ข้อผิดพลาดแรกคือวางเก้าอี้บนพื้นที่ไม่เรียบเสมอกันโดยไม่ตรวจสอบก่อน ทำให้เก้าอี้เอียงเล็กน้อยที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าแต่ส่งผลตอนลงน้ำหนักเต็มที่ ข้อผิดพลาดที่สองคือปรับความสูงแล้วไม่ล็อกสลักให้แน่นสนิททุกจุด ทำให้ขาเก้าอี้ยุบตัวกะทันหันเมื่อรับน้ำหนัก

ทั้งสองข้อนี้แก้ไขง่ายด้วยการตรวจสอบก่อนใช้งานทุกครั้ง เช่น กดน้ำหนักตัวเองลงบนเก้าอี้ก่อนให้ผู้สูงอายุนั่งจริง และเลือกจุดวางที่พื้นเรียบที่สุดในห้องน้ำเสมอ

ข้อผิดพลาดที่สามคือปล่อยให้ผู้สูงอายุลุกยืนทันทีหลังแช่น้ำอุ่นนาน โดยไม่รู้ว่าภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าเสี่ยงเกิดขึ้นได้ง่ายในจังหวะนี้ ข้อผิดพลาดที่สี่คือติดราวจับไว้ฝั่งตรงข้ามเก้าอี้ ทำให้เอื้อมไม่ถึงในจังหวะที่ต้องการพยุงตัวจริง

การแก้ไขคือให้นั่งนิ่งสักครู่ก่อนเริ่มลุกทุกครั้ง และย้ายหรือเพิ่มราวจับให้อยู่ในระยะเอื้อมถึงจากตำแหน่งนั่งจริง ไม่ใช่ตำแหน่งที่ดูสวยงามแต่ใช้งานไม่ได้จริง

ข้อผิดพลาดที่ห้าคือปล่อยให้ผู้สูงอายุใช้เก้าอี้อาบน้ำคนเดียวตั้งแต่สัปดาห์แรกเพราะเชื่อคำยืนยันว่าทำเองได้ ทั้งที่การปรับตัวกับความสูงและตำแหน่งใหม่ต้องใช้เวลา ข้อผิดพลาดที่หกคือไม่เคยตรวจสภาพเก้าอี้อีกเลยหลังซื้อมาใช้ครั้งแรก ทำให้พลาดสัญญาณเตือนอย่างยางกันลื่นแข็งกรอบหรือน็อตหลวม

ทางแก้คือมีผู้ดูแลอยู่ใกล้ในช่วงสัปดาห์แรกเสมอ และกำหนดรอบตรวจสภาพเก้าอี้อย่างสม่ำเสมอ เช่น เขย่าตรวจความมั่นคงทุกเช้าและตรวจยางกันลื่นทุกเดือน

ข้อผิดพลาดสุดท้ายที่พบบ่อยคือใช้เก้าอี้อาบน้ำรุ่นเดิมต่อไปแม้สภาพร่างกายผู้สูงอายุเปลี่ยนไปแล้ว เช่น กำลังขาลดลงจนต้องการเก้าอี้ที่มีพนักพิงหรือที่วางแขน แต่ครอบครัวไม่ได้ปรับเปลี่ยนตามเพราะคิดว่าเก้าอี้เดิมยังใช้ได้อยู่

ควรประเมินความเหมาะสมของเก้าอี้ใหม่ทุกครั้งที่สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงชัดเจนในความสามารถทรงตัวหรือกิจวัตรประจำวันของผู้สูงอายุ แทนที่จะยึดติดกับอุปกรณ์เดิมโดยไม่ทบทวน สัญญาณที่บอกว่าถึงเวลาเปลี่ยนแล้ว เช่น ต้องจับที่นั่งแน่นผิดปกติขณะลุกนั่ง เริ่มบ่นว่านั่งไม่มั่นคงทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยบ่น หรือมีอาการเซเล็กน้อยขณะเปลี่ยนท่าที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ครอบครัวควรบันทึกสัญญาณเหล่านี้ไว้แม้ยังไม่ร้ายแรง เพื่อนำไปปรึกษาผู้เชี่ยวชาญได้ทันเวลาก่อนเกิดอุบัติเหตุจริง