หลายบ้านเลือกโคมไฟตกแต่งสวนที่ดูสวยงามแต่ให้ความสว่างน้อยมาก เพราะเน้นความสวยงามด้านการออกแบบมากกว่าประสิทธิภาพการส่องสว่าง ทำให้แม้จะติดไฟไว้แล้วแต่ยังมองไม่เห็นพื้นชัดเจนตอนกลางคืน ควรเลือกไฟที่ให้ความสว่างเพียงพอเป็นอันดับแรก แล้วจึงพิจารณาความสวยงามเป็นรอง เพราะภาวะสายตายาวตามวัย (presbyopia) ทำให้ผู้สูงอายุต้องการปริมาณแสงมากกว่าคนหนุ่มสาวหลายเท่าเพื่อมองเห็นในระดับความชัดเจนเดียวกัน

การติดไฟในตำแหน่งที่ส่องเข้าตาโดยตรงขณะเดิน เช่น ไฟติดสูงเกินไปหรือไม่มีโป๊ะกันแสง ทำให้เกิดแสงสะท้อน (glare) ซึ่งบดบังการมองเห็นพื้นมากกว่าช่วยให้เห็นชัด ควรเลือกไฟที่มีโป๊ะบังคับทิศทางแสงลงพื้นแทน ปัญหานี้รุนแรงขึ้นในผู้สูงอายุเพราะรูม่านตาปรับตัวต่อแสงจ้ากะทันหันได้ช้ากว่าคนวัยหนุ่มสาว ทำให้ต้องใช้เวลานานกว่าจะกลับมามองเห็นพื้นที่มืดรอบข้างได้ชัดอีกครั้ง

บางบ้านติดตั้งสวิตช์ไฟไว้ในตำแหน่งที่ต้องเดินผ่านจุดมืดก่อนถึงจะเปิดไฟได้ ทำให้ผู้สูงอายุต้องเดินในความมืดก่อนจะเปิดไฟช่วยได้ ควรติดสวิตช์ไว้ใกล้ทางเข้าหลักหรือเปลี่ยนเป็นไฟเซนเซอร์ที่เปิดอัตโนมัติแทน ยิ่งถ้าผู้สูงอายุต้องถือของ เช่น ถุงกับข้าวหรือกุญแจ การเอื้อมหาสวิตช์ในที่มืดยิ่งเพิ่มความเสี่ยงเสียการทรงตัว

การติดไฟเพียงที่ประตูรั้วกับประตูบ้านโดยปล่อยให้ช่วงกลางเส้นทางมืดสนิท ทำให้สายตาต้องปรับตัวซ้ำหลายครั้งระหว่างเดิน ควรเพิ่มไฟนำทางระดับต่ำตลอดแนวเส้นทางแทนการติดเฉพาะจุดปลายทาง การปรับตัวซ้ำ ๆ ระหว่างสว่างกับมืดในระยะทางสั้น ๆ นี้เป็นภาระต่อดวงตาผู้สูงอายุมากกว่าที่คนวัยหนุ่มสาวจะรู้สึก

ไฟนอกบ้านเผชิญสภาพอากาศตลอดเวลา ทำให้โป๊ะไฟสกปรก หลอดไฟดับ หรือสายไฟชำรุดเร็วกว่าไฟในบ้าน หลายครอบครัวติดไฟไว้แล้วไม่ตรวจสอบซ้ำ จนไฟที่เคยเพียงพอกลายเป็นไม่เพียงพอโดยไม่รู้ตัว ควรกำหนดให้การตรวจไฟนอกบ้านเป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตรประจำวันของครอบครัว ไม่ใช่รอจนมีคนสะดุดหรือบ่นว่ามองไม่เห็นก่อนจึงค่อยแก้ไข

ต้นไม้ที่ปลูกไว้ตอนแรกอาจเล็กและไม่บังแสง แต่เมื่อเวลาผ่านไปกิ่งใบเติบโตขึ้นจนบดบังไฟที่เคยส่องสว่างเพียงพอ ครอบครัวจำนวนมากไม่ทันสังเกตการเปลี่ยนแปลงนี้เพราะเกิดขึ้นทีละน้อย เช่นเดียวกับการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายของผู้สูงอายุเองที่มักค่อยเป็นค่อยไปจนไม่มีใครสังเกตทันจนกว่าจะเกิดอุบัติเหตุ

หลายครอบครัวติดไฟตามความเห็นของตัวเองว่า 'สว่างพอแล้ว' โดยไม่ให้ผู้สูงอายุลองเดินจริงตอนกลางคืน ทำให้พลาดจุดที่ยังมืดหรือแสงจ้าเกินไปสำหรับสายตาที่เปลี่ยนแปลงตามวัย ซึ่งอาจแตกต่างจากความรู้สึกของคนอายุน้อยกว่า ควรให้ผู้สูงอายุเดินตามเส้นทางที่ใช้จริงในกิจวัตรประจำวัน เช่น จากประตูรั้วไปถังขยะ แล้วสอบถามความรู้สึกตรง ๆ แทนการเดาเอาเอง