จุดเด่นของไม้เท้าสี่ขาคือฐานกว้างที่ให้ความมั่นคงมากกว่าไม้เท้าปลายเดียว แต่จุดเด่นนี้จะเกิดผลจริงก็ต่อเมื่อขาทั้งสี่สัมผัสพื้นเท่ากันเท่านั้น หากวางไม้เท้าเอียงจนขาใดขาหนึ่งลอยจากพื้น ความมั่นคงที่ควรได้จะหายไปทันทีและอาจเสี่ยงพลิกล้มมากกว่าไม้เท้าปลายเดียวด้วยซ้ำ เพราะฐานที่กว้างแต่ไม่สัมผัสพื้นครบทำให้จุดหมุนคาดเดายากกว่า

การฝึกสังเกตด้วยสายตาว่าขาทั้งสี่แตะพื้นเท่ากันก่อนย้ายน้ำหนักลงบนไม้เท้าทุกครั้งจึงเป็นทักษะพื้นฐานที่สำคัญที่สุด โดยเฉพาะบนพื้นที่ไม่เรียบสนิท เช่น พื้นหินธรรมชาติหรือพื้นทางเดินนอกบ้านที่มีรอยต่อกระเบื้อง

หลักการวัดความสูงไม้เท้าสี่ขาเหมือนกับไม้เท้าปลายเดียว คือยืนตัวตรงสวมรองเท้าที่ใส่ประจำ วัดจากพื้นถึงระดับข้อมือ แต่ที่เพิ่มเข้ามาคือต้องตรวจสอบว่าฐานที่กว้างของไม้เท้าสี่ขาเหมาะกับพื้นที่เดินในบ้านหรือไม่ เช่น ทางเดินแคบ ประตูห้องน้ำแคบ หรือมุมเลี้ยวในบ้านที่คับแคบ

หากบ้านมีพื้นที่จำกัดมาก ควรเลือกไม้เท้าสี่ขาแบบฐานแคบ (small base) แทนแบบฐานกว้าง (large base) เพื่อให้เคลื่อนไหวในพื้นที่แคบได้สะดวกขึ้นโดยยังคงความมั่นคงในระดับที่เพียงพอ

จังหวะเดินไม้เท้าสี่ขาต่างจากไม้เท้าปลายเดียวตรงที่ต้องรอให้ฐานทั้งสี่ขานิ่งสนิทก่อนย้ายน้ำหนักลงและก้าวขาตาม การรีบก้าวก่อนฐานนิ่งเป็นสาเหตุที่พบบ่อยของการเสียการทรงตัวเมื่อใช้ไม้เท้าสี่ขา เพราะผู้ใช้มักเข้าใจผิดว่าฐานกว้างแล้วมั่นคงเสมอโดยไม่ต้องรอ

จังหวะที่ถูกต้องคือ ย้ายไม้เท้าไปข้างหน้า รอสังเกตว่าฐานสัมผัสพื้นมั่นคงดี จากนั้นจึงก้าวขาข้างที่อ่อนแรงตามไปใกล้ระดับไม้เท้า แล้วจึงก้าวขาข้างที่แข็งแรงตามให้เลยไม้เท้าเล็กน้อย ผู้สูงอายุที่มีภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัยหรือความดันโลหิตต่ำเมื่อเปลี่ยนท่า (orthostatic hypotension) ควรฝึกจังหวะนี้ช้า ๆ เป็นพิเศษ เพราะการลุกยืนหรือเปลี่ยนท่าเร็วเกินไปอาจทำให้หน้ามืดร่วมกับการทรงตัวที่ไม่มั่นคงอยู่แล้ว

การนั่งลุกเป็นอีกจุดเสี่ยงสำคัญสำหรับผู้ใช้ไม้เท้าสี่ขา เพราะต้องอาศัยทั้งแรงขาและการทรงตัวพร้อมกัน วิธีที่ปลอดภัยคือวางไม้เท้าไว้ด้านข้างเก้าอี้ในตำแหน่งที่หยิบถึงง่ายแต่ไม่กีดขวางขณะลุกนั่ง ใช้มือทั้งสองข้างดันจากที่วางแขนเก้าอี้ก่อน แล้วจึงหยิบไม้เท้ามาถือหลังยืนตัวตรงมั่นคงแล้วเท่านั้น ไม่ควรใช้ไม้เท้าเป็นตัวช่วยพยุงตัวลุกขึ้นโดยตรง เพราะฐานอาจรับน้ำหนักเฉียบพลันไม่ไหวและล้มได้

สำหรับเก้าอี้ที่ไม่มีที่วางแขน ควรพิจารณาเปลี่ยนเป็นเก้าอี้ที่มีที่วางแขนมั่นคงในจุดที่ผู้สูงอายุนั่งประจำ เพราะการลุกนั่งจากเก้าอี้ไม่มีที่วางแขนเพิ่มความเสี่ยงหกล้มอย่างมีนัยสำคัญในกลุ่มที่ต้องใช้ไม้เท้าสี่ขา