ครอบครัวจำนวนมากพูดเรื่องลิงก์ปลอมเพียงครั้งเดียว มักเป็นช่วงหลังเห็นข่าวคนถูกหลอก แล้วคิดว่าเตือนแล้วจบ แต่ความจำระยะยาวของเรื่องที่ไม่ได้ใช้ซ้ำบ่อย ๆ จะจางลงตามธรรมชาติในทุกวัย ไม่ใช่เฉพาะผู้สูงอายุ สิ่งที่ต่างออกไปคือผู้สูงอายุมักไม่มีโอกาสฝึกซ้อมสถานการณ์จริงบ่อยเท่าคนวัยทำงานที่เจอฟิชชิงในอีเมลงานอยู่เรื่อย ๆ

จุดพลาดที่สองคือการเตือนแบบ อย่ากดลิงก์แปลก โดยไม่อธิบายว่าลิงก์แปลกหน้าตาเป็นอย่างไร เมื่อคำเตือนเป็นเพียงคำสั่งห้ามลอย ๆ ผู้สูงอายุจะไม่มีเกณฑ์ตัดสินใจจริงเมื่อเจอสถานการณ์ตรงหน้า และมักตัดสินจากความรู้สึกว่าข้อความนั้นดูเป็นทางการหรือไม่แทน

เมื่อผู้สูงอายุพลาดกดลิงก์ไปแล้ว ปฏิกิริยาแรกของครอบครัวหลายบ้านคือดุหรือแสดงความผิดหวังอย่างชัดเจน ซึ่งทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกอับอายและกลัวถูกตำหนิมากกว่ากลัวความเสียหายทางการเงิน ผลที่ตามมาคือครั้งต่อไปที่พลาดหรือสงสัยว่าพลาด จะเลือกไม่บอกใครและพยายามแก้ปัญหาเองก่อน ทำให้เสียเวลาสำคัญในการอายัดบัญชีหรือแจ้งความ

จุดพลาดที่สี่คือการคิดว่าติดตั้งแอปป้องกันไวรัสหรือเปลี่ยนรุ่นโทรศัพท์ให้ใหม่ขึ้นจะแก้ปัญหาได้ทั้งหมด ในความเป็นจริงลิงก์ปลอมอาศัยการหลอกให้คนกดเองมากกว่าช่องโหว่ทางเทคนิคของเครื่อง ต่อให้เครื่องรุ่นใหม่แค่ไหน หากผู้ใช้กรอกรหัสผ่านหรือ OTP ลงในหน้าเว็บปลอมเอง ระบบป้องกันของเครื่องก็ช่วยไม่ได้

หลายครอบครัวปล่อยให้ผู้สูงอายุจัดการเรื่องข้อความและลิงก์ต่าง ๆ ด้วยตัวเองทั้งหมด โดยเฉพาะเมื่อลูกหลานย้ายไปทำงานต่างจังหวัดหรือต่างประเทศ ทำให้ไม่มีใครช่วยตรวจสอบก่อนตัดสินใจในช่วงเวลาที่มิจฉาชีพมักเลือกส่งข้อความ เช่น ช่วงกลางวันที่ลูกหลานทำงานอยู่และติดต่อยาก

จุดพลาดที่หกคือไม่มีการแบ่งหน้าที่ชัดเจนว่าใครเป็นคนตรวจสอบเรื่องความปลอดภัยออนไลน์ให้ผู้สูงอายุ เมื่อเกิดเหตุจึงไม่มีใครรู้ว่าควรติดต่อใครก่อน และจุดพลาดสุดท้ายที่มักถูกมองข้ามคือความเหงาและความอยากมีคนคุยด้วย มิจฉาชีพบางรายใช้วิธีสร้างความสัมพันธ์ผ่านแชทก่อนค่อยแนบลิงก์ ทำให้ผู้สูงอายุที่อยู่คนเดียวบ่อยและรู้สึกโดดเดี่ยวมีแนวโน้มไว้ใจและกดลิงก์ง่ายกว่าคนที่มีคนคุยด้วยสม่ำเสมอ