ข้อมูลพื้นฐานที่ควรมีคือชื่อ-นามสกุล อายุ เบอร์โทรผู้ติดต่อฉุกเฉินอย่างน้อยสองคนพร้อมความสัมพันธ์ โรคประจำตัวที่สำคัญ ยาที่ใช้ประจำ และประวัติแพ้ยาหากมี ข้อมูลเหล่านี้ช่วยให้ทีมช่วยเหลือหรือบุคลากรทางการแพทย์ตัดสินใจได้รวดเร็วขึ้นเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน

ควรระบุโรงพยาบาลหรือคลินิกที่ผู้สูงอายุรักษาประจำไว้ด้วย เพื่อให้ทีมช่วยเหลือสามารถติดต่อขอประวัติการรักษาเพิ่มเติมได้หากจำเป็น แต่ไม่ควรใส่รายละเอียดการวินิจฉัยที่ซับซ้อนเกินความจำเป็นบนบัตรที่พกพา

จุดที่แนะนำได้แก่ กระเป๋าสตางค์หรือกระเป๋าที่พกติดตัว ประตูตู้เย็น (เป็นจุดที่ทีมกู้ชีพหลายพื้นที่คุ้นเคยว่าควรตรวจสอบ) และใกล้ประตูทางเข้าบ้าน การกระจายข้อมูลไว้หลายจุดช่วยเพิ่มโอกาสที่คนช่วยเหลือจะพบได้เร็วไม่ว่าจะเกิดเหตุที่ใดในบ้าน

หากผู้สูงอายุออกไปนอกบ้านบ่อย ควรมีข้อมูลติดตัวในรูปแบบที่พกพาสะดวก เช่น บัตรขนาดเล็กในกระเป๋าสตางค์ เพื่อให้คนที่พบเห็นเหตุการณ์นอกบ้านสามารถติดต่อครอบครัวได้ทันที

ข้อมูลติดต่อฉุกเฉินต้องเป็นปัจจุบันเสมอ โดยเฉพาะเบอร์โทรผู้ติดต่อและรายการยาที่ใช้อยู่ เนื่องจากยาของผู้สูงอายุมักเปลี่ยนแปลงตามการรักษา หากข้อมูลไม่เป็นปัจจุบันอาจทำให้ทีมช่วยเหลือตัดสินใจผิดพลาดได้

ควรกำหนดรอบตรวจสอบที่ชัดเจน เช่น ทุกครั้งที่ไปพบแพทย์ตามนัด หรืออย่างน้อยทุกสามเดือน เพื่อให้ข้อมูลไม่ตกหล่นและสอดคล้องกับสถานการณ์สุขภาพปัจจุบันของผู้สูงอายุ

แม้ข้อมูลนี้จำเป็นต้องเข้าถึงได้ง่ายในกรณีฉุกเฉิน แต่ก็เป็นข้อมูลส่วนบุคคลที่ละเอียดอ่อน ควรพิจารณาว่าใครบ้างที่จะสามารถเข้าถึงได้ในสถานการณ์ปกติ และหลีกเลี่ยงการเปิดเผยข้อมูลสุขภาพที่ไม่จำเป็นต่อการช่วยเหลือฉุกเฉินให้บุคคลทั่วไปเห็นโดยไม่จำเป็น

หากเลือกใช้รูปแบบดิจิทัล เช่น แอปพลิเคชันหรือไฟล์ในโทรศัพท์ ควรตรวจสอบการตั้งค่าความเป็นส่วนตัวให้เหมาะสม เพื่อป้องกันไม่ให้ข้อมูลสุขภาพรั่วไหลไปยังบุคคลที่ไม่เกี่ยวข้อง