ผู้ดูแลจำนวนมากตั้งรหัสผ่านหรือ PIN ของไลน์ให้ผู้สูงอายุด้วยตัวเลขที่จำง่ายที่สุด เช่น วันเดือนปีเกิด หรือเบอร์โทรศัพท์ เพื่อลดปัญหาลืมรหัส แต่ตัวเลขเหล่านี้มักเป็นข้อมูลที่หาได้ง่ายจากบัตรประชาชน โพสต์วันเกิดในโซเชียลมีเดีย หรือแม้แต่ข้อมูลที่เคยหลุดจากเหตุการณ์ข้อมูลรั่วไหลในอดีต มิจฉาชีพที่มีข้อมูลชุดนี้อยู่แล้วจึงเดารหัสได้ไม่ยาก

ปัญหาซ้อนอีกชั้นคือการใช้รหัสเดียวกันกับหลายบัญชี ทั้งไลน์ อีเมล และแอปธนาคาร เมื่อบัญชีใดบัญชีหนึ่งรั่วไหล มิจฉาชีพจะลองรหัสเดิมกับบัญชีอื่นทันที ทำให้ความเสียหายลามจากบัญชีเดียวไปเป็นหลายบัญชีพร้อมกัน

หลายครอบครัวคิดว่าการจำหน้าในรูปโปรไฟล์และน้ำเสียงที่คุ้นเคยเพียงพอแล้วสำหรับยืนยันว่าเป็นคนในครอบครัวจริง แต่วิธีนี้ใช้ไม่ได้ผลเลยเมื่อมิจฉาชีพคุยผ่านตัวหนังสือโดยใช้บัญชีที่แฮ็กมา เพราะไม่มีน้ำเสียงให้สังเกต และรูปโปรไฟล์ก็เป็นรูปเดิมของเจ้าของบัญชีจริง

การไม่มีระบบยืนยันตัวตนสำรอง เช่น คำรหัสลับที่รู้กันเฉพาะในครอบครัว ทำให้ผู้สูงอายุไม่มีเครื่องมืออื่นให้ใช้ตรวจสอบนอกจากความรู้สึก "คุ้น ๆ" ซึ่งเป็นจุดอ่อนที่มิจฉาชีพอาศัยประโยชน์ได้ง่ายที่สุด โดยเฉพาะเมื่อข้อความมีความเร่งด่วนที่ทำให้ไม่มีเวลาตั้งสติคิดทบทวน

ไลน์มักส่งการแจ้งเตือนเมื่อมีการเข้าสู่ระบบจากอุปกรณ์ใหม่ แต่ผู้สูงอายุจำนวนมากไม่เข้าใจความหมายของการแจ้งเตือนนี้ หรือกดปิดไปโดยคิดว่าเป็นข้อความโฆษณา ทำให้พลาดสัญญาณแรกสุดที่บอกว่าบัญชีกำลังถูกคนอื่นพยายามเข้าถึง กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็มักเป็นตอนที่เพื่อนทักมาถามว่าทำไมส่งข้อความขอยืมเงินแล้ว

อีกพฤติกรรมที่เปิดช่องให้มิจฉาชีพเข้าถึงคือการรับคำเชิญเป็นเพื่อนจากคนไม่รู้จักในกลุ่มไลน์ต่าง ๆ โดยเฉพาะผู้สูงอายุที่อยู่คนเดียวและรู้สึกเหงา อาจรับเพื่อนใหม่ง่ายขึ้นเพราะอยากมีคนคุยด้วย ซึ่งบางบัญชีเหล่านั้นถูกสร้างขึ้นเพื่อสอดแนมข้อมูลส่วนตัวหรือหลอกลวงในภายหลัง ครอบครัวจึงควรเข้าใจว่าความเหงาและความโดดเดี่ยวทางสังคมเป็นปัจจัยเสี่ยงจริง ไม่ใช่แค่เรื่องความรู้เท่าทันเทคโนโลยีเพียงอย่างเดียว