หลายครอบครัวเลือกรองเท้าแตะเนื้อนุ่มให้ผู้สูงอายุด้วยความหวังดีว่าจะสวมใส่สบาย แต่ความนุ่มของวัสดุไม่ได้แปลว่ายึดเท้าไว้มั่นคง รองเท้าแตะที่ไม่มีสายรัดส้นจะขยับตามการก้าวเดินทุกครั้ง ทำให้กล้ามเนื้อเท้าที่อ่อนแรงลงตามภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยต้องออกแรงเกร็งนิ้วเท้าเพิ่มขึ้นเพื่อไม่ให้รองเท้าหลุด ซึ่งเป็นภาระที่หลายคนไม่รู้ตัวว่ากำลังทำอยู่ทุกก้าว

บ้านที่มีผู้สูงอายุมากกว่าหนึ่งคน หรือมีลูกหลานอาศัยอยู่ร่วมกัน มักมีรองเท้าแตะกองรวมไว้หน้าประตูให้ใครก็ได้หยิบใส่ ปัญหาคือขนาดเท้าที่ต่างกันทำให้รองเท้าคู่เดียวกันหลวมเกินไปสำหรับบางคนและแน่นเกินไปสำหรับอีกคน ทั้งสองแบบล้วนเพิ่มความเสี่ยงสะดุดหรือลื่นไถลโดยที่เจ้าของบ้านไม่ทันสังเกต

การลุกไปห้องน้ำกลางดึกเป็นช่วงเวลาที่ร่างกายยังไม่ตื่นเต็มที่และมักมีความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า (orthostatic hypotension) ร่วมด้วย ทำให้หน้ามืดง่ายกว่าเวลาอื่นของวัน หากก้าวเดินด้วยเท้าเปล่าหรือถุงเท้าล้วนที่ไม่มีดอกยางบนพื้นกระเบื้อง ความเสี่ยงหกล้มจึงสูงกว่าที่คิด แม้ระยะทางจะสั้นเพียงไม่กี่ก้าวก็ตาม

หลายบ้านมีรองเท้าแตะไว้ข้างเตียงสำหรับลุกกลางคืนโดยเฉพาะ แต่กลับเป็นคู่ที่เก่าที่สุดในบ้านเพราะไม่ได้ใช้เดินไกลจนดูเหมือนไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน ทั้งที่ความจริงแล้วเป็นคู่ที่ใช้งานในสถานการณ์เสี่ยงที่สุดคือกลางดึกและครึ่งหลับครึ่งตื่น