ผู้สูงอายุที่เคยดูแลเรื่องเงินและการใช้จ่ายของตัวเองมาทั้งชีวิต มักรู้สึกไม่พอใจเมื่อถูกลูกหลานสั่งห้ามหรือตำหนิเรื่องการซื้อของออนไลน์ ความรู้สึกถูกลิดรอนอำนาจตัดสินใจนี้อาจทำให้ท่านเลือกซื้อของโดยไม่บอกใคร หรือลบประวัติการสั่งซื้อเพื่อไม่ให้ลูกหลานรู้ ซึ่งยิ่งเพิ่มความเสี่ยงเพราะไม่มีใครช่วยตรวจสอบความน่าเชื่อถือของร้านค้าให้

การตั้งกติการ่วมกันแทนการห้าม จึงเป็นวิธีที่รักษาทั้งความเป็นอิสระของผู้สูงอายุและความปลอดภัยไปพร้อมกัน โดยเริ่มจากการพูดคุยว่าอยากได้ความช่วยเหลือแบบไหน ไม่ใช่ลูกหลานตัดสินใจแทนทั้งหมด

ร้านค้าที่ตั้งราคาสินค้าถูกกว่าราคาตลาดมากผิดปกติ ไม่มีรีวิวจากผู้ซื้อจริงหรือมีแต่รีวิวที่เขียนคล้ายกันเกินไป และเร่งให้โอนเงินโดยตรงเข้าบัญชีส่วนตัวแทนการชำระผ่านระบบของแพลตฟอร์ม ล้วนเป็นสัญญาณเตือนที่ควรระวัง โดยเฉพาะเมื่อสินค้าคืออาหารเสริมหรือของที่อวดอ้างสรรพคุณเกินจริง

อีกรูปแบบที่พบมากขึ้นคือโฆษณาสินค้าในโซเชียลมีเดียที่ลิงก์ไปยังเว็บไซต์ปลอมที่หน้าตาคล้ายร้านค้าจริง เมื่อกดสั่งซื้อแล้วเงินจะถูกโอนไปยังบัญชีที่ไม่เกี่ยวข้องกับร้านค้าจริงเลย ผู้สูงอายุที่ไม่คุ้นเคยกับการตรวจสอบที่อยู่เว็บไซต์จึงตกเป็นเป้าหมายง่าย

การผูกบัตรเครดิตหรือบัตรเดบิตไว้ในแอปช้อปปิ้งอาจสะดวก แต่หากผู้สูงอายุเผลอกดยืนยันการสั่งซื้อโดยไม่ตั้งใจ หรือถูกหลอกให้กดลิงก์ปลอม เงินอาจถูกตัดออกไปทันทีโดยไม่มีขั้นตอนยืนยันเพิ่มเติม การตั้งค่าให้ต้องใส่รหัสผ่านหรือยืนยันตัวตนทุกครั้งก่อนชำระเงิน แม้จะใช้เวลาเพิ่มขึ้นเล็กน้อย แต่ช่วยลดโอกาสสั่งซื้อผิดพลาดหรือถูกตัดเงินโดยไม่รู้ตัวได้มาก

การตั้งวงเงินสูงสุดต่อวันหรือต่อครั้งกับธนาคารก็เป็นอีกวิธีที่ช่วยจำกัดความเสียหายหากเกิดการหลอกลวงขึ้นจริง โดยไม่ต้องปิดกั้นการซื้อของทั้งหมด

การตั้งกติกาเรื่องวงเงินควรเป็นข้อตกลงร่วมกัน เช่น การซื้อที่มีมูลค่าสูงกว่าจำนวนหนึ่งที่ตกลงกันไว้ ควรบอกให้คนในบ้านรู้ก่อน ไม่ใช่เพื่อขออนุญาต แต่เพื่อให้มีคนช่วยตรวจสอบความน่าเชื่อถือของร้านค้าด้วยกัน วิธีนี้ช่วยรักษาความรู้สึกว่าผู้สูงอายุยังเป็นผู้ตัดสินใจหลัก ขณะที่ครอบครัวมีส่วนช่วยป้องกันความเสี่ยงได้ทันเวลา