ความผิดพลาดแรกคือการวางแผนโปะหนี้โดยอิงรายได้ปัจจุบัน แล้วคิดว่าเมื่อเกษียณจะ 'ค่อยหาทาง' ซึ่งมักสายเกินไปเพราะรายได้เปลี่ยนทันทีในวันแรกที่หยุดทำงาน ไม่ใช่ค่อย ๆ ลด การไม่คำนวณภาระผ่อนต่อเดือนเทียบกับรายได้ประมาณการหลังเกษียณตั้งแต่เนิ่น ๆ ทำให้ไม่ทันตั้งตัวเมื่อถึงเวลาจริง

ความผิดพลาดที่สองที่ต่อเนื่องกันคือการเลือกโปะหนี้ก้อนเล็กก่อนเพราะเห็นผลเร็ว โดยไม่ดูว่าหนี้ก้อนไหนมีหลักประกันที่เสี่ยงถูกยึดทรัพย์มากกว่า การจัดลำดับผิดแบบนี้อาจทำให้หนี้บ้านซึ่งเสี่ยงกระทบที่อยู่อาศัยถูกละเลยไปในขณะที่ทุ่มเงินโปะหนี้เล็กที่ความเสี่ยงต่ำกว่า

หลายคนตั้งใจดีที่จะ 'ปลอดหนี้' เมื่อเกษียณ จึงนำเงินก้อนที่ได้รับทั้งหมดไปโปะหนี้ในครั้งเดียว โดยไม่เหลือเงินสำรองสำหรับค่ารักษาพยาบาลหรือค่าดูแลตัวเองที่มักเพิ่มขึ้นตามวัย เมื่อเกิดเหตุไม่คาดคิด เช่น ต้องผ่าตัดหรือดูแลคู่สมรสที่ป่วย ก็ไม่มีเงินสำรองเหลือ ต้องกู้ใหม่ในอัตราดอกเบี้ยที่แพงกว่าเดิมมาก

อีกความผิดพลาดที่เกี่ยวเนื่องกันคือการกู้หนี้ใหม่มาโปะหนี้เก่าโดยไม่อ่านเงื่อนไขให้ครบ บางครั้งสินเชื่อรวมหนี้มีค่าธรรมเนียมหรือระยะเวลาผ่อนที่ยาวขึ้นจนดอกเบี้ยรวมสูงกว่าเดิม ทำให้ภาระจริงไม่ได้ลดลงตามที่คาดหวัง

การเซ็นค้ำประกันให้ลูกหลานหรือญาติในช่วงใกล้เกษียณ โดยไม่ประเมินว่าหากผู้กู้หลักผิดนัด ตนเองจะถูกเรียกให้รับผิดชอบแทนหรือไม่ เป็นความผิดพลาดที่มักมองไม่เห็นผลกระทบจนสายเกินแก้ เพราะเมื่อเกษียณแล้วรายได้ไม่สามารถหาเพิ่มได้ง่ายเหมือนตอนยังทำงาน

อีกจุดพลาดคือการปล่อยให้หนี้ค้างชำระโดยไม่ติดต่อธนาคารเจ้าหนี้ก่อน ด้วยความเกรงใจหรือกลัวถูกตำหนิ ทำให้เสียโอกาสเจรจาปรับโครงสร้างหนี้ตั้งแต่เนิ่น ๆ และปล่อยให้บานปลายจนถูกทวงถามหรือฟ้องร้อง ซึ่งจัดการยากกว่ามาก