หลายครอบครัวเลือกแบ่งมรดกให้ลูกเท่ากันทุกคนเพราะเชื่อว่าเป็นวิธีที่ยุติธรรมที่สุดและลดความเสี่ยงที่ลูกคนใดคนหนึ่งจะรู้สึกน้อยใจหรือถูกเลือกปฏิบัติ การแบ่งเท่ากันยังช่วยลดโอกาสที่จะเกิดข้อโต้แย้งทางกฎหมายในภายหลัง เพราะเป็นตัวเลขที่ชัดเจนและตรวจสอบง่าย

อย่างไรก็ตาม การแบ่งเท่ากันทางตัวเลขไม่ได้รับประกันว่าทุกคนจะรู้สึกว่าเป็นธรรม โดยเฉพาะลูกที่รับภาระดูแลผู้สูงอายุมาตลอดหลายปี ทั้งด้านเวลา แรงกาย และค่าใช้จ่าย อาจรู้สึกว่าการได้รับส่วนแบ่งเท่ากับพี่น้องที่ไม่ได้ช่วยดูแลเลยเป็นเรื่องไม่เป็นธรรมในความรู้สึก แม้ตัวเลขจะเท่ากันก็ตาม

การแบ่งไม่เท่ากันตามภาระการดูแลจริงสะท้อนความเป็นธรรมในมุมของการเสียสละ เช่น ลูกที่ลาออกจากงานมาดูแลผู้สูงอายุเต็มเวลา หรือลูกที่ออกค่าใช้จ่ายรักษาพยาบาลเป็นหลักมาตลอดหลายปี อาจสมควรได้รับส่วนแบ่งมากกว่าลูกที่อยู่ไกลและไม่ได้มีส่วนร่วมในการดูแลมากนัก

ความเสี่ยงของแนวทางนี้คือหากไม่มีการอธิบายเหตุผลให้ชัดเจน ลูกที่ได้รับส่วนแบ่งน้อยกว่าอาจรู้สึกว่าตนเองถูกลงโทษหรือไม่ได้รับความรัก ทั้งที่ความจริงอาจเป็นเพียงเรื่องของสถานการณ์ชีวิต เช่น ต้องทำงานอยู่ต่างจังหวัดหรือต่างประเทศจนไม่สามารถช่วยดูแลได้เท่าพี่น้องคนอื่น

ไม่ว่าจะเลือกแบ่งเท่ากันหรือไม่เท่ากัน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการอธิบายเหตุผลให้ลูกทุกคนเข้าใจตรงกันตั้งแต่ตอนที่ผู้สูงอายุยังมีชีวิตอยู่ การปล่อยให้ลูกมารู้เหตุผลจากตัวพินัยกรรมเพียงอย่างเดียวหลังจากผู้สูงอายุเสียชีวิตแล้ว มักสร้างความรู้สึกไม่เข้าใจและความขัดแย้งที่แก้ไขได้ยากกว่า

การพูดคุยล่วงหน้าอาจไม่ง่าย แต่ช่วยให้ลูกแต่ละคนมีโอกาสแสดงความรู้สึกและเข้าใจมุมมองของผู้สูงอายุ แม้สุดท้ายผลลัพธ์อาจไม่เปลี่ยนแปลง แต่ความรู้สึกได้รับการรับฟังมักช่วยลดความขมขื่นในระยะยาวได้มาก