหลัง ทุกคนมีเวลาน้อยและอยู่ในภาวะเครียด จึงอ่านได้เพียงประโยคสั้น ๆ ตัวใหญ่ ไม่ใช่ตารางละเอียด ฉลากที่ดีจึงตอบคำถามเดียวคือ คนนี้ใช้ยาอะไร แพ้อะไร และโทรหาใคร

ผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายชนิดจากหลายโรงพยาบาลมีความเสี่ยงที่ข้อมูลกระจัดกระจาย ยาที่ซื้อเองและอาหารเสริมมักไม่อยู่ในแฟ้มโรงพยาบาลใด การรวมไว้ในที่เดียวช่วยให้แพทย์ฉุกเฉินเห็นภาพครบ โดยเฉพาะยาที่ทำให้เลือดออกง่าย ยาเบาหวาน และยาความดัน ซึ่งเกี่ยวกับอาการวูบ หกล้ม และสับสนที่เกิดบ่อยในวัยนี้

ด้านหน้าฉลากเขียนชื่อเล่นและชื่อจริง อายุ รายการยาประจำที่ใช้ทุกวัน ชื่อยาตามซองหรือแผง ไม่ต้องเขียนขนาดยาซ้ำถ้ามีซองอยู่ในกล่อง ยาหรืออาหารที่เคยแพ้พร้อมอาการที่เกิด โรคประจำตัวหลัก เบอร์ญาติสองคน เบอร์เพื่อนบ้านที่ตกลงกันแล้ว และชื่อโรงพยาบาลพร้อมแผนกที่ติดตาม ถ้าใช้ยาละลายลิ่มเลือดหรือยาฉีดอินซูลิน ให้เขียนไว้เด่นชัดเป็นบรรทัดแรกเพราะเปลี่ยนวิธีดูแลทันที

ข้อมูลที่ไม่ควรติดด้านนอกคือเลขบัตรประชาชนเต็มชุด เลขบัญชีธนาคาร หรือรหัสผ่านใด ๆ เพราะฉลากอาจถูกคนอื่นเห็นตอนมีแขกมาบ้าน ถ้าต้องการเก็บสำเนาบัตรและบัตรสิทธิ ให้ใส่ซองแยกไว้ในกล่องด้านใน ให้ลูกหลานรู้ว่ามีซองนั้น ความเป็นส่วนตัวเป็นสิทธิ์ที่เจ้าตัวตัดสินใจเอง ควรถามว่ายินดีให้เพื่อนบ้านคนไหนรู้ข้อมูลระดับไหน

ใช้ภาษาไทยตัวใหญ่ บรรทัดสั้น ปากกาถาวรสีดำบนพื้นขาว หรือพิมพ์ตัวอักษรขนาดใหญ่ แล้วปิดทับด้วยเทปใสกันน้ำและกันเหงื่อ ผู้สูงอายุที่สายตายาวตามวัยหรือเป็นต้อกระจกอ่านสีจางไม่ออก อย่าใช้ปากกาสีอ่อน และอย่าเขียนเล็กจนต้องใช้แว่นขยาย

ตกลงกับเพื่อนบ้านหนึ่งหรือสองคนที่ไว้ใจได้ บอกว่ากล่องเก็บยาอยู่ตรงไหนของบ้านและฉลากหน้าตาเป็นอย่างไร แต่ไม่จำเป็นต้องให้กุญแจบ้าน ถ้าต้องมีกุญแจสำรอง ให้ฝากกับคนที่ลูกหลานรู้จักตามชื่อ หรือใช้กล่องกุญแจรหัสที่รหัสอยู่กับคนจำนวนจำกัด ทีมกู้ชีพมีวิธีเข้าบ้านของตนเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉินจริง

ที่วางกล่องควรหาเจอได้จากห้องที่ใช้ประจำ เช่น ตู้ข้างเตียงหรือชั้นในครัวที่ไม่ร้อน ผู้สูงอายุบางคนซ่อนยาไว้ในที่แปลกเพราะกลัวหลานหยิบ ลองคุยกันว่าที่ไหนปลอดภัยกับเด็กแต่คนช่วยหาเจอ เช่น ติดสติกเกอร์ที่ตู้ว่ายาและข้อมูลฉุกเฉินอยู่ข้างใน ส่วนกล่องที่ล็อกได้ต้องมีคนอย่างน้อยหนึ่งคนที่รู้รหัส

ปัญหาที่พบบ่อยที่สุดคือแพทย์เปลี่ยนยา หรือโรงพยาบาลส่งยาใหม่มาจากอีกแผนก แต่ฉลากไม่ถูกแก้ เพื่อนบ้านหรือเจ้าหน้าที่ที่เชื่อรายการเก่าอาจเข้าใจผิดว่ายังกินยาตัวที่หยุดไปแล้ว วิธีกันพลาดคือเขียนวันที่อัปเดตไว้มุมฉลาก และตกลงกันว่าทุกครั้งที่ออกจากห้องตรวจหรือรับยาจากร้านยา ผู้สูงอายุหรือลูกหลานจะตรวจฉลากทันทีที่กลับถึงบ้าน

ถ้าใช้ฉลากกระดาษที่พิมพ์ซ้ำได้ ให้เก็บต้นฉบับไว้ในโทรศัพท์ของลูกหลานด้วย เมื่อมีฉลากแผ่นใหม่ให้ลอกแผ่นเก่าทิ้ง ไม่เขียนแก้ทับของเดิมจนอ่านยาก ถ้าผู้สูงอายุเริ่มมีปัญหาความจำ ลูกหลานควรเป็นคนอัปเดตให้ แต่ยังถามเจ้าตัวเสมอว่าอยากให้เขียนอะไร