เมื่ออายุมากขึ้น ต่อมสร้างน้ำตาและต่อมไขมันที่เปลือกตาทำงานลดลงตามธรรมชาติ ทำให้ชั้นน้ำตาที่เคลือบผิวตาบางลงและระเหยเร็วขึ้น นี่คือการเปลี่ยนแปลงตามวัยที่พบได้ทั่วไป ไม่ใช่โรค แต่เมื่อรวมกับปัจจัยอื่นก็ทำให้อาการรุนแรงขึ้นได้จนกระทบชีวิตประจำวัน

ปัจจัยที่ทำให้ตาแห้งแย่ลงในผู้สูงอายุมีหลายอย่าง เช่น การใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันหรือ polypharmacy ซึ่งยาบางกลุ่ม เช่น ยาแก้แพ้ ยาลดความดันบางชนิด ยาขับปัสสาวะ และยาคลายกังวลบางตัว มีผลข้างเคียงทำให้การผลิตน้ำตาลดลง การอยู่ในห้องแอร์หรือใต้พัดลมเป็นเวลานานก็เร่งการระเหยของน้ำตา รวมถึงการจ้องหน้าจอโทรทัศน์หรือโทรศัพท์นาน ๆ ที่ทำให้กะพริบตาน้อยลงโดยไม่รู้ตัว

อาการตาแห้งที่พบบ่อย ได้แก่ รู้สึกแสบหรือระคายเคืองเหมือนมีเม็ดทรายในตา ตาแดงเล็กน้อย รู้สึกหนักตา หรือมองภาพพร่าเป็นพัก ๆ ที่ดีขึ้นเมื่อกะพริบตาถี่ ๆ สิ่งที่น่าสนใจคือผู้สูงอายุบางคนกลับมีอาการน้ำตาไหลมากผิดปกติ ซึ่งเป็นการตอบสนองชดเชยของร่างกายเมื่อผิวตาแห้งและระคายเคือง ไม่ใช่สัญญาณว่าน้ำตามีมากเกินไป

จุดที่ต้องแยกให้ชัดคือ ตาแห้งมักไม่ทำให้สายตาแย่ลงถาวรหรือปวดตารุนแรง หากมีอาการปวดตารุนแรง ตาแดงจัดทั้งลูก มองเห็นแย่ลงชัดเจน หรือมีขี้ตาสีเหลืองเขียวเป็นหนอง อาการเหล่านี้บ่งชี้ถึงการอักเสบหรือการติดเชื้อที่ต้องรักษาต่างจากตาแห้งทั่วไป และไม่ควรรักษาด้วยน้ำตาเทียมเพียงอย่างเดียว

ตาแห้งอาจดูเหมือนเรื่องเล็กน้อย แต่ส่งผลต่อกิจวัตรประจำวันหรือ ADL และกิจกรรมที่ซับซ้อนขึ้นหรือ IADL ได้มากกว่าที่คิด เช่น อ่านฉลากยาไม่ถนัดเพราะตาพร่าเป็นพัก ๆ ขับรถลำบากขึ้นเพราะแสบตาจนต้องกะพริบถี่ หรือหลีกเลี่ยงการดูทีวีและอ่านหนังสือซึ่งเป็นกิจกรรมยามว่างที่สำคัญต่อสุขภาพใจ ผู้สูงอายุบางคนเริ่มแยกตัวจากกิจกรรมสังคมเพราะรู้สึกไม่สบายตาเวลาอยู่ในที่มีลมพัดหรือแสงจ้า

ผู้ดูแลควรสังเกตว่าอาการตาแห้งกระทบกิจกรรมใดบ้าง ไม่ใช่แค่ถามว่าแสบตาไหม เพราะบางครั้งผู้สูงอายุปรับตัวโดยไม่บ่น เช่น เลิกอ่านหนังสือพิมพ์ตอนเช้าไปเงียบ ๆ โดยไม่มีใครสังเกต