ก่อนเลือกวิธีใดวิธีหนึ่ง ควรตอบคำถามพื้นฐานก่อนว่าผู้สูงอายุยังทำกิจวัตรประจำวันพื้นฐาน หรือ ADL เช่น อาบน้ำ แต่งตัว และเดินได้ด้วยตนเองอยู่หรือไม่ และยังจัดการกิจวัตรที่ซับซ้อนขึ้น หรือ IADL เช่น จำการชาร์จโทรศัพท์ จำเส้นทาง และใช้เงินซื้อของเองได้อยู่หรือไม่ ผู้สูงอายุที่ยังทำ IADL ได้ครบมักใช้ฟีเจอร์ในสมาร์ทโฟนของตัวเองได้สบาย ในขณะที่ผู้ที่เริ่มลืมชาร์จแบตหรือลืมพกโทรศัพท์บ่อยขึ้น อาจต้องการอุปกรณ์ที่ติดตัวตลอดเวลาแทน เช่น สร้อยข้อมือหรือพวงกุญแจ

ความเสี่ยงเฉพาะบุคคลก็สำคัญไม่แพ้กัน ผู้สูงอายุบางคนต้องการแค่ความอุ่นใจทั่วไป บางคนมีประวัติหลงทางหรือสับสนเรื่องสถานที่มาก่อน และบางคนมีความเสี่ยงหกล้มสูงจนต้องการอุปกรณ์ที่ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือได้ทันทีมากกว่าแค่บอกตำแหน่ง การแยกความต้องการเหล่านี้ให้ชัดก่อนจะช่วยให้เลือกวิธีที่คุ้มค่าและใช้ได้จริง แทนที่จะซื้อของราคาแพงที่สุดเพราะเชื่อว่าดีที่สุด

แนวทางแรกคือใช้ฟีเจอร์แชร์ตำแหน่งที่มีอยู่แล้วในแอปที่ผู้สูงอายุใช้ประจำ เช่น แอปแผนที่หรือแอปแชทที่ใช้คุยกับครอบครัวอยู่แล้ว ข้อดีคือไม่ต้องเรียนรู้แอปใหม่และมักไม่มีค่าใช้จ่ายเพิ่ม เหมาะกับผู้สูงอายุที่ใช้สมาร์ทโฟนคล่องอยู่แล้ว แต่ข้อจำกัดคือต้องพกโทรศัพท์ติดตัวและจำการเปิดแอปหรือเปิดสัญญาณอินเทอร์เน็ตไว้ตลอด

แนวทางที่สองคืออุปกรณ์ติดตามตำแหน่งเฉพาะทางที่แยกจากโทรศัพท์ เช่น อุปกรณ์ขนาดเล็กที่ติดกับพวงกุญแจหรือใส่เป็นสร้อยข้อมือ เหมาะกับผู้ที่ไม่ใช้สมาร์ทโฟนเลยหรือมักลืมพกโทรศัพท์ แต่ต้องมีคนในบ้านรับผิดชอบชาร์จแบตและตรวจสอบสภาพอุปกรณ์เป็นประจำ ไม่เช่นนั้นอุปกรณ์อาจดับโดยไม่มีใครรู้

แนวทางที่สามคืออุปกรณ์ฉุกเฉินที่รวมตำแหน่งกับปุ่มขอความช่วยเหลือไว้ในชิ้นเดียว เหมาะกับผู้ที่มีความเสี่ยงหกล้มหรือมีโรคที่อาจกำเริบเฉียบพลัน เพราะเมื่อกดปุ่มจะส่งสัญญาณและตำแหน่งไปยังผู้ดูแลทันทีโดยไม่ต้องรอให้ใครเปิดแอปมาดูเอง แนวทางที่สี่คือไม่ใช้เทคโนโลยีติดตามเลย แต่วางระบบเช็กอินด้วยการโทรศัพท์ตามเวลาที่ตกลงกัน เหมาะกับผู้สูงอายุที่ไม่สบายใจกับการถูกติดตามตำแหน่งและยังสื่อสารได้ชัดเจนดี

บ้านที่อยู่ต่างจังหวัดหรือพื้นที่สัญญาณอ่อนควรทดสอบสัญญาณอินเทอร์เน็ตในบริเวณที่ผู้สูงอายุใช้ชีวิตประจำจริง ไม่ใช่แค่ในเมืองตอนไปซื้ออุปกรณ์ เพราะอุปกรณ์ที่ต้องพึ่งสัญญาณมือถือจะใช้งานไม่ได้ผลถ้าพื้นที่นั้นสัญญาณไม่เสถียร บ้านที่มีผู้สูงอายุอยู่กับลูกหลานหลายรุ่นควรตกลงกันตั้งแต่แรกว่าใครเป็นคนรับผิดชอบดูแลอุปกรณ์ประจำวัน เพื่อไม่ให้ซ้ำซ้อนหรือไม่มีใครดูเลย

อีกปัจจัยที่มักถูกมองข้ามคือต้นทุนต่อเนื่อง ไม่ใช่แค่ราคาซื้อครั้งแรก อุปกรณ์บางชนิดต้องเสียค่าบริการสัญญาณรายเดือน บางชนิดต้องเปลี่ยนแบตเตอรี่เป็นรอบ ควรตรวจสอบเงื่อนไขเหล่านี้จากผู้ผลิตหรือผู้ให้บริการโดยตรงก่อนตัดสินใจ ไม่ใช่ประเมินจากราคาป้ายหน้าร้านอย่างเดียว

การเลือกวิธีแชร์ตำแหน่งควรเป็นการตัดสินใจร่วมกัน ไม่ใช่ครอบครัวตัดสินใจฝ่ายเดียวแล้วแจ้งให้ทราบ ควรเริ่มจากถามผู้สูงอายุตรง ๆ ว่ากังวลเรื่องใดเป็นพิเศษ เช่น กลัวหลงทาง กลัวหกล้มแล้วไม่มีใครรู้ หรือแค่อยากให้ลูกหลานสบายใจ คำตอบเหล่านี้จะช่วยชี้ทางว่าควรเลือกแนวทางไหน และทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกว่ายังมีสิทธิ์ตัดสินใจเรื่องของตัวเอง ไม่ใช่ถูกจับติดตามโดยไม่มีสิทธิ์เลือก