ผู้สูงอายุจำนวนมากมีมวลกล้ามเนื้อลดลงตามวัยหรือ sarcopenia ทำให้กล้ามเนื้อขาล้าเร็วกว่าคนวัยหนุ่มสาว การพยายามเดินต่อเนื่องนานโดยไม่หยุดพักอาจทำให้ร่างกายเหนื่อยล้าเกินไปจนเสี่ยงเซหรือหกล้มในช่วงท้ายของการเดิน ซึ่งเป็นช่วงที่ความมั่นคงของร่างกายลดลงมากที่สุด

การแบ่งเป็นช่วงเดินสั้นสลับกับช่วงพักช่วยให้กล้ามเนื้อได้ฟื้นตัวบางส่วนก่อนเดินต่อ ทำให้รวมระยะทางหรือเวลาทั้งหมดในหนึ่งวันได้มากกว่าการฝืนเดินต่อเนื่องจนหมดแรงแล้วต้องหยุดพักนานจนหมดกำลังใจฝึกต่อในวันนั้น

สำหรับผู้ที่เพิ่งเริ่มฝึกหรือเหนื่อยง่าย ควรเริ่มจากเดินหนึ่งถึงสองนาทีแล้วพักนั่งหรือยืนพิงจุดมั่นคงหนึ่งนาที ทำสลับกันหลายรอบตามแรงที่มี เมื่อร่างกายเริ่มแข็งแรงขึ้นค่อยยืดช่วงเดินให้ยาวขึ้นทีละน้อยในขณะที่ช่วงพักคงเดิมหรือสั้นลงเล็กน้อย

ผู้สูงอายุที่มีภาวะเปราะบางหรือเพิ่งฟื้นจากการนอนโรงพยาบาลอาจต้องเริ่มจากช่วงเดินสั้นกว่านี้มาก เช่นเดินเพียงครึ่งนาทีแล้วพักยาวกว่า ควรให้นักกายภาพบำบัดหรือแพทย์ช่วยกำหนดสัดส่วนเริ่มต้นที่เหมาะกับสภาพร่างกายจริงแทนการใช้สูตรเดียวกับผู้สูงอายุทั่วไป

การใช้เครื่องนับก้าวราคาไม่แพงหรือแอปในโทรศัพท์ช่วยให้เห็นตัวเลขที่ชัดเจนแทนการประเมินจากความรู้สึกอย่างเดียว ซึ่งบางครั้งความรู้สึกอาจคลาดเคลื่อนได้ เช่น รู้สึกว่าเดินได้เยอะทั้งที่จริงเดินได้น้อยกว่าที่คิด หรือฝืนเดินต่อทั้งที่ร่างกายเหนื่อยมากแล้วเพราะอยากทำให้ครบเป้าที่ตั้งใจไว้

ควรบันทึกจำนวนก้าวหรือจำนวนรอบเดิน-พักในแต่ละวันไว้ในสมุดหรือปฏิทินติดผนัง เพื่อดูแนวโน้มรายสัปดาห์แทนการเปรียบเทียบวันต่อวัน เพราะแรงในแต่ละวันย่อมแตกต่างกันได้ตามการนอน อาหาร และสภาพอากาศ

การเดินที่ปลอดภัยไม่ใช่แค่เรื่องระยะทาง แต่รวมถึงท่าทางระหว่างเดินด้วย ควรก้าวเท้าให้มีจังหวะสม่ำเสมอ ไม่ก้าวยาวเกินไปจนเสียการทรงตัว ปล่อยแขนแกว่งข้างลำตัวอย่างเป็นธรรมชาติแทนการเกร็งแขนหรือกอดอกขณะเดิน เพราะการแกว่งแขนช่วยรักษาสมดุลของร่างกายขณะก้าวเดิน

ควรหายใจเป็นจังหวะสม่ำเสมอตลอดการเดิน หากเริ่มรู้สึกหายใจไม่ทันจนต้องอ้าปากหายใจแรง เป็นสัญญาณว่าถึงเวลาต้องหยุดพักแล้ว ไม่ควรฝืนเดินต่อเพียงเพราะยังไม่ถึงจุดพักที่ตั้งใจไว้

ความสามารถในการเดินของผู้สูงอายุไม่คงที่ทุกวัน วันที่นอนไม่พอ กินยาบางตัวเพิ่งเปลี่ยน หรืออากาศร้อนจัด อาจทำให้เดินได้น้อยกว่าปกติ ควรปรับสัดส่วนเดินต่อพักให้เข้ากับแรงของวันนั้นแทนการยึดตารางเดิมทุกวัน และไม่ควรมองว่าวันที่เดินได้น้อยกว่าคือความล้มเหลว

หากพบว่าต้องพักบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ ในหลายสัปดาห์ติดต่อกันโดยไม่มีเหตุผลชัดเจน เช่น ไม่ได้ป่วยหรือนอนไม่พอ ควรจดบันทึกแนวโน้มนี้ไว้คุยกับแพทย์ เพราะอาจเป็นสัญญาณของภาวะเปราะบางที่กำลังเปลี่ยนแปลงและต้องประเมินซ้ำ