หลายคนวางแผนงบสุขภาพหลังเกษียณโดยคิดว่าสิทธิรักษาพยาบาลที่มีอยู่จะครอบคลุมค่าใช้จ่ายเกือบทั้งหมด ทำให้ประเมินงบส่วนนี้ต่ำกว่าความเป็นจริง ในทางปฏิบัติ สิทธิแต่ละประเภทมีเงื่อนไขและเพดานที่แตกต่างกัน และมีบางรายการที่ไม่อยู่ในความคุ้มครองเลย ไม่ว่าจะมีสิทธิประเภทใดก็ตาม

การตรวจสอบสิทธิของตัวเองให้ชัดเจนตั้งแต่ก่อนเกษียณ เช่น สอบถามหน่วยงานที่ดูแลสิทธินั้นโดยตรงว่าครอบคลุมรายการใดบ้างและมีเงื่อนไขอย่างไร จะช่วยให้ประเมินได้แม่นยำกว่าการเดาหรืออ้างอิงจากประสบการณ์ของคนอื่นที่อาจมีสิทธิต่างประเภทกัน

งานทันตกรรมสำหรับผู้สูงอายุ เช่น ฟันปลอมหรือรากฟันเทียม มักมีค่าใช้จ่ายสูงและสิทธิพื้นฐานอาจครอบคลุมเพียงบางส่วนหรือมีเงื่อนไขเฉพาะ เช่นเดียวกับเครื่องช่วยฟังและแว่นตาที่ต้องเปลี่ยนหรือปรับตามสายตาที่เปลี่ยนแปลงตามวัย

ค่าห้องพิเศษเมื่อเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล เป็นอีกรายการที่คนจำนวนมากไม่ได้ตั้งงบไว้ล่วงหน้า เพราะคิดว่าจะใช้ห้องรวมตามสิทธิเสมอ แต่เมื่อถึงเวลาจริงอาจต้องการความเป็นส่วนตัวมากขึ้นด้วยเหตุผลด้านสุขภาพหรือความสะดวกของผู้ดูแล ซึ่งส่วนต่างนี้มักต้องจ่ายเอง

ค่าจ้างผู้ดูแลที่บ้านเมื่อความสามารถช่วยเหลือตัวเองในชีวิตประจำวันลดลง เป็นค่าใช้จ่ายระยะยาวที่สิทธิรักษาพยาบาลส่วนใหญ่ไม่ครอบคลุม เพราะเป็นการดูแลความเป็นอยู่มากกว่าการรักษาพยาบาลโดยตรง แต่เป็นรายจ่ายที่มีโอกาสเกิดขึ้นสูงเมื่ออายุมากขึ้น

ค่าใช้จ่ายสุขภาพบางประเภทสามารถคาดการณ์ล่วงหน้าได้ในระดับหนึ่ง เช่น การตรวจสุขภาพประจำปีหรือการเปลี่ยนแว่นตาตามรอบเวลา ควรตั้งเป็นงบประจำปีที่แน่นอน ส่วนค่าใช้จ่ายที่คาดการณ์ไม่ได้ เช่น อุบัติเหตุหรือการเจ็บป่วยกะทันหัน ควรจัดอยู่ในหมวดเงินสำรองฉุกเฉินแยกต่างหาก ไม่ควรปนกับงบสุขภาพประจำปี

การแยกสองหมวดนี้ให้ชัดช่วยให้ประเมินง่ายขึ้นว่าตัวเองพร้อมรับมือกับค่าใช้จ่ายสุขภาพในระดับใด และช่วยลดความรู้สึกว่างบประมาณสุขภาพ ไม่พอตลอดเวลา เพราะบางส่วนเป็นรายจ่ายที่วางแผนล่วงหน้าได้จริง

เมื่ออายุมากขึ้น ความสามารถในการดูแลกิจวัตรประจำวันด้วยตัวเองอาจค่อย ๆ ลดลง ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อค่าใช้จ่ายสุขภาพในระยะยาว เช่น ความจำเป็นต้องมีผู้ดูแลบางช่วงเวลา หรืออุปกรณ์ช่วยเหลือเพิ่มเติมในบ้าน การวางแผนงบสุขภาพจึงควรคิดล่วงหน้าถึงความเป็นไปได้นี้ ไม่ใช่คิดแค่ค่าใช้จ่ายในสภาพที่ยังช่วยเหลือตัวเองได้เต็มที่เหมือนปัจจุบัน