หลายครอบครัวให้ความสำคัญกับการลืมชื่อคนหรือลืมนัดหมายมากกว่าความเสี่ยงในครัว ทั้งที่ไฟไหม้จากการลืมปิดเตาแก๊สหรือลืมถอดปลั๊กเครื่องใช้ไฟฟ้าเป็นอุบัติเหตุที่ร้ายแรงและป้องกันได้ด้วยการปรับสิ่งแวดล้อม ไม่ใช่การอาศัยความจำของผู้สูงอายุเพียงอย่างเดียว

สิ่งที่ควรตรวจคือ วาล์วปิดแก๊สอัตโนมัติหรือเตาไฟฟ้าแทนเตาแก๊สแบบเปิด-ปิดเอง ปลั๊กไฟที่มีสวิตช์ตัดไฟในจุดเสี่ยง และกำหนดว่าใครในบ้านเป็นผู้รับผิดชอบตรวจครัวก่อนเข้านอนทุกคืน หากผู้สูงอายุยังทำกับข้าวเองอยู่ ควรค่อย ๆ ปรับให้มีคนอยู่ด้วยในช่วงที่ใช้เตา ไม่ใช่ห้ามทำกับข้าวทันทีซึ่งอาจกระทบความรู้สึกมีคุณค่าในตัวเอง

ผู้สูงอายุจำนวนมากใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน หรือที่เรียกว่า polypharmacy (การใช้ยาหลายชนิดร่วมกัน) ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงต่อผลข้างเคียงและการโต้ตอบกันของยา เมื่อความจำเริ่มถดถอย ความเสี่ยงที่จะลืมกินยา กินซ้ำโดยไม่รู้ตัว หรือกินยาผิดเวลาจะยิ่งสูงขึ้น

สิ่งที่ควรตรวจคือ กล่องแบ่งยารายวัน/รายมื้อพร้อมป้ายกำกับชัดเจน รายการยาทั้งหมดที่เป็นปัจจุบัน (รวมวิตามินและยาสมุนไพรที่ซื้อกินเอง) และแผนให้เภสัชกรหรือแพทย์ทบทวนรายการยาอย่างน้อยปีละครั้งเพื่อลดความเสี่ยงจากยาซ้ำซ้อน ไม่ควรเพิ่มลดขนาดยาเองโดยไม่ปรึกษาแพทย์ไม่ว่ากรณีใด

ความสามารถในการจัดการเรื่องเงิน จ่ายบิล หรือดูแลเอกสารสำคัญ จัดเป็นหนึ่งใน IADL (Instrumental Activities of Daily Living หรือกิจวัตรประจำวันขั้นซับซ้อนที่ต้องใช้การวางแผนและความจำ) ซึ่งมักเสื่อมถอยก่อนกิจวัตรพื้นฐานอย่างการอาบน้ำหรือแต่งตัว การหลงลืมด้านการเงินจึงมักเป็นสัญญาณเตือนล่วงหน้าที่ครอบครัวสังเกตได้ก่อนอาการอื่น

สิ่งที่ควรตรวจคือ บิลค้างจ่ายหรือใบเตือนที่กองสะสม ธุรกรรมแปลกที่ผู้สูงอายุจำไม่ได้ว่าทำเอง และความเสี่ยงถูกมิจฉาชีพหลอกทางโทรศัพท์หรือออนไลน์ ซึ่งผู้สูงอายุที่มีปัญหาความจำมีความเสี่ยงสูงกว่าคนทั่วไปเพราะตัดสินใจและจดจำรายละเอียดการหลอกลวงได้ยากขึ้น ควรตั้งระบบแจ้งเตือนหรือให้คนในครอบครัวช่วยตรวจสอบธุรกรรมผิดปกติร่วมกัน โดยไม่ใช่การริบสิทธิ์ตัดสินใจไปทั้งหมดในทันที

ผู้สูงอายุที่เริ่มหลงลืมบางรายยังออกไปข้างนอกได้เองตามปกติ แต่ความเสี่ยงคือการจำเส้นทางกลับไม่ได้ โดยเฉพาะในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยหรือช่วงที่มีความเครียดสูง การเตรียมพร้อมล่วงหน้าจึงสำคัญกว่าการห้ามออกจากบ้าน ซึ่งมักทำได้ยากและกระทบความเป็นอิสระของผู้สูงอายุ

สิ่งที่ควรตรวจคือ บัตรประจำตัวหรือสร้อยข้อมือที่มีชื่อและเบอร์ติดต่อฉุกเฉิน แจ้งเพื่อนบ้านหรือร้านค้าใกล้บ้านให้ช่วยสังเกต และพิจารณาอุปกรณ์ติดตามตำแหน่งสำหรับกรณีที่มีความเสี่ยงสูงหรือเคยหลงทางมาก่อน ควรทบทวนความเสี่ยงนี้ใหม่ทุกครั้งที่อาการเปลี่ยนแปลง เพราะระดับความเสี่ยงพลัดหลงไม่คงที่