ผู้สูงอายุจำนวนมากมีสายตายาวตามวัย หรือ presbyopia ทำให้มองตัวหนังสือขนาดเล็กบนหน้าจอได้ยากขึ้น และบางคนมีการได้ยินเสื่อมตามวัย หรือ presbycusis ทำให้ได้ยินเสียงปลุกความถี่สูงไม่ชัดเจน การตั้งปลุกด้วยค่าตั้งต้นของโทรศัพท์ที่ตัวอักษรเล็กและเสียงสั้นจึงอาจไม่ได้ผลจริง แม้จะตั้งเวลาไว้ถูกต้องแล้วก็ตาม

อีกปัญหาที่พบบ่อยคือการแจ้งเตือนที่ขึ้นมาแล้วหายไปเร็วเกินไป ผู้สูงอายุที่ตอบสนองช้าลงตามวัยอาจกดปิดโดยไม่ทันอ่านเนื้อหา หรือเห็นแจ้งเตือนแต่ลืมไปแล้วว่าต้องทำอะไรต่อ การเลือกวิธีเตือนจึงต้องคำนึงถึงว่าผู้สูงอายุจะ เห็น ได้ยิน และ เข้าใจ สิ่งที่เตือนได้จริงหรือไม่ ไม่ใช่แค่ว่าโทรศัพท์ส่งการแจ้งเตือนออกมาแล้ว

แบบแรกคือใช้ฟังก์ชันปลุกหรือแจ้งเตือนที่มีอยู่แล้วในเครื่อง เหมาะกับผู้ที่กินยาไม่กี่มื้อต่อวันและยังจดจำได้ว่าแจ้งเตือนแต่ละครั้งหมายถึงยาชนิดไหน ข้อดีคือตั้งค่าง่ายไม่ต้องโหลดแอปเพิ่ม แต่ข้อจำกัดคือมักไม่มีรายละเอียดยาแนบมาด้วย และถ้ากดปิดโดยไม่ตั้งใจก็จะไม่เตือนซ้ำ

แบบที่สองคือแอปเตือนยาเฉพาะทาง ซึ่งมักมีฟีเจอร์แสดงชื่อยาและปริมาณควบคู่กับเวลา แจ้งเตือนซ้ำถ้ายังไม่กดยืนยันว่ากินแล้ว และบางแอปมีระบบแจ้งให้ผู้ดูแลทราบด้วยหากผู้สูงอายุพลาดการยืนยันบ่อยครั้ง เหมาะกับผู้ที่กินยาหลายมื้อหลายชนิดต่อวัน แต่ต้องเลือกแอปที่ผู้สูงอายุใช้งานได้จริงโดยไม่ซับซ้อนเกินไป

แบบที่สามคือลำโพงอัจฉริยะหรืออุปกรณ์ที่พูดเตือนด้วยเสียง เหมาะกับผู้ที่มีปัญหาสายตามากจนอ่านหน้าจอลำบาก เพราะไม่ต้องมองหน้าจอเลย แต่ต้องอยู่ในระยะที่ได้ยินเสียงและอุปกรณ์ต้องเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตหรือไฟฟ้าตลอดเวลา ซึ่งอาจไม่เหมาะกับผู้ที่เดินไปมาหลายจุดในบ้านระหว่างวัน

ชื่อยาและอาการที่เกี่ยวข้องถือเป็นข้อมูลสุขภาพส่วนบุคคลที่ควรได้รับการดูแลเป็นพิเศษ หากตั้งค่าให้แจ้งเตือนแสดงชื่อยาเต็มบนหน้าจอล็อก คนอื่นที่เดินผ่านหรือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็อาจเห็นข้อมูลนี้โดยที่เจ้าตัวไม่ทันรู้ตัว โดยเฉพาะบ้านที่มีคนมาเยี่ยมบ่อยหรือผู้สูงอายุพกโทรศัพท์ออกไปข้างนอก

ทางออกที่ทำได้คือตั้งค่าให้การแจ้งเตือนขึ้นแค่คำว่าถึงเวลาทานยาโดยไม่ระบุชื่อยาบนหน้าจอล็อก แล้วให้รายละเอียดเต็มปรากฏเฉพาะเมื่อปลดล็อกเครื่องแล้วเท่านั้น วิธีนี้ยังคงประโยชน์ของการเตือนไว้ครบ แต่ลดความเสี่ยงที่ข้อมูลสุขภาพจะถูกมองเห็นโดยไม่ตั้งใจ

ผู้สูงอายุจำนวนมากกินยาหลายชนิดพร้อมกัน ซึ่งเรียกว่าการใช้ยาหลายชนิดหรือ polypharmacy และยิ่งจำนวนยามากขึ้นเท่าไร โอกาสที่ยาจะตีกันหรือเกิดผลข้างเคียงซ้ำซ้อนก็ยิ่งสูงขึ้น การตั้งเตือนกินยาช่วยได้แค่เรื่องเวลา แต่ไม่สามารถบอกได้ว่ารายการยาที่กินอยู่ทั้งหมดยังปลอดภัยและจำเป็นอยู่หรือไม่ เรื่องนี้ต้องให้เภสัชกรหรือแพทย์เป็นผู้ทบทวนเป็นระยะ โดยเฉพาะเมื่อมีการเพิ่มยาใหม่จากแพทย์คนละท่าน