รองเท้าหลายคู่ดูปกติเมื่อวางอยู่บนพื้นเฉย ๆ แต่พอมีน้ำหนักตัวกดลงไป โครงสร้างที่เสื่อมแล้วจะแสดงออกมาทันที เช่น พื้นที่ดูแน่นแต่ยุบตัวเบี้ยวไปข้างหนึ่งเมื่อยืน หรือส้นที่ดูตรงแต่เอียงเมื่อรับน้ำหนักจริง

การเดินเป็นตัวทดสอบที่สำคัญกว่าการยืนนิ่งด้วยซ้ำ เพราะจังหวะที่เท้าถีบพื้นและก้าวไปข้างหน้าเป็นจังหวะที่รองเท้าต้องรับแรงมากที่สุด รองเท้าที่ยืนแล้วดูเรียบร้อยอาจแสดงปัญหาให้เห็นตอนก้าวเท่านั้น

อีกเหตุผลคือเท้าของผู้สูงอายุจำนวนมากบวมมากขึ้นในช่วงบ่ายถึงเย็นเทียบกับตอนเช้า การตรวจความพอดีตอนเช้าอย่างเดียวจึงอาจพลาดปัญหาที่เกิดเฉพาะตอนเย็น

พื้นรองเท้าคือจุดแรกที่ต้องดู ให้พลิกรองเท้าดูลายเสียดทานใต้ฝ่าเท้าโดยเฉพาะบริเวณส้นและหัวแม่เท้าซึ่งสึกเร็วที่สุด ถ้าลายเรียบจนแทบไม่เห็นร่อง รองเท้าคู่นั้นลื่นใกล้เคียงกับเดินเท้าเปล่าบนพื้นเรียบแล้ว

จุดที่สองคือโครงส้น ให้วางรองเท้าบนพื้นราบแล้วมองจากด้านหลัง ส้นที่เอียงไปด้านใดด้านหนึ่งอย่างชัดเจนแปลว่าโครงสร้างเสียรูปแล้วและจะทำให้ข้อเท้าเอียงตามทุกก้าว

จุดที่สามคือส่วนยึดเท้า ไม่ว่าจะเป็นสายรัด เชือกผูก หรือแถบตีนตุ๊กแก ต้องยังกระชับพอที่จะยึดส้นเท้าไว้กับตัวรองเท้าตลอดการเดิน ไม่ใช่แค่สวมหลวม ๆ ไว้เฉย ๆ

ความพอดีเป็นเรื่องของทั้งสองฝั่ง รองเท้าดีแค่ไหนก็อันตรายได้ถ้าไม่พอดีกับเท้าจริง ให้ตรวจว่ามีช่องว่างหน้ารองเท้าประมาณความกว้างนิ้วโป้งหนึ่งนิ้วเมื่อยืน เพื่อให้นิ้วเท้าขยับได้โดยไม่บีบจนเจ็บและไม่หลวมจนต้องงอนิ้วยึดรองเท้า

ให้สังเกตด้วยว่าท่านเดินผิดปกติไปจากเดิมหรือไม่หลังใส่รองเท้าคู่นั้น เช่น ก้าวสั้นลงกว่าปกติ ลากเท้า หรือเอียงตัวไปข้างหนึ่งขณะเดิน เพราะบางครั้งรองเท้าที่ดูพอดีตอนลองในร้านอาจไม่พอดีกับการเดินจริงในบ้าน

ถ้าท่านมีภาวะเปราะบางหรือมีภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัยที่เรียกว่า sarcopenia ซึ่งหมายถึงกล้ามเนื้อลดทั้งปริมาณและแรงลงตามอายุ ความพอดีของรองเท้ายิ่งสำคัญมากขึ้น เพราะร่างกายมีกำลังสำรองน้อยลงที่จะแก้ไขตัวเองเมื่อรองเท้าทำให้เสียหลักแม้เพียงเล็กน้อย