ตรวจสอบว่ามีเบอร์โทรผู้ติดต่อฉุกเฉินอย่างน้อยสองคนพร้อมความสัมพันธ์ที่ชัดเจน มีรายการโรคประจำตัวสำคัญ ยาที่ใช้ประจำ และประวัติแพ้ยาหากมี รวมถึงชื่อโรงพยาบาลหรือคลินิกที่รักษาประจำ

ตรวจสอบว่าข้อมูลเขียนด้วยตัวอักษรที่อ่านง่าย ไม่ใช้ตัวย่อที่คนทั่วไปไม่เข้าใจ เพราะคนที่ช่วยเหลือในสถานการณ์ฉุกเฉินอาจไม่ใช่บุคลากรทางการแพทย์และต้องการข้อมูลที่เข้าใจได้ทันที

ตรวจสอบว่าเบอร์โทรผู้ติดต่อฉุกเฉินยังใช้งานได้จริงในปัจจุบัน โดยอาจลองโทรทดสอบเป็นระยะ และตรวจสอบว่ารายการยาที่ระบุไว้ตรงกับที่แพทย์สั่งล่าสุดหรือไม่

ตรวจสอบว่าข้อมูลโรงพยาบาลหรือคลินิกที่รักษาประจำยังเป็นแห่งเดียวกับที่ระบุไว้หรือไม่ หากมีการเปลี่ยนแปลง ควรปรับปรุงข้อมูลทันทีเพื่อไม่ให้ทีมช่วยเหลือติดต่อผิดสถานที่

ตรวจสอบว่าข้อมูลกระจายอยู่ในจุดที่คนช่วยเหลือหาเจอได้เร็ว เช่น กระเป๋าสตางค์ ประตูตู้เย็น และใกล้ประตูทางเข้าบ้าน ไม่ใช่เก็บไว้ที่เดียวที่ต้องค้นหานาน

ตรวจสอบว่าสมาชิกครอบครัวและผู้ดูแลทุกคนที่เกี่ยวข้องทราบตำแหน่งที่เก็บข้อมูล ไม่ใช่รู้เพียงคนเดียว เพื่อไม่ให้เกิดความล่าช้าหากผู้ที่รู้ตำแหน่งไม่อยู่ในเวลาเกิดเหตุ

ผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่คนเดียวมีความเสี่ยงเพิ่มเติมที่ต้องตรวจสอบเป็นพิเศษ เช่น ไม่มีใครอยู่ในบ้านที่จะสังเกตเห็นความผิดปกติหรือช่วยแจ้งเหตุได้ทันที เช็กลิสต์จึงควรเพิ่มรายการตรวจสอบว่ามีเพื่อนบ้านหรือญาติใกล้เคียงที่ทราบข้อมูลติดต่อฉุกเฉินและมีกุญแจสำรองหรือช่องทางเข้าถึงบ้านได้ในกรณีฉุกเฉินหรือไม่

นอกจากนี้ควรตรวจสอบว่ามีระบบแจ้งเตือนความปลอดภัยพื้นฐาน เช่น การโทรหรือส่งข้อความทักทายกันเป็นประจำทุกวันกับญาติ เพื่อให้รู้ได้เร็วหากขาดการติดต่อผิดปกติไปจากรูปแบบเดิม

ครอบครัวที่มีผู้ดูแลผลัดเปลี่ยนกันมาช่วยดูแลผู้สูงอายุ เช่น พี่น้องสลับกันมาในแต่ละสัปดาห์ ควรตรวจสอบว่าผู้ดูแลทุกคนได้รับข้อมูลชุดเดียวกันและเป็นปัจจุบันเหมือนกันทุกคน ไม่ใช่มีเพียงบางคนที่ทราบข้อมูลล่าสุดในขณะที่คนอื่นยังใช้ข้อมูลเก่า

วิธีที่ช่วยได้คือกำหนดให้ผู้ดูแลที่มาถึงก่อนออกเวรทุกครั้งตรวจสอบและยืนยันกับผู้ดูแลคนถัดไปว่าข้อมูลยังตรงกันและไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดที่ยังไม่ได้แจ้ง