ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยที่สุดคือคิดว่าตราบใดที่เห็นจุดตำแหน่งขยับอยู่ แสดงว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี ในความเป็นจริงตำแหน่งบอกได้แค่พิกัด ไม่ได้บอกว่าผู้สูงอายุกำลังนั่งพักเพราะเวียนศีรษะ กำลังรอความช่วยเหลืออยู่ริมถนน หรือแค่เดินช้าตามปกติ ครอบครัวจำนวนไม่น้อยจึงเผลอลดการโทรถามไถ่ตามปกติลง เพราะคิดว่าการเห็นตำแหน่งเพียงพอแล้ว

สิ่งที่มักถูกมองข้ามคือความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า หรือภาวะความดันโลหิตต่ำเมื่อลุกยืน (orthostatic hypotension) ซึ่งพบได้บ่อยในผู้สูงอายุที่กินยาลดความดันหรือยาขับปัสสาวะ ทำให้หน้ามืดหรือทรงตัวไม่อยู่ชั่วขณะเมื่อลุกเดินหลังนั่งนาน ถ้าเกิดขึ้นระหว่างออกจากบ้าน จุดตำแหน่งบนแผนที่จะนิ่งอยู่ที่เดิมโดยไม่บอกเหตุผล ครอบครัวที่ไม่เคยคุยกันเรื่องนี้ล่วงหน้าจึงมักตีความผิดว่าแค่แวะพักหรือสัญญาณขัดข้อง

หลายบ้านมอบหน้าที่นี้ให้ลูกคนใดคนหนึ่งที่ใกล้ชิดที่สุดหรือถนัดเรื่องเทคโนโลยีที่สุด ซึ่งดูสมเหตุสมผลในวันแรก แต่เมื่อผ่านไปหลายเดือน คนนั้นเริ่มเหนื่อยจากการต้องคอยเปิดแอปเช็กระหว่างประชุมหรือก่อนนอน ความเครียดสะสมนี้เป็นจุดที่ผู้ดูแลมักพลาดโดยไม่รู้ตัวเพราะไม่มีใครแบ่งเวรให้ พอวันไหนที่คนนั้นนอนหลับสนิทหรือโทรศัพท์แบตหมดพอดี ทั้งครอบครัวก็ไม่มีใครรู้ความเคลื่อนไหวเลย

อีกจุดที่เกี่ยวโยงกันคือไม่มีใครทำหน้าที่แทนเมื่อผู้ดูแลหลักไม่อยู่ เช่น เดินทางไปต่างประเทศหรือเข้าโรงพยาบาลเสียเอง การกระจายสิทธิ์ให้เห็นตำแหน่งแก่คนที่สองหรือสามในครอบครัว พร้อมตกลงกันว่าใครเป็นคนตอบสนองในแต่ละช่วงเวลา จึงสำคัญพอ ๆ กับการตั้งค่าระบบตั้งแต่แรก

หลายครอบครัวตั้งค่าระบบเสร็จแล้วก็หยุดคิดต่อ ไม่เคยคุยกันว่าถ้าตำแหน่งอยู่ในที่ไม่คุ้นเคย ไม่เคลื่อนไหวนานผิดปกติ หรือออกนอกเส้นทางเดิม ใครจะเป็นคนโทรก่อน และจะแจ้งใครให้ไปดูสถานที่จริง พอเกิดสถานการณ์จริง ครอบครัวจึงเสียเวลาถกเถียงว่าใครควรทำอะไรก่อน แทนที่จะลงมือช่วยเหลือทันที

การเขียนขั้นตอนสั้น ๆ ไว้ล่วงหน้า เช่น โทรหาผู้สูงอายุก่อนเป็นอันดับแรก ถ้าไม่รับสายภายในกี่นาทีให้โทรหาคนที่อยู่ใกล้ที่สุดไปดูสถานที่จริง และถ้ามีอาการร่วมที่น่าเป็นห่วงให้โทร 1669 ทันที จะช่วยให้ทุกคนในครอบครัวตอบสนองเป็นทิศทางเดียวกันโดยไม่ต้องเสียเวลาตัดสินใจกลางสถานการณ์ที่ตึงเครียด

การแชร์ตำแหน่งที่เหมาะกับผู้สูงอายุที่ยังแข็งแรงและออกไปทำธุระเองได้ อาจไม่เพียงพออีกต่อไปเมื่อความจำหรือการตัดสินใจเริ่มเปลี่ยนแปลง ครอบครัวจำนวนมากตั้งค่าไว้ครั้งเดียวแล้วไม่เคยกลับมาถามตัวเองว่ายังเหมาะสมอยู่หรือไม่ จุดที่ควรสังเกตคือความแตกต่างระหว่างภาวะสับสนเฉียบพลัน หรือ delirium ซึ่งเกิดเร็วภายในไม่กี่ชั่วโมงถึงไม่กี่วันและอาการขึ้น ๆ ลง ๆ กับภาวะสมองเสื่อมซึ่งค่อยเป็นค่อยไปเป็นเดือนเป็นปี ทั้งสองแบบมีผลต่อความสามารถในการหาทางกลับบ้านที่ต่างกัน และควรได้รับการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญเมื่อสงสัย

อีกเรื่องที่มักถูกมองข้ามคือรายชื่อคนที่เห็นตำแหน่งได้ไม่เคยถูกทบทวน บางบ้านเพิ่มญาติหลายคนเข้าไปตอนเริ่มต้นด้วยความหวังดี แต่ไม่เคยถามผู้สูงอายุซ้ำว่ายังสบายใจให้ทุกคนเห็นอยู่หรือไม่ เมื่อความสัมพันธ์ในครอบครัวเปลี่ยนไป หรือผู้สูงอายุเริ่มรู้สึกอึดอัดที่ถูกจับตาตลอดเวลา การไม่ทบทวนสิทธิ์นี้อาจกลายเป็นปัญหาความไว้ใจในระยะยาว